Cop Shoot Cop - Release (1994)

Soms onverdraagzame takkeherrie maar de hoes met aambeeld zegt dat al. draai 'm niet vaak meer.

Als je dit al takkeherrie vindt, zou ik maar niet aan het vroege werk van deze band beginnen. Dit is namelijk hun toegankelijkste, meest gestroomlijnde album als je het mij vraagt.

bedankt voor de tip. Was het -zoals je zult begrijpen- niet van plan.

Luister nog eens goed, want dit is een erg fijn album. Vooral 'It Only Hurts When I Breath' is een fantastisch nummer.

inderdaad andré
you can give your confession tomorrow
if you find a priest dumb enough to believe

''It only hurts..." is ook juist het prijsnummer van de CD. Fantastisch inderdaad. Maar het grote gros op het tweede gedeelte van de CD is voor mij overdaad gebleken. Bestaat de groep überhaupt nog ?

Nee, Cop shoot cop is na deze release helaas ter ziele gegaan. Misschien trouwens maar goed ook, want de fut was er wel een heel eind uit. Tod Ashley is hierna verder gegaan met de groep Firewater, die een stuk oorvriendelijkere muziek produceerde. En de rest (Puleo, Natz & Coleman) speelde verder in de Red expendables, waar ik zelf eigenlijk niks van ken. Toetsenist Jim Coleman heeft nog een interessant zijproject gestart met Phylr, waarmee hij industrial ambient maakte.

Van deze CD vind ik trouwens ook 'Last legs', 'Any day now' en 'The divorce' erg de moeite waard.

Kijk, Paalhaas, dat vin-ik nou weer zo prettig aan MuMe. Kom je kenners tegen die even wat meer weten over bands die -ogenschijnlijk plots- naar het hiernamaals zijn vertrokken.
Dank voor de info.

En ik vind het weer prettig dat ik het niet voor niets heb neergepend.

Grappig dat ik deze ceedee nog steeds tussen mijn oorspronkelijke ceedee-verzameling heb, terwijl ik hem nog geen cyfer had gegeven en er niets over vermeld
Het tweede nummers is zoals gezegd het hoogtepunt, maar bij deze hele plaat geldt eigenlijk dat hij op alle fronten zwakker is dan ask questions later (die ik dan alleen op tape had destijds ). De rek was er inderdaad wel uit
Desalniettemin een interessant project, met zo nu en dan prima muziek (luister vooral ask questions later voor het betere werk).

Zelf vind ik hun eerste 2 albums nog een stuk beter dan Ask questions later. Consumer revolt is een meedogenloze, angstaanjagende aanslag op de gehoororganen, en op White noise wordt weliswaar een stukje van de furie ingeleverd, maar wel in ruil voor nóg betere songs (Voorzover op Consumer revolt van songs valt te spreken ).

Dit (inmiddels OOP) album net op de kop getikt voor €5 (Hij lag in zo'n vreselijke rommelbak met platen als Stef Meeder's 100 grootste hits en Neil Sedaka: Gold). Blijft toch een fijn plaatje, met toppertjes als Last legs met die geweldige trombone van Ouimet erin of het übercatchy (iig naar CSC-maatstaven) Any day now. Verder zijn natuurlijk ook It only hurts when I breathe en Ambulance song dik in orde.

In Ambulance song wordt trouwens treffend een naar sfeertje gecreëerd:

When your heart is full of winter
And your days become like living in a lie
And the clouds outside your bedroom windowpane
Resemble crippled children limping slowly 'cross the sky

Heel straffe plaat. Donker grootstadsgevoel.

Vroeger ontdekt via het MTV programma 120 minutes. Wie kent dat nog?

Any Day Now klinkt verdomd catchy, toch maar eens de cd binnenhalen.

Memories.
Nog zo eentje die ik grijs heb gedraaid in de jaren 90, maar die nadien wat stof heeft vergaard tussen de rest van de collectie.
Maar ik leg hem de laatste tijd weer regelmatig op en dat verdiend deze cd wel.