Dole - The Speed of Hope (1986)

Enige volledige album van de Belgische band Dole. Het is geproduceerd door Adrian Borland (The Sound). Muziek doet soms wat denken aan The Sound zelf, maar ook aan Opposition en soms aan (de eveneens Belgische band) The Names. Echt bijzonder vind ik het album niet, maar als liefhebber van The Sound en Adrian Borland mag je deze natuurlijk niet missen.
Het album is trouwens alleen in zeer beperkte oplage op cd verschenen in 1997 en nu alleen nog voor tientallen dollars of euro's verkrijgbaar. Op de cd staan enkele live nummers en mixen extra en een nummer dat nog niet eerder uitgebracht was.
De lp kun je trouwens wel voor een tientje op de kop tikken.

Fantastich dat dit toegevoegd is

Jammer dat deze band "van bij ons" zo kort bestaan heeft. Ze hadden best potentieel, ook al was dit album nu niet bepaald een mijlpaal: het hàd wel iets en er staan best goede dingen op....

Zoals, mijn favoriet: "A Day", dat ook op de verzamelaar van Play It Again Sam records, "the Dice are rolling" prijkt (dat een jaar later uitkwam)...

Ook goed vind ik "Slumberland" en "The Dream"...

'k heb het album van DOLE enkel op K7 en met moet het dus enkel met "A Day" doen dat op "The Dice... " staat, want die LP héb ik wel in de collectie....

K7 ? Geluidsdrager van voor Christus nog ofzo?

Cassette !

Komt uit de taal van Molière... daarin klinkt "cassette" hetzelfde als K en zeven (7)

K sept...

... werd destijds ( toen cassette bandjes nog meer in waren haha.. het stenen tijdperk dus ) ook wel als term gebezigd in (delen van) Vlaanderen ....

"Turbotaal", toen al

Ok, ik dacht dat al natuurlijk, maar wilde het nog even bevestigd hebben.

Ik heb de zeer zeldzame cd-versie van dit album weten te bemachtigen. Hij staat op internet zelfs te koop voor ruim $300,- Ik wil mijn exemplaar graag verkopen aan een echte liefhebber, uiteraard voor een behoorlijk lagere prijs dan $300,-. Als je interesse hebt kun je me pm-en met een serieus bod.

Deze bands hoor ik er allemaal echt niet in hoor. Opposition misschien een beetje, maar The Sound niet en The Names al zeker niet.

En geproduceerd door Adrian Borland of niet, ik vind 't toch maar vrij slappe, inspiratieloze kost dit.

De 2 openingsnummers, A Day en Third Man kunnen er nog mee door, maar
de rest... --> 2,5*

Heel toevallig lees ik je bericht terwijl ik het album net weer een keer aan het luisteren ben. Ik zie mijn sterren, drieëneenhalf... Heb ik die sterren gegeven? Blijkbaar wel... Een onvoldoende wil ik nog niet geven, maar een drie wordt het wel...

Waar blijven de Adrian Borland fans die deze cd, gloednieuw en prachtig verpakt met een kartonnen hoesje om het cd-doosje en een 43 pagina's tellend boekje, willen hebben voor hun verzameling? Ik heb hem hier liggen.

ha...ha...ik zal er wel even naar luisteren...klinkt dringend!

Lach jij maar....maar dit is toch een lekker plaatje. Er staan een paar aardige nummers op en de produktie is erg goed. Dank zij Adrian Borland!

Jep, ben ik met je eens hoor!

Destijds heb ik deze gekocht omdat Borland de productie heeft gedaan. Toch is het een zwak album.

Het luistert wel lekker weg, maar ook niet meer dan dat. Een slap aftreksel van The Sound e.d.

Slumberland en A day zijn toch wel behoorlijk goed.

Is dit trouwens de hoes van de cd? De LP-versie had toch een andere hoes meen ik. Die gaf zicht op een dak van een auto en op voorbij flitsende bomen, meen ik mij te herinneren, zie hier

Jij had of hebt de Franse print.

De hoes van Slumberland EP is dezelfde, alleen staat er Slumberland op.

Er zijn geen slappe aftreksels van The Sound...(oops!)

The Sound is niet aftrekbaar....

Helaas voor jou niet, anders zou je een hoop terug krijgen van de belasting!

Mmm, ...nu ik er zo over nadenk zou je eigenlijk gelijk moeten hebben. Alles wat wordt gededuceerd van het goede moet zelf toch ook goed zijn....... Moet ik nu gaan twijfelen aan The Sound.......Aaaaargh.....ik voel een existentiële crisis aankomen......."this is a crisis I knew had to come, destroying the balance I kept".

Mb. tot de leesbaarheid heb ik een hele rits berichten rond de discussie over de juiste hoes (tussen de kameleon en het andere reptieltje) ingekort tot twee

Kwam toevallig nog een nummertje van Dole tegen dat niet op dit album staat: The Street

Toch wel een leuk album. Halfje erbij. Dat Waalse accent in de zang is....wat zullen we zeggen....best charmant.

Ik heb dit album ook met twee verschillende hoezen. Bijzonder matig album, ik begrijp nog steeds niet dat Borland zich hier voor heeft laten lenen. Misschien voor de pegels, maar ook hij heeft dit niet boven de middenmaat uitgekregen. Het is allemaal te bedacht en vooral de baspartijen werken enorm op mijn irritatie sensor, 30.000 keer hetzelfde riedeltje bij elk nummer. Zang is ook matig met die zeurende patronen, doet mij soms wat denken aan The Essence, maar The Sound en The Opposition hoor ik hier absoluut niet in. De deluxe cd heb ik hier ook staan, die moet ik ook maar eens verpatsen als die zoveel geld oplevert.

Dit album had ik wat ondergewaardeerd door de typische 'Big Music' productie (jawel die holle drums die over alles heen mokeren en die echo op de zang), ook al zat Arian Borland achter de knoppen.
De band zelf twijfelt ook te zeer tussen dromerige new wave en toegevingen aan een breder publiek (zo'n 'Come On' in A Day).
Voor mij begint het album met de tegenvallende single Slumberland (klinkend als The Stranglers in Always The Sun). Ook de nieuwe versie van The Dream valt tegen, de melancholieke wave van de debut-EP ingeruild voor opzwepende wavepop dat het origineel niet weet te evenaren.
Vanaf dan wordt het album beter met pakkende, sfeervolle nummers en hoogtepunten Maybe Tomorrow, Satellite, Rumroad (de tweede single van het album) en I Say. A Day vind ik minder en Third Man heeft naast een mooi refrein te veel last van de Grote Productie van midden jaren '80.