D'Angelo - Brown Sugar (1995)

Nou ja, smaken verschillen zullen we maar zeggen. Hoewel je volgens mij geen algemene conclusie voor back to black releases kan trekken. Hangt toch echt ook van de mastering af. De persing is helemaal in orde. Heb je ze trouwens allebei?

Jouw opmerking dat de respect the classics dichterbij het geluid van de cd uit 1995 komt, is voor mij juist veelzeggend. In negatieve zin dan. Vinyl moet juist minder 'klinisch' klinken dan de cd-uitgave. Overigens wilde ik eerst voor deze release gaan, maar zag ervan af na een aantal (zeer) kritische meningen over het geluid ervan te hebben gelezen.

Smaken verschillen inderdaad, en dat is maar goed ook Misschien wat kort door de bocht inderdaad, wat betreft mijn conclusie van Back to black.
Laat ik het anders zeggen. Ik heb een aantal platen die opnieuw zijn uitgebracht op Back to Black, en over het algemeen vind ik het geluid niet zo mooi, misschien heeft het te maken met de mastering of met mijn platenspeler, maar het valt me wel op.

Ik snap wat je bedoeld, wat betreft cd geluid, maar ik vind de cd kwaliteit niet per definitie klinisch. Als ik een vinyl release koop streef ik ernaar dat de lp zoveel mogelijk klinkt als het geluid van het 'orginele' album, welke geluidsdrager dat ook mag zijn, mits het geluid van het origineel mij natuurlijk bevalt. In het geval van Brown Sugar vind ik het geluid van de cd erg mooi, het geluid van de Respect de Classics versie komt daar naar mijn mening het dichtste bij. Helaas heeft ook mijn versie alleen twee witte binnenhoezen, inderdaad toch wat karig.

Ik zag trouwens dat Voodoo nu ook door Back to Black is uitgegeven ( wellicht ook alleen met twee simpele sleeves ) Ik weet niet of je deze ook hebt, of nog wilt aanschaffen, maar laat ik je dan de release van een aantal jaar geleden aanbevelen. Op het label Light in the Attic is Voodoo uitgekomen met prachtige stevige uitklaphoes, plus notes van Jason King. Klinkt als een klok!

Bedankt voor het goede advies over Voodoo vinylbeleving (goede username trouwens ). Ik heb gelukkig die uitgave: is helemaal top inderdaad.

Smooth, stijlvol, glijerig chique. Het is allemaal van toepassing op deze fenomenale soulzanger. Dat levert - ondanks de voor de hand liggende thematiek - een heel smaakvol en prettig luisterend album op.
Op het spoor gekomen dankzij 'Black Messiah', die ik overigens wel een slag beter vind.

Leuk, de deluxe edition is er!
The remixen klinken heel aardig, maar vooral erg 90's. Toch is het behoorlijk genieten. De Cruisin Wet remix is wel een extra vermelding waard, net als het booklet met extra foto's en liner notes. Fraai gedaan. Nu maar wachten op een nieuw album van de enige echte opvolger van his Royal Badass. Ik hoop ergens begin volgend jaar, maar verwacht dat het weer langer gaat duren....

De aanleiding is tragisch, maar vandaag dus pas de deluxe remixes van deze plaat ontdekt.
Kwam het op het spoor dankzij de DJ Premier remix van Lady die op Insta voorbijkwam, maar er is dus een heel extra album met remixes waarvan de meeste echt kneiterhard zijn. Mooie ontdekking.

Na de documentaire en Leo Blokhuis zijn podcast, en zijn verscheiden ben ik gaan luisteren waarom deze man zo ontzettend veel lovende kritieken kreeg .
En ik heb gewoon echt jaren lang (ook door mijn FRS werk en R&B allergie die ik daardoor kreeg) te lang gedacht dat dit een van de vele R&B sterren was uit de 90s.... boy was i wrong... vooral live toch wel echt indrukwekkend.
Wat ik op Spotify hoorde maakte dat ik met één album wilde beginnen, maar heb ze maar meteen alle 3 op LP aangeschaft

Untitled had ik al wel destijds op single gekocht, maar dat komt ook door mijn liefde voor Prince zijn muziek, en dat nummer is natuurlijk een regelrechte Prince tribute. Dat de man is geinspireerd door OA Prince moge duidelijk zijn, ook in de band en management liepen die links mooi door.

Na Prince zijn dood, was zijn Tribute met sometimes it snows in april indrukwAekkend, en nog steeds heb ik die behoefte niet gehad om zijn werk eens te gaan beluisteren, My loss, want live kan ik dit dan ook niet meer meemaken. Nou was dat al zeldzaam natuurlijk, maar heb daar toch wel wat spijt van.

Misschien een domme vraag, maar wat is FRS werk? Als ik google kom ik op Financial Rating System, dus dat helpt mij niet verder.....

Dit album staat hier al jaren in de kast evenals Voodoo. Toen mijn huidige echtgenote in 2000 bij mij introk was het een van de cd's die door haar toegevoegd werden aan mijn collectie. Ik heb beide albums regelmatig opgezet en vind ze zeker de moeite waard. Lichte voorkeur voor Voodoo.

Helaas D'Angelo ook nooit live gezien, maar die kans was er ook niet heel vaak.

Chet ik denk dat lennon met FRS de nu ter ziele zijnde Free Record Shop bedoelt. Dat was in de jaren '90 een zeer succesvolle keten van entertainment winkels.

Dank Poles Apart. Heel veel muziek gekocht bij die keten, maar had hen niet gelinkt aan die afkorting. Weer wat geleerd vandaag!

Correct, en door het jongere personeel werd de R&B nogal omarmd (ook het kopende publiek overigens), en schalde dat erg vaak door de winkel. Helaas heeft dat mijn blik dus wat vervaagd op het gebied van D'angelo. Tevens was ik in die periode ook wel heel erg bezig met Prince, dus dat zal ook niet geholpen hebben, er was immers al een top artiest in mijn wereld. Ook de hoes van Brown Sugar heeft me misleid, want ook die schreeuwt, weer zo'n 1 in a million R&B plaat... Never judge a book by it's cover is mijn les weer.