D'Angelo - Brown Sugar (1995)
mijn stem
215 stemmen
Verenigde Staten
Soul
Label: EMI
-
Brown Sugar (4:22)
-
Alright (5:13)
-
Jonz in My Bonz (5:55)
-
Me and Those Dreamin' Eyes of Mine (4:46)
-
Shit, Damn, Motherfucker (5:14)
-
Smooth (4:21)
-
Cruisin' (6:24)
-
When We Get By (5:45)
-
Lady (5:45)
-
Higher (5:27)
-
Brown Sugar [Acapella] * (4:16)
-
Me and Those Dreamin' Eyes of Mine [Acapella] * (4:42)
-
Brown Sugar [Instrumental] * (4:23)
-
Lady [Instrumental with Chorus] * (3:55)
-
Brown Sugar [Alternate Version] * (5:35)
-
Brown Sugar [King Tech Remix] * (4:00)
met Kool G Rap
-
Me and Those Dreamin' Eyes of Mine [Def Squad Remix] * (4:51)
met Redman
-
Cruisin' [Cut the Sax Remix] * (5:00)
-
Lady [Just tha Beat Mix] * (4:01)
met AZ
-
Brown Sugar [Soul Inside 808 Mix] * (4:59)
-
Me and Those Dreamin' Eyes of Mine [Two Way Street Mix] * (4:38)
-
Cruisin' [Dallas Austin Remix] * (5:22)
-
Lady [2B3 Shake Dat Ass Mix] * (6:05)
-
Brown Sugar [Incognito Molasses Mix] * (5:22)
-
Me and Those Dreamin' Eyes of Mine [Dreamy Remix] * (4:38)
-
Cruisin' [WET Remix] * (7:49)
-
Brown Sugar [Dollar Bag Mix] * (4:25)
-
Cruisin' [God Made Me Funky Remix] * (4:38)
-
Brown Sugar [C J Mackintosh Remix Edit] * (3:43)
-
Lady [C J Mackintosh Radio Edit] * (3:59)
-
Cruisin' [Who's Fooling Who Mix] * (4:37)
toon 21 bonustracks
totale tijdsduur:
53:12
(2:34:10)
0
geplaatst: 22 januari 2008, 11:34 uur
Zwaar, zwaar relaxed album van D'Angelo. Vette producties en de laidback stem van D'Angelo zorgen voor een erg fijne sfeer. Gewoonweg een fantastisch album zoals ze wel vaker gemaakt mogen worden in het soul-genre. Geen oeverloos geslijm, maar origineel gezwijmel.
1
geplaatst: 21 september 2014, 12:45 uur
Neosoul een term die staat voor de vernieuwing van half de jaren 90 in de Soul. Klassieke "old-skool" soul vermengt met R&B. Marvin Gaye meets Prince met een 2Pac attitude zo kun je het geloof ik wel omschrijven dit debuut van D'Angelo.
Soul met een drijvende Funk vibe die de Neosoul definitief op de muzikale kaart zette.
Soul met een drijvende Funk vibe die de Neosoul definitief op de muzikale kaart zette.
0
geplaatst: 29 augustus 2015, 16:49 uur
Niet eens met west. The back to black release vind ik juist niet zo goed klinken (maar dat geldt eigenlijk voor alle back to black releases ). De respect the classics release klinkt veel warmer en het geluid komt dichter bij het geluid van de cd uit 1995. Het witte vinyl is natuurlijk een beetje onzin, al begrijp ik wel dat mensen dat aantrekkelijk kunnen vinden.
Wat betreft de plaat: Mooi debuut van D'Angelo, de plaat laat goed horen wat een groot talent de man bezit. Hoewel de plaat alweer 20 (!) Jaar oud is, klink het geheel nergens gedateerd. Veel nummers zoals Brown Sugar, Alright, en vooral Cruisin' zijn echt geweldig. Cruisin' vind ik misschien nog beter dan het orgineel, tjonge wat een sound zet D'Angelo daar neer! Toch zijn er ook (iets) zwakkere broeders op de plaat te horen. SDM klinkt goed, maar ook wat kaal en had best een minuut korter gemogen. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Lady.
Brown Sugar is vooral in de late uurtjes zeer genietbaar en is een prachtige staalkaart van soul, hiphop, en wat jazz. Een meesterwerk als Voodoo is de plaat voor mij niet. Brown Sugar laat vooral het grote talent van D'Angelo zien en zijn liefde voor zware beats en bassen horen. Ook experimenteerde hij bij Brown sugar al met vintage opname technieken, iets wat hij voor Voodoo verder doortrok en op Black Messiah perfectioneerde.
Luister eens naar zijn drie albums achter elkaar, en hoor hoe hij zich muzikaal heeft ontwikkeld en haast zijn eigen muzikale universum heeft gecreëerd. D'Angelo een volstrekt uniek talent.
Wat betreft de plaat: Mooi debuut van D'Angelo, de plaat laat goed horen wat een groot talent de man bezit. Hoewel de plaat alweer 20 (!) Jaar oud is, klink het geheel nergens gedateerd. Veel nummers zoals Brown Sugar, Alright, en vooral Cruisin' zijn echt geweldig. Cruisin' vind ik misschien nog beter dan het orgineel, tjonge wat een sound zet D'Angelo daar neer! Toch zijn er ook (iets) zwakkere broeders op de plaat te horen. SDM klinkt goed, maar ook wat kaal en had best een minuut korter gemogen. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Lady.
Brown Sugar is vooral in de late uurtjes zeer genietbaar en is een prachtige staalkaart van soul, hiphop, en wat jazz. Een meesterwerk als Voodoo is de plaat voor mij niet. Brown Sugar laat vooral het grote talent van D'Angelo zien en zijn liefde voor zware beats en bassen horen. Ook experimenteerde hij bij Brown sugar al met vintage opname technieken, iets wat hij voor Voodoo verder doortrok en op Black Messiah perfectioneerde.
Luister eens naar zijn drie albums achter elkaar, en hoor hoe hij zich muzikaal heeft ontwikkeld en haast zijn eigen muzikale universum heeft gecreëerd. D'Angelo een volstrekt uniek talent.
* denotes required fields.