Warren Zevon - Warren Zevon (1976)

Wat staat Warren hier nog jong op de coverfoto! En wàt een formidabel album was dit reeds !

Frank and Jesse James, Hasten Down The Wind, Poor Poor Pitiful Me, Mohammed's Radio, Carmelita... een plaat boordevol klassiekers, konden maar wat méér mensen de parels van deze formidabele helaas zo vroeg overleden singer-songwriter smaken.

Ongelooflijk ondergewaardeerd, dit supertalent!

****

Prachtplaat inderdaad, EH. Ook hier 4/5.

And if California slides into the ocean
Like the mystics and statistics say it will
I predict this motel will be standing
Until I pay my bill

De tekst van Desperados Under The Eaves geeft mij elke keer Kippevel. Prachtplaat.

Is deze net zo sterk als Excitable Boy?

jup

Onlangs voor amper 10 € dit prachtplaatje binnengehaald. Toch echt wel zo sterk als bijvoorbeeld Excitable Boy, echt. Iedere song is een voltreffer, mijn favorieten zijn 1,4,7,8 en 9, maar ik zou ze allemaal kunnen opsommen.

Warren Zevon is hier sterk ondergewaardeerd, ocharme 16 stemmen, terwijl zijn muziek, zijn songs lang niet zo ontoegankelijk blijken als sommigen misschien denken... Hij heeft, of beter had, een erg melancholische stem. Gekoppeld aan zijn meestal nogal cynische teksten toch een uniek artiest die véél meer aanhang verdient, al zou het postuum zijn!

Men vertelle het voort!

één van de sterkste debuten ever , fantastisch , warren zou voor nog veel muzikaal genot zorgen in de toekomst maar veel te jong sterven , hij gaf een meerwaarde aan de begrippen , melancholie en cynisme !

fantastisch artiest !

heb hem nog live gezien op T/W

cirkelde toen eventjes in een helicopter rond boven de wei, in Torhout toch !!!

geen enkel slecht nummer op deze prachtige plaat ...

vandaag de dag wel wat anders bij de meeste nieuwe albums

Deze deze is nu opnieuw uitgebracht in een 2 CD versie met veel bonusversies.

Nooit gelukkig geweest met Warren Zevon Concerten, de ene werd halverwege gestaakt en de volgende afgelast 2 uur voor het concert.

vanwege zijn drankprobleem ???

trad vroeger een beetje in de voetsporen van bruce springsteen , maar heeft nooit het grote succes gekend , alleen zijn collega muzikanten en de muziekpers konden hem waarderen , nu is de man dood en heeft uiteindelijk na zijn troebel leven vol alcohol, sigaretten , angst en woede - aanvallen rust ( i ' ll sleep when i ' m dead )

Eén van de vele voortreffelijke albums van Warren, met nog een kleine, vocale gastbijdrage van Beach Boy Carl Wilson aan het slotnummer, "Desperados Under The Eaves".

Bewaar er nog altijd warme herinneringen aan. Een plaat die jaren geleden vaak voorbij kwam op mijn vaders platenspeler. Sindsdien draai ik zelf ook steeds meer zijn oeuvre. Deze titelloze plaat blijft één van zijn beste langspelers, met oa het prachtige Carmelita.. De productie is trouwens van Jackson Browne, wat ook duidelijk te horen is.

Een man die altijd in de schaduw heeft gestaan van de grote singer/songerwriters, maar er zeker niet voor onder doet. Luister en huiver allen!

Misschien wel mijn favoriete Warren Zevon album, met toppers als 'Frank and Jesse James', 'Poor, Poor Pitiful Me', 'Mohammed's Radio' en 'I'll Sleep When I'm Dead'.

Typisch zo'n artiest die je móet kennen, maar waar het soms maar niet van wil komen (vorig jaar deze besteld als LP bij cdWOW, maar is nooit aangekomen helaas). Gelukkig is het moment aangebroken voor mij dat ik kan zeggen het eerste album van Warren Zeven te hebben verteerd. 7 luisterbeurten in 3 dagen verder kan ik zeggen dat ik blijf hangen bij Warren. Spijtig dat hij er niet meer is, maar gelukkig heeft hij redelijk wat werk nagelaten

Poor, Poor Pitiful Me is mijn lievelingsnummer, niet omdat de lyrics zo sterk zijn of de muziek zo goed is. Maar het geeft me altijd een glimlach en das ook belangrijk in het leven. Sterk tot op het bot, kan weinig anders zeggen. Wel een saillant detail that Jackson Browne de productie voor zijn rekening nam; hier wist ik niets van.

Hoe f#cked op het leven soms ook kan zijn, het bestaan van dit soort albums geeft soms toch een hoop glans. Ben blij dat ik deze passie met de paplepel naar binnen hebben laten duwen.

Prachtige plaat van deze singer-songwriter, misschien wel mooier dan Excitable Boy. Alleen al hoe het album begint is zo fantastisch. Frank and Jesse James is ongetwijfeld 1 van de mooiste albumopeners die ik de laatste tijd heb gehoord. En het blijft niet alleen bij die mooie opener.

Door de hele plaat door blijft het niveau op een opmerkelijk hoog niveau, schitterend. Alleen maar mooie lyrics en dankzij de mooie instrumentaties krijg ik een beetje een romantisch gevoel van deze plaat, wellicht komt dat door mijzelf, maar ik blijf ook maar glimlachen bij deze plaat. Misschien wel liefde op 2de gezicht

Jammer dat Warren zo ondergewaardeerd is - niet alleen op musicmeter - maar ook in de media. Dit terwijl hij wel degelijk zeer getalenteerd was. En met nummers als Frank and Jesse James, Poor, Poor Pitiful Me en het epische westernnummer Desperados Under the Eaves verdient deze plaat het ook om geluisterd te woorden.

Ik moet dan ook meegaan met Bartjeking, met enorm veel passie en plezier gebracht en het kan je altijd hoop en plezier geven. Prachtige plaat en ik verhoog met een punt: 4,5*

Wat is Carmelita toch een klasse nummer. Als het op zowel Simple Dreams (Linda Ronstadt) als op dit album als beste nummer naar voren komt en in beide versies als een huis overeind blijft staan dan wil dat toch heel wat zeggen over de kwaliteit. De songwriting skills van Warren Zevon liegen er niet om, dat is met alleen Carmelita al wel duidelijk genoeg.
Bijzondere stem had hij ook, het klinkt een beetje hees maar hij kan er genoeg mee om het interessant te laten blijven klinken. Dat kan misschien ook komen door z'n sterke timing.

Zoals misschien al duidelijk was ben ik bij Warren Zevon aanbeland dankzij Linda Ronstadt. Mijn ontdekkingen zijn vrijwel zonder uitzondering bottom-up (cover eerst) maar gelukkig stellen de originele versies nooit teleur. Ik ga dan ook zeker meer beluisteren van deze man.

Mijn favorieten : Carmelita, Desperados Under the Eaves, Hasten Down the Wind.

Liefhebbers van westcoastmuziek die dit album niet in hun bezit hebben, doen zichzelf ernstig tekort. Gelanceerd door Jackson Browne laat Warren Zevon op zijn 'doorbraak' al onmiskenbaar horen waarom hij één van de meest indringende sonwriters en muzikanten van de jaren 70-80 is geworden. Verplichte kost maar niet voor de teerhartigen onder ons. Dus berg je als je van James Taylor houdt en denkt dat Warren Zevon van hetzelfde laken en pak is. Weinig kans. Luister naar zijn commentaar hierover live op het lekker ruige Stand In The Fire. Dan weet je genoeg. Klasbak.

Een pracht album en een geweldig artiest!!!
Ben blij dat ik deze artiest heb mogen leren kennen en ik geniet volop van zijn albums!
Excitable boy is ook goed, maar dit album zelfs nog beter.

Goed en uitgebreid artikel in de Uncut van juni over Warren Zevon. Echt de moeite waard.

Nog nooit een noot van zijn muziek gehoord. Ken hem wel van naam. Toch eens gaan beluisteren!

Genius is een fantastische compilatie, Lura.

Om een of andere reden nooit aan begonnen. In die tijd zat ik nog niet zo goed bij kas dat ik alles kon kopen. Bovendien was er toen niemand in mijn vriendenkring die zijn platen had. Ik weet wel dat zijn debuutalbum een klassieker is. Staat op Spotify dus kan hem gaan beluisteren.

Ook ik heb van die "gaten" in mijn muziekkenis hoor. Van alles wat nu uitkomt (en daar zit genoeg moois bij) moet ik helaas een selectie maken. Ben nog aan het inhalen van wat er eind jaren '60 en in de jaren '70 uitkwam, en luister bovendien erg vaak naar klassieke muziek en jazz.
On-topic: zal dit eerste album van Warren Zevon eens herbeluisteren!

Beter laat dan nooit zullen we maar zeggen...

Warren Zevon is een held
Hij is helaas wat onderbelicht, maar de echt grote namen zoals bijvoorbeeld Dylan, Young, Springsteen en Jackson Browne zien hem als een zeer grote meneer.
En wat mij betreft meer dan terecht.

Ik ken weinig artiesten die zulke eerlijke en soms brute teksten schreven als Zevon.
Luister bijvoorbeeld eens naar My Shit's Fucked Up.
Twee jaar later zou Warren een zelfde soort gesprek hebben waarin bleek dat zijn shit behoorlijk fucked up was...

Daarnaast is Warren de schrijver van misschien wel het allerbeste nummer ooit gemaakt over sport, namelijk Hit Somebody.

Lees ook het boek I'll Sleep When I'm Dead, geschreven door zijn vrouw Crystal Zevon.

Het meest eerlijke boek wat ik ooit over een muzikant gelezen heb.
Crystal schroomt de donkere kanten van Warren totaal niet.
Zijn drugs en drank verslaving, zijn dwangneuroses, zijn gebrek aan aandacht voor zijn kinderen, zijn affaires en zijn agressieve, geweldadige kant.

En toch rest na dit alles niets anders dan bewondering voor deze man

Waarschijnlijk heeft iedereen op dit forum een aantal goede artiesten nooit gehoord. Er zijn zoveel artiesten die niet echt geheel doorgebroken zijn.

Bedankt overigens voor de info!

Een vriend tipte mij Warren Zevon, waar ik nooit van had gehoord.
Deze plaat vind ik waanzinnig mooi in alle opzichten!
Het geeft een kick om af en toe juweeltjes uit het verleden op te diepen.
Dit heeft mij al heel wat pure muziek van rasmuzikanten opgeleverd zoals o.a. Vic Chesnutt, Roy Harper en Tim Hardin.
Voorlopig zet ik deze ontdekkingsreis vol verwachting voort!

PaulKemp48zegt: Ik hoop dat meer muziekliefhebbers dat doen en dan op Warren Zevon (jouw ontdekking was alweer een tijdje terug) stuiten. In de jaren tachtig was hij wel een beetje de hoop van de Westcoast-rock, na het zo jammerlijk aldan niet door drugsgebruik (en/of materiële overdaad) stilvallen van de andere giganten uit de seventies. Inmiddels is ook Zevon dood en moeten we het met de Red Hot Chili Peppers en John Mayor doen. De platen van Warren Zevon, waaronder deze zijn tijdlozer dan b.v. die van Jackson Browne, door de ironie in zijn teksten, maar ook door zijn veelkleurige melodieën. Daarom ook voor de luisteraar van nu; van harte aanbevolen!

Dit album van Warren Zevon heeft vandaag mijn persoonlijke top-10 bereikt en daarom wordt het hoog tijd voor een review. Ik kende Zevon eigenlijk alleen van de opvolger Excitable Boy, een heel aardig album maar niet eentje die mij direct naar meer deed verlangen. Toen hoorde ik een tijdje terug ergens de track Poor, Poor Pitiful Me en dat maakte wel indruk. Zodanig zelfs, dat ik direct tot aanschaf van deze plaat overging. Ik kende overigens wel de prima versie van Linda Ronstadt, maar wist dus niet dat Zevon het ook in zijn repertoire had staan (en nota bene zelf had geschreven).

Zevon laat zich niet makkelijk in een hokje plaatsen en dat is een pluspunt. Het weemoedige Mohammed’s Radio en het al genoemde, bijzonder aanstekelijke Poor, Poor Pitiful Me behoren tot de tracks die nog niets aan kracht hebben verloren. Dat geldt eveneens voor Zevon’s eigentijdse interpretatie van het levensverhaal van twee cowboys uit het wilde westen, Frank and Jesse James. Voor mijn eerste luisterbeurt van I’ll Sleep When I’m Dead maakte ik me aanvankelijk enigszins zorgen, want Bon Jovi heeft een track met die titel en daar vind ik weinig aan. Dit is gelukkig van een andere orde.

Mijn ontdekkingsreis door het oeuvre van Zevon zal zich spoedig gaan vervolgen. Van dit album weet enkel The French Inhaler me nog niet echt te pakken. Het doet weinig af aan de klasse van dit topalbum van een schromelijk ondergewaardeerd singer/songwriter, die bij leven nooit de erkenning kreeg die hij verdiende. Laten we er daarom voor zorgen dat zijn werk – en deze plaat in het bijzonder – niet vergeten wordt: 5*

Inderdaad een tijdloos prachtalbum van een (ook op MuMe) ondergewaardeerde artiest die melancholie met cynisme wist te vermengen. Zijn volgende albums zijn zeker ook de moeite aard.