Gorki - Eindelijk Vakantie! (2000)

Ooit deze cd bij een vriend van mij uit de kast geplukt. En ik vond hem al snel prachtig. De zang van Luc de Vos is niet bepaalt subtiel te noemen, en zijn bereik is ook niet al te groot (in mijn oren dan). Maar het doet toch iets met mij. Vooral de melancholie in de liedjes is mooi. Misschien wel door de losers en meelijkwekkende figuren zoals Titan ze noemt. Het liedje wat bij de laatste luisterbeurt het meest opviel was "Bij nacht en ontij" over het leven van een kat, en hoe heerlijk het is voor dat beest om lekker de wereld in te kunnen trekken (of terwijl de straat voor de deur).....en ik maar denken Bono where are you. Wat ook heerlijk is is de tegendraadse piano aan het einde van "We zijn jong"....en natuurlijk de regel "Duitsland wint altijd". Het is dus niet alleen in de belevingswereld van Nederland zo, dat ze altijd winnen....ook de Belgen komen tot dit oordeel.

Dit album is samen met de laatste Homo Erectus het mooiste wat ze gemaakt hebben. De andere albums doen mij een stuk minder.

Voor mij persoonlijk is Eindelijk Vakantie! misschien wel de allerbeste Gorki-plaat. Of toch één van de allerbeste. Dit compacte album loopt over van de melancholische pareltjes, en slaagt erin nergens uit te glijden. Luc de Vos klinkt hier nog diep oprecht, terwijl hij op de latere albums toch vooral 'n rolletje lijkt te spelen als eeuwige underdog.
Het begint al meteen prachtig met een mooie versie van Ode An Die Freude, dat met behulp van de ontwapenende stem van de Vos door merg en been weet te snijden. Ook mooi ten berde gebracht op de Oost-Vlaamse sporen in de sterke documentaire van Lola da Musica.
We Zijn Zo Jong, één van dé klappers van het Gorki-oeuvre, koppelt een sublieme tekst (dit soort lappen tekst mis ik toch ook wat op de recente albums) aan een aangrijpende melodie. Deze song weet me na talloze luisterbeurten nog steeds bij het nekvel te grijpen.
XTC en Bij Nacht en Ontij gaan op het uitstekende elan verder en tonen 'n Gorki in optima forma. De inventiviteit van deze periode (ook Ik Ben Aanwezig is 'n subtiel schijfje) heeft toch moeten plaatsruimen voor 'n traditionelere aanpak en dat vind ik best wel zonde.
Red Mijn Ziel Vooral is opnieuw een topper van jewelste, dat zich afvraagt waarom mensen de Gentse groep toch altijd associëren met Mia en Lieve Kleine Piranha. De liederenschat die de Vos op de mensheid heeft losgelaten mag best wel eens ontdekt worden.
In Mijn Betere Wereld, dat in het refrein naar adem doet snakken, durft na al die tijd al eens wat te slepen maar is zeker geen inzakker.
Dan volgt het mooie Later Zeker Misschien, een vintage Gorki-song.
De weemoed ruimt in het héérlijke Geld En Olie voorzichtig plaats voor de moddervette gitaarsound van David Dewaele: fenomenaal!
Het akoestische Mijn Bed Is Zwaar En Groot neemt wat gas terug en kan ook bogen op 'n erg mooie tekst. Een sleutelnummer binnen Eindelijk Vakantie!
Ook Duitsland Wint Altijd is 'n rustig liedje, dat niet echt gedenkwaardig voor de dag komt, maar toch heel mooi is.
Destroy!, een verborgen pareltje van de hand van de bassist, is 'n bloedmooi schetsje waar ik 'n bijzondere band mee heb. Dit instrumentale luisterstukje weet mij om de één of andere reden keer op keer diep te raken.
Mijn Gorki-obsessie is ondertussen weggeëbt, maar toch kan ik nog steeds intens genieten van dit ietwat vergeten briljantje.

Eindelijk Vakantie! is de afgelopen dagen nauwelijks uit mijn cd-speler geweest, wat een plaat! Ik was altijd al gecharmeerd van Gorki, die poëtische haast dadaïstische teksten, in combinatie met de slepende, haast dreinende, stem van Luc de Vos, geweldig. Maar wat dit album voor heeft op de andere (oudere) albums die ik van Gorki ken, is de betere en modernere istrumentatie.

Het album opent met Ode an die Freude, behoorlijk paradoxaal als je bekijkt het album thema's als verlatenheid, wanhoop en een apocalyptisch toekomstbeeld heeft. Daarom juist wel een terechte opener, al vind ik het er muzikaal niet echt tussen passen.
We Zijn Zo Jong is een prachtig, rustig nummer met pianobegeleiding, waar de wanhoop gewoon vanaf spat.
XTC zit muzikaal het dichtst tegen het oude Gorki-werk aan. Verder is het nummer het prachtige metafoor van drugsgebruik en de verharding van de buitenwereld.
Bij Nacht en Ontij heeft een repeterende beat, en lyricaal houdt Luc de Vos ons weer allemaal voor gek door te beginnen over sex en opeens over een kat te beginnen.
Red Mijn Ziel Vooral is een aanklacht tegen het narcisme, heel sterk nummer ook.
In Mijn Betere Wereld is wat rustiger nummer, waarbij de vioolarrangementen een beetje doen denken aan Geef Al Je Geld aan de Arme Kinderen.
Later Zeker Misschien bevat alleen al in de titel een prachtige paradox. Het nummer zelf heeft een lekkere gitaarbegeleiding en bezingt het sombere toekomstbeeld dat door het hele album heen steeds terugkomt.
Zo ook in Geld en Olie, dat gaat over de olie die over 100 jaar op is. Voor de rest heeft het nummere door de up-tempo beat en het sterke gitaarspel van Dewaele een haast on-Gorkiaanse sound.
Met Mijn Bed Is Zwaar en Groot gaat het tempo weer omlaag, met idd een sterke tekst over een ontzettend kansloos figuur.
Duitsland Wint Altijd is alleen door de titel al een geweldig nummer. Prachtige tekst ook:

Op mijn trouwfeest was mijn nonkel dronken
De dj draaide La Paloma
Tante die zong mee
Wat gebeuren moest, gebeurde
De auto's reden naar zee

Duitsland wint altijd
Voor of na de oorlog
De handel bloeit en wij dansen
Duitsland wint altijd

Destroy! tenslotte is de instrumentale afsluiter van het album, maar is eigenlijk niet echt bijzonder.

Al met al een geweldig album dus, 5 sterren, en vooruit, ook een plaatsje in mijn top 10.

"Oei, Gorki" was het eerste dat ik dacht toen ik deze tip van jassn kreeg. Ik kende Gorki eigenlijk alleen van het nummer Mia en dacht een saaie Boudewijn de Groot-achtige zanger met gitaar te krijgen. Ik heb geen idee waar ik deze associatie vandaan haalde, Mia lijkt niet op Boudewijn en Boudewijn vind ik helemaal niet saai. Ook Mia vind ik nu een uitstekend nummer.

Toen ik het artwork zag met de tracktitels en jaartal had ik al zo'n vermoeden dat ik het misschien aan het verkeerde eind had. Na Ode an die Freude had ik echt geen benul meer van wat ik ging krijgen. Toen de electrische gitaar inviel op We Zijn Zo Jong werd het allemaal wat duidelijk, dit is helemaal geen saaie muziek! Toch vond ik de teksten nog niet helemaal overtuigen - het belangrijkste onderdeel bij dit soort muziek - ik vond het iets te makkelijk op het eerste gezicht. Maar naarmate het album vorderde kreeg ik ook steeds meer vat op de teksten. Vanaf "red mijn ziel vooral, maar ook mijn mooie lichaam" was ik wel redelijk om. Al was het nog altijd oppassen voor de Spinvis/Roosbeef valkuil om dit soort teksten iets te ver door te draven.

Na een hoop luisterbeurten ben ik er wel over uit: Luc de Vos schrijft geniale teksten. Het enige minpunt is dat het wat te eentonig is en ik denk dat dat ligt aan de melodielijnen van de zang van Luc de Vos. Bijna elke zin zingt hij op dezelfde manier. Maar desalniettemin een mooie verrassing!

4*

Datzelfde boxje is weer te koop bij Bol.
10 CDs, 2 euro per stuk. Alles moet weg!