Ik heb deze elpee vroeger ook gehad, en ik kan me niet herinneren dat ik toen al dacht "hee, er ontbreken een paar hits". Mijn Albumdossier 1969-2002 van Johan van Slooten vermeldt twee Osmonds-elpees in de hitlijsten, en de tweede daarvan is Greatest hits. En als we er van uitgaan dat dat déze compilatie is, en we zien dat die plaat de elpeelijsten binnenkwam op 10 februari 1973, dan verklaart dat meteen waarom hun derde en vierde grote Nederlandse hits Goin' home (juli 1973) en One way ticket to anywhere (november 1973) hier niet opstaan – die nummers waren gewoon nog niet verschenen. Kortom, ik heb mijn twijfels bij bovenstaande releasedatum van 1974. (Dat verklaart ook de afwezigheid van Paper roses uit november 1973 en I'm leaving it (all) up to you uit september 1974.)
Volgens mij werden deze broers indertijd ook wel gezien als het blanke antwoord op (c.q. de blanke tegenhanger van) de Jackson 5. Helaas, hun succesperiode duurde iets korter, Donny was geen Michael, en van Marie heb ik nooit een tepel gezien.
Ach ja, net zo goed een deel van mijn jeugd als de verzamelelpee van Dawn featuring Tony Orlando (was dat een Grand Gala du Disque-compilatie? ik weet het niet meer – en op MusicMeter bestaan ze niet eens!) en The best of Redbone. Maar als alle golven van jeugdsentiment zijn gaan liggen blijkt dat er hier –naast een aantal nog altijd gewoon leuke liedjes– één nummer opstaat dat nog altijd bone-crunchingly brilliant is: Crazy horses is en blijft een fantastisch nummer dat nog altijd verrassend fris en vooral verbazingwekkend hard klinkt.