Bauhaus - Go Away White (2008)
mijn stem
31 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Cooking Vinyl
-
Too Much 21st Century (3:54)
-
Adrenalin (5:40)
-
Undone (4:46)
-
International Bullet Proof Talent (4:02)
-
Endless Summer of the Damned (4:44)
-
Saved (6:28)
-
Mirror Remains (4:58)
-
Black Stone Heart (4:32)
-
The Dog's a Vapour (6:50)
-
Zikir (3:04)
0
geplaatst: 9 april 2008, 14:14 uur
Het toeval bestaat wel degelijk! Ik kwam zonet (een uurtje of twee geleden) terug van Brussel en had deze cd in de auto op staan terwijl ik me aan het bedenken was dat ik op MuMe dringend eens een stukje moest schrijven waarin ik de sterke punten van dit schijfje aanhaal, omdat ik ook van mening was dat er nogal veel negatieve kritieken te horen waren. Blijkt nu dat c-moon dat op dat eigenste moment in mijn plaats heeft gedaan 
Ik vind 'm zeker beter dan zowel 'The Sky's Gone Out' en 'Burning From the Inside'.
'In the Flat Field' is natuurlijk een gotisch meesterwerk dat ze nooit zullen overtreffen, maar ik ben ook wel een hevige fan van wat ze gedaan hebben op 'Mask'. Daar gaan ze meer de humoristische toer op en daar doen bepaalde nummers van deze plaat (zoals 'Mirror Remains' wat nog altijd mijn favoriete track is) mij wel aan denken. Ook het nummer dat daarop volgt, 'Black Stone Heart' is een van mijn favorieten.
Gek genoeg spreken de meer duistere nummers op deze plaat (zoals 'Endless Summer of the Damned' en 'Adrenalin') me net het minste aan, waarmee ik dus niet bedoel dat ze slecht zouden zijn. Maar geef mij maar de songs waar ze tonen dat ze geëvolueerd zijn en tegelijk ook hun Bauhaus stempel van weleer op drukken zoals de reeds aangehaalde nummers 'Mirror Remains' en 'Black Stone Heart', maar ook het openingsnummer en ja... 'International Bullet Proof Talent' (vind ik in ieder geval niet irritant).
Een nieuwe 'In the Flat Field' moeten we dus niet verwachten, want dat lukt toch niet meer. In die zin geef ik starsailor wel gelijk. De Bauhaus van de eerste 3 jaren van de eighties komt nooit meer terug.
En om eens met een helemaal negatieve noot af te sluiten. Zikir vind ik een walgelijk slecht nummer! Maar dat vind ik dan ook het enige negatieve wat ik over deze cd kan zeggen. Ik twijfel nog tussen 3.5* en 4*.
Ik vind 'm zeker beter dan zowel 'The Sky's Gone Out' en 'Burning From the Inside'.
'In the Flat Field' is natuurlijk een gotisch meesterwerk dat ze nooit zullen overtreffen, maar ik ben ook wel een hevige fan van wat ze gedaan hebben op 'Mask'. Daar gaan ze meer de humoristische toer op en daar doen bepaalde nummers van deze plaat (zoals 'Mirror Remains' wat nog altijd mijn favoriete track is) mij wel aan denken. Ook het nummer dat daarop volgt, 'Black Stone Heart' is een van mijn favorieten.
Gek genoeg spreken de meer duistere nummers op deze plaat (zoals 'Endless Summer of the Damned' en 'Adrenalin') me net het minste aan, waarmee ik dus niet bedoel dat ze slecht zouden zijn. Maar geef mij maar de songs waar ze tonen dat ze geëvolueerd zijn en tegelijk ook hun Bauhaus stempel van weleer op drukken zoals de reeds aangehaalde nummers 'Mirror Remains' en 'Black Stone Heart', maar ook het openingsnummer en ja... 'International Bullet Proof Talent' (vind ik in ieder geval niet irritant).
Een nieuwe 'In the Flat Field' moeten we dus niet verwachten, want dat lukt toch niet meer. In die zin geef ik starsailor wel gelijk. De Bauhaus van de eerste 3 jaren van de eighties komt nooit meer terug.
En om eens met een helemaal negatieve noot af te sluiten. Zikir vind ik een walgelijk slecht nummer! Maar dat vind ik dan ook het enige negatieve wat ik over deze cd kan zeggen. Ik twijfel nog tussen 3.5* en 4*.
0
geplaatst: 5 oktober 2012, 12:38 uur
Helemaal geen onaardig comeback-album van Bauhaus maar het nivo van hun oude werk wordt toch niet helemaal gehaald.Desondanks leuk om af en toe nog eens een keer op te zetten;vooral voor prima nummers als International bullet proof talent en The dog's a vapour.
* denotes required fields.
* denotes required fields.