Somatic Responses - Digital Darkness (2008)

Acid door de SR-molen, de eerste paar tracks tenminste. Klinkt lekker manisch en opgefokt, bijna ouderwets weer. Cover mag dan lelijk zijn, muzikaal lijkt `t zo stukken beter dan die Sublight-release.

Lekker slapen nu, morgen meer

Ik was begonnen met 4* maar die zijn op vrij snelle tijd een halfje omhoog gegaan.
Die acid-insteek geeft een heerlijke extra dimensie aan deze industrial-nummers. Vooral Duality (Darkstepacidmix) scheert hoge toppen.

4.5*

Eerste luisterbeurt erg indrukwekkend. Nog even wat meer grip krijgen op het album zelf, maar zou me niet verbazen als ik hier weer eens 5* aan kwijtkan.

Blijf hier gewoon naar luisteren, zo'n beetje overal en wanneer het kan. Geniale samenvatting eigenlijk van 13 jaar Somatic Responses.

Inderdaad meeliftend op de acid hype, maar SR blijft er gewoon hun eigen ding mee doen. Toch knap na 13 jaar dienst.

5* en een uitgebreidere review

een grote brei van weinig interessante herrie is dit. het hele album en elke track zit compleet tjokvol en lijkt helemaal kapotgecompressed. waarom moet dat toch altijd tegenwoordig...

Laat dat tegenwoordig nu net meer en meer een uitzondering worden. Horden aan lamzalige ambient platen als je hier niks mee kan ...

Ben het hier eens met onderhond.. de platen waarop je de noten en geluiden op ongeveer de vingers van één hand kan tellen lijken meer in de overvloed dan het tegenovergestelde. Wel tof dat SR trouw blijft aan zijn formule in deze.. ik zal dit eens gaan uitchecken.

heeft er natuurlijk allemaal niks mee te maken, het probleem is genre-overstijgend. de beatstructuren en sample-opbouw zijn best ok. maar vervolgens is dit met de huidige technieken gecompressed tot een grote klomp geluid. elk individueel geluid verliest daardoor gewoon heel veel aan kracht en 'ziel'. dit album zou veel toffer zijn als het gemaakt was in een oldscool productie omgeving. volgens mij is dat ook wat dit album wil zijn.

Waarom zou SR terug dezelfde muziek willen maken die ze 13 jaar geleden al maakten? Lijkt me net dat dit album dat niet wil zijn, maar een update waarin al hun invloeden en verwerkt worden binnen de nieuwe acid hype.

Als je een oldskool productie wil luister je toch gewoon hun vroege werk ? Niet bepaald beter te noemen trouwens.

een oldscool productie omgeving en een oldscoolsound betekent niet dat het ook ouderwets zou moeten klinken. maar verder laat ik het hierbij.

Het betekent in ieder geval wel dat ze 10 jaar van hun carriere naast zich neer zouden leggen (wat uitermate flauw zou zijn).

Lijkt me verder niet vreemd dat je hier weinig tot niks mee kan, maar schrijf het album niet iets toe wat het niet wil zijn. Ik kan alleen maar blij zijn dat in dit back-to-analogue tijdperk erg nog artiesten zijn die dit soort lekker harde breimuziek willen maken.

Toch verschilt deze plaat niet opvallend veel met het werk dat ze een jaar of zeven geleden leverden. Vind het (nog steeds) een erg fijne release hoor, maar in de verste verte geen meesterwerk.

Nu heb ik toevallig laatst nog eens wat oude SR albums opgehad ... vind het een wereld van verschil. Overstuurde knisperende IDM tov het doorpompend geweld op dit album ?

Is er een verschil?

SR is over het algemeen altijd doorpompend geweest toch. Deze is inderdaad wat opgefokter dan de laatste paar releases, maar die unieke positie in hun oeuvre die een 5* moet rechtvaardigen zie ik gewoon niet.

Heb geen plannen om je enthousiasme in te perken overigens. Ben wel benieuwd wat hier volgens jou zo ultiem goed is.

Vind ik niet zozeer, zeker niet bij het terugluisteren van eerdere albums. Als je het vergelijkt met werk van 10 jaar geleden en ouder, oké. Toen zaten ze ook vooral nog hardcore achtige dingen te maken.

Maar vanaf albums als Circumflex en Augmented Lines veranderde de beats en basses toch. Met dit album kan je weer al dansend naar je werk. Zou zelfs op een exclusievere club rAW release kunnen wat mij betreft. Iets wat je van het andere werk van de laatste 10 jaar niet kan zeggen.

Somatic Responses is zo'n beetje aan het uitgroeien tot een van m'n favoriete artiesten inmiddels, zeker in de electronic wereld. Kwalitatief is hun muziek van huizenhoog niveau, en dat is op deze plaat (met prachtige hoes overigens) niet anders. Vooral de laatste paar nummer springen er op het eerste gehoor uit, al is Duality ook een heerlijke opener.

Best een lekker plaatje, vooral "Outside the Box" vind ik geweldig.
Deze 4* is een voorlopig oordeel, normaalgesproken ligt dit genre me niet helemaal, maar het moet nog even groeien bij mij : P

Was dit maar een singletje dat niet verder kwam dan de explosieve opener.
Het album doet veel te rommelig aan. Hoe meer samples erin wordt gestoken hoe slechter en onduidelijker het wordt. Een echte misser vind ik het.

Duality is een van de fijnste openingstracks die een album zich kan wensen! Hoe die beats er een paar seconde later in komen hakken, heerlijk! Dit is (ik heb hem sowieso niet voor niets op 1 staan) mijn favoriete album voor 2008!

Nogal een groeiertje dit. Ik vond het de eerste paar keer luisteren niet zo boeiend maar na enig aandringen knalt het toch wel lekker uit je speakers.

Sterk werkje van SR, het is weer ouderwets stevig en gefirmamenteerd in de industrial roots waar deze act uit is ontstaan. Er zitten ook opvallend veel vleugen DnB in verwerkt, zowel in breakbeats als soorten electronische geluiden die erin zitten. Het is ook wat meer straightforward dan ik van andere werken van SR ken, niet moeilijk om hier in te komen. In het tweede en derde nummer hoor ik trouwens sterk invloeden van Cevin Key en side-projecten van hem zoals Download of Plateau opduiken, die ook later op de plaat nog vaak terugkomen. Goede zaak, zal toch ook één van de inspirators van deze act zijn zoals ik ook op hun website heb gelezen. Maargoed, stevig plaatje met tal van invloeden en zo nu en dan een flinke opsteker, zoals het door Panacea beïnvloedde titelnummer. Helaas ook wat rommelnummertjes tussendoor, waardoor ik nog niet op een monsterscore kom. Maar 4 sterren is alvast zeker verdiend. Misschien nog meer.