Robert Plant - Now and Zen (1988)

Er klopt dus helemaal niets aan deze tracklist.

Dat terzijde vind ik dit een mindere Plant-plaat. Tè 80's, maar er zijn nog wel een paar aardige nummertjes, vooral die met Zep-associaties.

3.

Veel beter dan zijn voorganger, evenwichtiger ook. Ship of fools is prachtig.. Op vinyl.

De tracklist klopt inderdaad totaal niet. Iemand moet flink dronken zijn geweest toen hij dit invoerde.

Plant had zelf het volgende over deze plaat te melden:

"By the time Now and Zen came out in '89, it looked like I was big again. It was a Top 10 album on both sides of the Atlantic. But if I listen to it now, I can hear that a lot of the songs got lost in the technology of the time."

Hij heeft helemaal gelijk, behalve dat hij zich vergiste in het jaartal.

Plant deed het commercieel gezien helemaal niet zo slecht in deze periode, zeker z'n eerste twee platen en deze hebben aardig verkocht. Artistiek viel het ook wel mee, maar als je nummers al niet van een uitermate hoog niveau zijn, en dan ook nog ontsierd worden door de productie blijken de albums na 20 à 30 jaar geen eeuwigheidswaarde te hebben. Toch zijn ze op de een of andere manier wel leuk om naar te luisteren. Hier zitten best wat pakkende nummers met leuke melodieën tussen.

Oei dit is wel erg gedateerd naar mijn bescheiden mening

Deze ken ik eerlijk gezegd (nog) niet. Alleen Ship of fools heb ik ergens op een verzamel cd staan geloof ik...

het openingsnummer is heaven knows ,waarvan jimmy page de gitaarsolo voor zijn rekening neemt, goed;dan dance on my own, redelijke riff, maar ook oho refrein;ook tall cool one klinkt redelijk,maar weer een slecht refrein(ook een gitaarsolo van page);the way i feel lijkt een vervolg op big log (tekstueel dan), geen slecht nummer;ook helen of troy heeft een leuke riff, maar weer een afschuwelijk refrein;billy's revenge klinkt als een slecht rockabillynummer, heeft ie toch beter gedaan op the honeydrippers;ship of fools is een voorspelbare, maar wel erg mooie ballad;why is niet best;white, clean and neat is het ook niet; walking.. is de enigste cover op dit album, maar het waarom ontgaat me.

Destijds al een grote deceptie, en reden om Robert Plant flink wat jaren niet meer te volgen. Eind jaren 80 en nagenoeg iedereen had het typsche jaren-80-geluid al achter zich gelaten, maar Robert Plant moest nog een album van plastic maken. Ook nu, na haast 25 jaar het niet meer hebben durven draaien, valt het niet mee - integendeel.

Misschien was het met twee sterren weggekomen als Tall Cool One niet die desperate Zepsamples gebruikt had en als de hoes niet zo vreselijk protserig was geweest.

Hier had ie zijn stem nog wel, maar niet de nummers. Alleen Ship of Fools is mooi.

Daar sluit ik mij gelijk helemaal bij aan.

Echt een lichtgewicht album van Plant waarbij het volledig ontbreekt aan een beetje goede nummers. Goedkoop klinkende niemandalletjes. Af en toe is het wat beter

Persoonlijk denk ik dat de samenwerking met toetsenist/componist Phil Johnstone (voor het eerst op Now and Zen, dan op Manic Nirvana en in iets mindere mate op Fate of Nations) bepaalt niet het beste uit Robert Plant naar boven heeft gehaald.

Hetzelfde kan ook gelden voor Doug Boyle, de gitarist. Hij heeft dan niet zoveel nummers geschreven als Johnstone maar instrumentaal levert hij broddelwerk, ik kan er niets anders van maken.

Robert Plant, de man van de stem, is sterk afhankelijk van collega muzikanten en het is niet verwonderlijk dat hij na de periode Johnstone/Boyle maar weer eens aanklopt bij Jimmy Page. Plant fleurde vlak daarvoor, bij het album Fate of Nations, al helemaal op, bij het verdwijnen van Boyle en het naar de achtergrond dirigeren van Johnstone.

Had hij destijds, toen hij vocaal nog jeugdig klonk en onbekommerd kon zingen, maar kunnen beschikken over The Strange Sensation. Om maar eens wat te noemen.

Now and Zen is een echte zeperd, misschien wel het slechtste album uit de verder imposante carriere van Robert Plant.

Dan is 3 sterren nog een beste score...

Toch vind ik dit album niet verkeerd. De nummers liggen goed in het gehoor, Robert is goed bij stem, en voor mij werkt deze muziek aanstekelijk. Okee het klinkt wel jaren 80 maar toch nog steeds redelijk fris, niet gedateerd.

De productie is wel iets beter dan zijn vorige plaat. De nummers zijn min of meer van hetzelfde zwakke/wisselvallige nivo. Plant klassiekers staan er in ieder geval niet op.

Dance On My One, Tall Cool One, Hellen Of Troy, Why, White, Clean and Neat en Walking Towards paradise hoeven voor mij niet. Daar zit best wel behoorlijke crap tussen.
Naar de rest van de plaat kan ik best luisteren. Vooral Ship Of Fools is mooi.

Plant zat in ieder geval niet in zijn beste artistieke periode.

Klinkt toch wel lekker hoor! Ik heb de bescheiden mening dat Robert Plant eigenlijk geen echt slechte albums uit brengt. Dit is misschien niet zijn beste, maar klinkt echt wel lekker.

Uitstekende album van Robert Plant waarin hij revanche neemt op de voorganger die in alle opzichten té ver van hem afstond. Met Now And Zen heeft hij een nieuwe band achter zich, productioneel ook bij de tijd en ook nog eens prima nummers waarin hij waarschijnlijk met veel plezier het Led Zep repertoire sampled onder het mom "als een ander het mag dan ik lekker ook". Luister maar eens naar Tall Cool one. Ship Of Fools behoort tot het allermooiste wat hij solo heeft gedaan.

Ook deze heb ik op muziek cassette, en ik weet nog dat ik Heaven Knows en Ship of Fools erg goed vond, en nog. En Dance On My Own is nog redelijk, maar de rest doet mij helemaal niets. Ik weet dat R P in de band Led Zappelin zat, maar kan nog geen enkele nummer opnoemen.

Robert Plant is een held, maar dit album , wat nog maar vagelijk aan Led Zep herinnert is niet zo veel soeps. Heaven knows is nog wel een aardig moppie maar daarmee is het kruit wel zon beetje verschoten, Ship of Fools kan er ook nog net mee door. 2 sterretjes.