Anthony Phillips - The Geese & the Ghost (1977)

Voor alle Genesisfans lijkt dit album mij een must. Doorwrochte composities en weergaloos spel, ook van een aantal oude
Genesisvrienden van Phillips. Misschien zijn niet alle composities even sterk, maar the Geese and the Ghost part 1 en 2, en Henry part 1 t/m 6 zijn heerlijk om naar te luisteren.
De eerste keer dat ik naar Henry part 1 t/m 6 luisterde, lag ik een beetje loom onderuit, met de volumeknop nogal hoog opgeschroefd naar dit album te luisteren: was ik toch bijna voortijdig gestorven aan een hartaanval...:O

Kanonne

Ik heb er 3 lp's van anthony phillips, maar geen van de 3 kan mij boeien , hoe hoog ik de volumeknop ook zet.
Hoger dan een **1/2 kom ik niet.

Een mooie plaat. Zeker voor de genesis-fans die van het oude werk houden waard om naar te luisteren. Er zitten af en toe mooie symfonische stukjes tussen.
Mike Rutherford en Phil Collins zijn ook aanwezig bij deze plaat.

Ben naar deze muziek gaan luisteren via deze sites en de positieve reacties die hier staan. Maar nee, het is niet mijn ding. Ik vind het saai; een beetje hetzelfde allemaal. Zitten wel wat mooie stukken tussen maar het geheel kan mij totaal niet bekoren. Maar goed, ieder zijn ding, ik stem er maar niet op....

Dit wordt echt de Hoge School van Genesis, Anthony Pillips oprichter van de legendarische band en grootste purist van allemaal.

Hij heeft meegespeeld op From Genesis to revelation en Trespass. Daarna vertrok hij voor een solo-carriere. Werd het hem toen al te commercieel?

De cd is een beetje ..................... sprookjesachtig, uiteraard door de gekozen muziekinstrumenten en de, over het algemeen, uitgesponnen werkstukjes. Je moet er van houden.

Hoewel Phillips nooit met Collins in Genesis heeft gespeeld, heeft Collins, samen met Rutherford, de uitnodiging op een aantal nummers mee te doen, niet afgeslagen.

Daarbij lees ik niet dat Phil Collins drums speelt maar hij zingt wel, op Which way the wind blows en God if I saw her now. Opmerkelijke werkjes, die je niet meer ergens anders van Collins zult aantreffen.
Michael Rutherford heeft een kleine bestelauto aan muziekinstrumenten meegenomen.
Ter assistentie van Anthony Phillips, die naar het zich laat aanzien, meer muziekinstrumenten speelt dan Mike Oldfield.
Verder doen er bekenden en familie(?) mee. Wat dacht u van Rob Phillips (hobo) en John Hackett (!) die fluit speelt.

Is het symfo? Nee, ben ik geneigd te zeggen. Progrock zeker ook niet. Eigenlijk kom je dergelijke muziek maar zelden tegen. Ja, het is een beetje oude hippies die mijmeren over de middeleeuwen. Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?

Om een indruk te geven, er wordt dus hobo gespeeld en fluit, cello, piccolo, Barok fluit en viool. Verder is er nog sprake van een hecklephone, Cor Anglais en bulk eraser (die ik allemaal niet zo snel kan vertalen)

Toch heeft de muziek wel degelijk aantrekkingskracht. Het is ook een mooie cd om op te zetten, op bepaalde tijden.

Een "must" voor Genesis liefhebbers? Dat hangt af waar je van houdt, bij Genesis. Is dat alles t/m Selling England by the pound zou ik zeggen: doen. Met Abacab is het zeker niet te vergelijken.

Ik heb begrepen dat hij in het begin al last had van plankenkoorts en dat hij daarom Genesis verliet.

Je hebt natuurlijk gelijk. Ik dacht dat dat soort dingen wel mee zou vallen, maar het lijkt er op, dat hij inderdaad nog nooit heeft opgetreden.

Tja. Toch heeft hij nog twee 'live' cd's uitgegeven. Zonder publiek. Met gebruik making van de studio's van de BBC. Heb ik niet altijd gezegd, dat je een beetje gek moet zijn, in dat vak?

Overigens vergat ik nog helemaal te schrijven dat juist in 2008 zijn cd's digitaal geremastered en als box met extra bonustracks zijn uitgegeven.

Voor mensen die van het oude Genesis houden maar eigenlijk alles al hebben, is dit nog weer een aardige zijtak.

In mijn oren is dit zonder twijfel het beste album van Anthony Phillips. Eindeloos mooi en weemoedig. De stem van Phil Collins zal nooit beter klinken dan tijdens 'Which Way the Wind Blows' en 'God If I Saw Her Now'. Het laatste nummer (Master Of Time) hoort er niet op te staan en moet genegeerd worden.

Dit soort muziek kom je toch eigenlijk haast niet tegen AC1? Tenzij er van alles gebeurt op dit vlak waar ik geen weet van heb en dat geheel aan mij is voorbijgaan.

Ik vind het sprookjesdecor en bijpassende muziek vrij uniek.

Dat klopt, musician, alhoewel de muziek van Sufjan Stevens mij op een of andere manier aan Anthony Phillips doet denken. Maar toch is het helemaal anders. Het klinkt moderner en niet zo sprookjesachtig middeleeuws als Phillips. Sufjan Stevens klinkt zoals Anthony Phillips vermoedelijk zou moeten klinken als hij een indie pop songwriter was.

Half puntje er bij. Vandaag eindelijk de dubbel cd hiervan binnengekregen, met behoorlijk wat extra materiaal (veelal demo's), allemaal even prachtig.

Wie niet beter weet bij Which way the wind blows & God If I saw her now, zou, met de nadrukkelijke aanwezigheid van Phil Collins en Mike Rutherford, denken dat het hier om lost tapes van Genesis ten tijde van A trick of the tail zou gaan!

Hoewel ik alleen nog God if i saw her now en Wich way the wind blows gehoord heb en hierdoor eigenlijk nog geen eindscore mag geven, vind ik de 5 sterren die ik het album geef toch wel dubbel en dwars verdient.

A trick of the tail heeft zijn sprookjesmagie en deze heeft een middeleeuwse magie. Dit album is in één woord geweldig.

Cheers to Anthony Phillips.

Ruim 30 jaar oud en al die tijd probeer ik regelmatig de magie te ontdekken maar tot op heden lukt dat nog steeds niet. Op zijn best is het aardig geneuzel.

Nee. Hij had last van plankenkoorts. (Lees het Genesis-boek Chapter And Verse, een must-read!!!)

Jammer dat deze begenadigde artiest het echte Genesis-succes mis heeft moeten lopen...

Ik ben hier trouwens wel benieuwd naar. Ik vind het een erg interessant bandlid.

Nog eventjes melden dat de CD een bonus track (Master Of Time) bevat dat het album geen goed doet. Heel spijtig. Dit album MOET gewoon eindigen met het mooie instrumentale Sleepfall.

Geen probleem: koop de meest recente heruitgave en alle bonussen staan op schijf 2.

een heel, heel mooie cd van Anthony Phillips. Een van de mooiste die hij heeft gemaakt, bol van de romantiek en sfeer. Als je de symfonische muziek een warm hart toedraagt is dit een absolute aanrader!

Een zeer leuke Lp van de oude gitarist van Genesis. Vreemd genoeg verwachte ik er niet zo heel veel van, maar dit album weet 47 minuten de aandacht prima vast te houden. Phillips weet een leuke pastorale sfeer te creëren.

Wat is toch zo bijzonder aan die oud-Engelse sfeer dat het me maar blijft intrigeren. Zonder moeite luister ik aandachtig hiernaar. Raar, aangezien het Engeland dat ik daadwerkelijk heb bezocht een andere was(Sheffield). Meer een van industrie en enigszins botte leeftijdsgenoten(en vooruit behoorlijk wat cultuur) om het maar enigszins gechargeerd te zeggen. Heel anders dan de sfeerbeelden van deze plaat. Misschien is het wel de lust naar rust in een opgefokte wereld die mij zo aangrijpt, of wellicht de interesse die ik als kind al had voor de middeleeuwen. Het kan natuurlijk ook de legio aan fantasyfilms en games zijn die vooral het oude Engeland als uitgangspunt lijken te hebben genomen. Anyway, de laatste tijd droom ik weer lekker weg bij dit album. Ik verhoog derhalve met een halfje.

Edit: Erg jammer dan ook dat niet meer 20'ers deze plaat eens een kans gunnen. Mischien wel een leuke tip voor BeatHoven of Stijn_Slayer

Which Way the Wind Blows is toch wel erg mooi, hoor! Het voelt een beetje als For Absent Friends of Harlequin, dus als Phil Collins op vocals in Genesis ten tijde van Gabriel.

Het is toch wel grappig. Ik heb deze lp inmiddels 40 jaar in mijn bezit. 10 jaar na mijn vorige berichtje is het kwartje eindelijk echt gevallen. Draai het album inmiddels regelmatig. Blijft geneuzel, maar wel wonderschoon geneuzel. Heel sfeervol!

Ik weet niet waarom maar ik heb vandaag een soort weemoedig gevoel. En langzaam kwam dit album zomaar plotseling voorbij. Ik hoor Collins zingen en ik word meegevoerd naar de mooie tijden van de jaren 70 waarin dit soort muziek werd gespeeld. Herinneringen ook aan bepaalde Genesis albums waar zo gemusiceerd werd.

Lange haren, baarden, sprookjes, koffie met een shagje, sneeuw, buiten spelen, onbezonnen, geen zorgen, een moeder die je naar binnen roept om te gaan eten, een glorieuze Sinterklaas intocht op een zwart-wit tv, lopend naar school, kastanjes vinden, op woensdagmiddag televisie kijken, wandelend met het gezin op zondagmorgen naar de kerk, knikkeren, zwemles, blikkie-trap, op vakantie met de DAF naar heel ver Duitsland, ravotten met je broers, simpele rotjes afknallen, verjaardagsfeestjes in de huiskamer, Joop den Uil - Dries van Agt - Mies - Ome Willem - Ria 'Stuif es In' Bremer - Martin Brozius, de Donald Duck, achter een raam starend naar buiten waar de regen valt in de grijze wereld van een saaie zondagmiddag en al die belevenissen die langzaam vervaagden in de jaren 80.. Gewoon, omdat de tijd nooit blijft stilstaan en omdat kinderen maar zo'n twaalf jaren kinderen kunnen zijn..

Ach, zomaar wat herinneringen aan een ver vervlogen verleden wat ik altijd met mij meedraag. En dat door deze ver vervlogen muziek. Ik mag er soms graag vertoeven..

Dat is handig, eigenlijk het ei van Columbus. Vandaar dat de Zwarte Pieten discussie toen geen rol speelde: de zwart-wit TV!!
Grappig is, dat vrolijke kinder-herinneringen eigenlijk in schril contrast staan met het serieuze album dat Anthony Phillips hier afleverde. Dat past feitelijk helemaal niet bij elkaar of.....

Dat van die weemoedige fabeltjes en mannen met lange haren in die sprookjesachtige setting van Phillips wil ik graag geloven. Maar waarom lazen kinderen eigenlijk wel de sprookjes van Grimm en hoorden ze niet die van Anthony Phillips?
Waarom werd The Geese & The Ghost niet met de paplepel ingegoten en dan elke avond voor het naar bed gaan even 5 minuten bezinning, op symfonische/folkachtige wijze gebracht? Waren de ouders toch bang voor een progressief kantje aan de opvoeding of waren ze (vermoedelijk) sowieso al niet op de hoogte van het bestaan van het album?

Ik heb mijn kans als vader ook gemist, realiseer ik mij nu. In plaats van het voorlezen van Harry Potter had ik uiteraard moeten kiezen voor een kwartiertje The Geese & The Ghost. En alle vervolgen daar op.

Misschien hadden de kinderen dan nu automatisch gegrepen naar cd's met Phil Collins, als jeugdsentiment. Hoewel, ook daar had zeker bij het latere werk enige waarschuwing op zijn plaats geweest. Ja, ik zeg niet dat het eenvoudig is, opvoeden!

heerlijke zondagochtend plaat. Luister nu naar de 5.1 versie in surround met prachtige artwork op tv. Sprookjesachtige middeleeuws sfeertje. geen folk rock of prog rock.. nieuwe categorie: Medieval Prog