Bryan Adams - 11 (2008)

Hij zingt niet slecht. Het album is goed. Maar ik vind het zowat allemaal het zelfde.

heeyyy.......Bryan Adams had allang mijn interesse niet meer, als afgehaakte na 'Waking up......'. Hm....Qua originaliteit moet je bij Bryan niet aankloppen vind ik, maar rocken was iets dat hij (en zeker) in 'de begindagen' wel degelijk kon. Als hij werkelijk weer de draad op aan het pikken is, ja, dan ben ik wellicht weer van de partij.
Binnenkort checken dus!

Ik ben het niet met je eens dat Bryan weer rockt op deze plaat. Ik vind het juist een gezapig album. De nummers zitten wederom goed in elkaar en het luistert lekker weg, maar rocken ... nou nee. Dan vond ik z'n vorige plaat (Room Service) meer in de richting komen.

Dit is de eerste CD sinds Waking up the neighbours die ik van hem heb gehoord en ik kan niet anders zeggen dan dat hij me in positieve zin heeft verrast. Het is geen Into the fire, het is geen Reckless, maar hij zit er in mijn ogen niet ver onder. Hij verrast niet qua orignaliteit, dat zeker niet, maar dat is bepaald niet hinderlijk. Een stel volwassen songs. Niet meer dat kinderachtige van Waking up enz. Ik heb nog altijd de hoop dat hij nog eens een echt artistiek hoogstandje aflevert. Met deze CD is die hoop nog springlevend.

Misschien wel veel hetzelfde, maar toch pakkend op de een of andere manier.

Het elfde album van Bryan Adams, met de toepasselijke titel ”11”, is niet echt een hoogvlieger. Maar ik vind het zeker geen slecht album. Het punt is dat Adams wederom doet wat hij altijd doet, dus de inwisselbaarheid en voorspelbaarheid is hoog. Aan de andere kant zijn de liedjes volwassen en zitten gewoon prima in elkaar. Echt rocken doet Bryan niet meer, de liedjes zijn dan ook voornamelijk midtempo. Zijn stem heeft nog steeds dat rafelige randje en ik vind het nog steeds lekker om naar te luisteren. Zijn voorganger ”Room Service”, en eigenlijk een beetje zijn comeback, vind ik wat sterker, maar ondanks de voorspelbaarheid en het gebrek aan echte spanning vind ik ”11” gewoon een degelijk album. Een voldoende dus.

Draai het album momenteel en het valt me opeens op dat mijn tracklist echt compleet anders is dan hierboven getoond. Het zijn natuurlijk dezelfde 12 nummers, maar bij mij begint het album bijvoorbeeld met het sterke ‘Tonight we have the stars’. Zoals ik kan zien heb ik gewoon de Europese cd.

De DVD bij de special edition is ook wel de moeite waard. Bryan en zijn band spelen alle nummers tijdens hun tourrepetitie. De nummers klinken hierdoor wat rauwer dan de studioversies.

Op de eerste 2 gehoren helemaal niet slecht.
Een Into The Fire zal hij niet meer maken, maar ik hoor hier ook genoeg leuke nummers.
Met name opener Tonight We Have The Stars, I Ain't Losin' The Fight, Broken Wings, Oxygen en Flower Grown Wild luisteren lekker weg.
Prijsnummer lijkt voorlopig de bonustrack The Way Of The World (nogal unlike Bryan en met wah-wah gitaar).
Hele plaat is erg 'in the face' geproduceerd, het lijkt alsof hij vlak achter je staat.
Kom binnenkort wel terug voor de sterren.