Ghostface Killah - Supreme Clientele (2000)

Eindelijk die Canadese versie gevonden. Supreme Clientele is altijd een van mijn favoriete platen geweest maar na beluistering van de Canadese versie moet ik concluderen dat ik dit eigenlijk een van de illste hip hop LP's allertijden vind.

De Canadese versie is iets anders, met een betere sequencing en hier en daar andere beats:

1. Nutmeg
2. One
3. Saturday Nite / verse uit "Impossible" / Iron's Theme skit
4. In The Rain (Wise)
5. Mighty Healthy
6. Apollo Kids / Clyde Smith skit
7. Buck 50 / Stroke Of Death / Woodrow The Base Head skit
8. Stay True aka Deck's beat
9. Ghost Deini aka G-Dini
10. Malcolm
11. We Made It / Who Would You F*ck skit
12. Child's Play
13. Cherchez La Ghost
14. Wu Banga 101 / Iron's Theme skit

De skits delete ik er sowieso uit in itunes..

Er is geen intro, de plaat opent gelijk met Nutmeg. Vind ik altijd toffer, tenzij we het over echt ille intro's hebben zoals bij Illmatic of Liquid Swords. Zelfde als bij skits, ik kan mij G.O.D. Pt. III van Mobb Deep niet zonder de voorafgaande skit voorstellen, of Respiration van Black Star (what did you do last night? we did, uh, two whole cars...) maar goed meestal dus liever niet.
Zoek het origineel "It's over" van Eddie Holman, waar de Nutmeg sample vandaan komt, eens op op youtube. Briljant gesampled. En wat een hype album opener.

En gelijk One er achteraan. Wat een supervette combo om je LP mee te openen. Beat van JuJu (van de Beatnuts) van wie ik altijd een grote fan ben. Die heerlijke volle piano die maar door blijft dreunen... De tweede verse is al een aantal gekeerd gequote, terecht, achterlijke skills (en vrij-associatieve rijmstijl...) hier.

De beat van Saturday Nite is natuurlijk bekend van Pharoahe Monch's "Mayor" - hoewel ik vind dat het tempo en de manier waarop Ghost erop spit hier de sample beter past. Zelfde als bij Stay True. Aan het einde van Saturday Nite hoor je ook op de Amerikaanse versie "we are here to bring you" waarna de track stopt. Hier gaat de stem die je hoorde verder met "one of the illest verses of all time" en dan heel vet die verse van Impossible erin gemixed. Wat ook inderdaad een van de beste verses ooit is. (Call the ambulance Jamie been shot... etc) Maar dan zonder de rest van Impossible. Het is ook een mooie intro voor de volgende track:

In The Rain is de enige track die totaal niet op de bekende Amerikaanse versie staat. Vet nummer, en ik vind hem veel beter op de plaat passen dan The Grain, het enige nummer dat hier niet op staat. Het is een rustige sfeervolle track met een soulsample.

Mighty Healthy (... een van de allervetste hip hop nummers aller allertijden als je het mij vraagt) is hier net iets anders gemixed, de beat klinkt voller en aggressiever, met wat minder galm. En dus eerder in de sequencing. De gesamplede drumbreak is trouwens nog een keer gebruikt voor Fishscale op het nummer The Champ. Ik zou hier gaarne de volledige tekst van Mighty Healthy quoten. Dit is voor mij het toppunt van hip hop. Maar dat had ik al gezegd dacht ik. Toch een paar zinnen, ik kan het niet laten, snap out of Candyland kids....

Both hands clusty, chilling with my man Rusty low down/ blew off the burner kinda dusty

Hit mics like Ted Koppel, rifle expert/ let off the Eiffel, burn a flag in the grass it's spiteful/ ringleader set it off, rap Derek Jeter/ culprit, prince of the game, wish you could see us/ we lay low, glitter wax full bangles/ priceless ropes, lay around the god get tangled/ woolly hair, eyes firey red, feet made of brass/ twelve men, following me, it be the God staff...

Direct gevolgd door de volgende classic, Apollo Kids, die uitfade waarna binnen dezelfde track na een of twee seconden de Clyde Smith skit begint. This rap is like ziti. Strawberry kiwi.

Buck 50 / Stroke Of Death / Woodrow The Base Head skit is hier 1 track, meer dan 9 minuten lang. Ik haal die skits er altijd uit in itunes. Maar Stroke Of Death vind ik zo veel beter op de plaat passen, niet als losse track maar als soort van, skit inderdaad. En door de sequencing komt Buck 50 op de een de of manier ook beter uit de verf. Heerlijke RZA beat, en wat een dikke verse van Redman zeg. My gun aim and cough.

Stay True is hetzelfde hier. Het valt mij altijd op hoe veel beter deze versie is dan Elevation op Deck's album (het origineel). Daar is de beat traag en ongeinspireerd, hier maakt Ghost er door net een andere mix een levendig geheel van (Ghost your host this evening "I'd like to thank you all for coming out tonight" precies ritmisch op de drum break)

Ghost Deini: dit is de originele versie, met de sample van My Hero Is A Gun van Michael Masser/Diana Ross. De beat is al eerder te horen geweest op het nummer Bastards op de Swarm verzamelaar. En, oh my god, dit is ook weer een achterlijk zieke beat. Die dreunende piano-sample (of wat is het). Superb komt ook ziek hier. We don't eat swine, we don't drink wine, if you don't bring me some mu'fucking cognac I'll kill you.

Child's Play: hier kun je beter voor de Amerikaanse versie gaan. Het origineel op de Canadese versie is iets te hard gemixed en mist bovendien de switch up in de beat.

Cherchez La Ghost: dit nummer heb ik nooit zo goed vinden passen op een verder compromisloos album. Delete.

Wu Banga 101 / Iron's Theme outro: ook hier de Amerikaanse versie aanhouden. Op deze versie mist de laatste Ghostface verse. Wat heel raar klinkt als er na Masta Killa's laatste zin niet nog een verse komt. GZA's verse hier is ook niet mis trouwens> Whether heard in herb spots, jukebox or malt shops/ uncut live, drop eighty-five, in one shot (... ) No suprise, double-disc touched five/ those elements, kept environments colonized/ with the high flying death defying flow like the Rebel/ right there, but you're one light year, from my level... Luister ook eens naar het origineel van deze track, Queen of Tears van Gladys Knight & The Pips.

Al met al kom ik eigenlijk op het volgende uit: deze plaat is voor tweederde gevuld met absolute klassiekers van tracks, en echt next next level emceeing.
Als je puur naar de MC prestatie kijkt op de mic doet dit niet onder voor Paid In Full, Illmatic of Liquid Swords. Sterker nog, dit is die next level shit, Ghost is een van de origineelste MC's.
De beats zijn van een constant absurd hoog niveau. Er staan veel meer explosieve tracks op dan op een rustig, wat straightforward album als Illmatic. Ik hou hiervan. Ik ga hem op 1 zetten in mijn top 10 denk ik.
My God, so they are killers...

Het laatste geweldige Wu-Tang album. Ghost is (in tegenstelling tot alle andere Wu-Tang rappers) hier beter dan op z'n debuut. Ook de beats zijn veel beter, variatie natuurlijk met de vele producers waar Ironman door RZA was. Heel gebalanceerd album met echte bangers (One, Apollo Kids) en wat toegangkelijkere commerciele geluiden (Buck 50 en Cherchez La Ghost).

Stroke of Death die beat is echt hate it or love it, ik vind 'm persoonlijk erg vet, maar de raps zijn nog sterker op dat nummer. Alleen de beat van The Grain heb ik niet veel mee, maar ook hier maken de raps veel goed. Ghost is natuurlijk erg goed, Method Man is altijd leuk om te horen maar in het speciaal is hier de RZA echt geweldig. Zijn eerste verse op het album is zo goed gerapt met zijn apparte stijl+stem, die geluidjes die hij in zijn verse doet op Nutmeg dat is echt heel tof.
Het skit-gehalte ligt een tikje hoog, maar skippen is zo gebeurd.

De beats op dit album zijn vrijwel allemaal erg goed, lekker en / of prettig donker. Door deze verschillen krijg je ook een afwisselend album, wat bepaald niet saai wordt. Ondanks de verschillende producers is het album toch een mooi geheel.

Er staan veel (erg) goede nummers op. Zoals Nutmeg, One, Ghost Deini, Apollo Kids, Buck 50, We Made It, Malcolm & Wu Banga, met leden van de Wu Tang Clan. Overigens zijn vrijwel alle gastbijdragen echt goed en voegen ze wat toe. Kortom: een erg goed hip hop album van Tony Stark, the Iron Man alias Ghostface Killah oftewel Dennis Coles.