Moby - Last Night (2008)

Oké , je hebt me daar !

Oké plaat. Vooral 'Ooh Yeah' vind ik super.

Hoe vaker ik het album beluister hoe beterder het word...... Ga niet gelijk roepen dat dit een instant klassieker is maar het benadert toch wel het nivo van Play.......

Een voorspelbare MOBY: nu heeft hij weer zijn eigen Disco sound van Everything Is Wrong uit 1995 her-uitgevonden of beter gezegd gekopieerd. Nauw ja... het klinkt lekker. Niet meer en niet minder. Tijdelijk houdbaar.

beperkt plaatje, maar dat valt te verwachten met moby. moby is net als lenny kravitz, iedereen kent ze, maar ze bakken er helemaal niks van. goed voor je portemonnee zo'n status, en een stukje knap pr-werk van zulke mannen.

ondanks dat ik die jaren 90 sound maar wat fijn vind (brings back good memories) ben ik het met Tuktak eens....beperkt in alle opzichten. Makkelijk, makkelijk, makkelijk...het blijft Moby.

Goed album...
de laatste 4 nummers vind ik er teveel aan

Disco lies en ooh yeah zijn in ieder geval al erg leuk.
Totaal anders dan play, 18 en hotel. Swingend, maar pretentieloos. Klinkt wel erg lekker

Ik heb er nu een paar keer naar geluisterd, maar ben nog niet echt bijster onder de indruk. Ik volg Moby trouw, maar dit album is nogal... verwarrend. Je hebt de hele tijd het gevoel alsof dit album een soort samenraapsel is van spul dat Moby de afgelopen 20 jaar op de plank heeft laten liggen.

Dat wil niet zeggen dat er helemaal niks goed is aan dit album, trouwens. "Live For Tomorrow" is erg mooi en past in het rijtje van Moby-klassiekers zoals Porcelain. De huidige single "Disco Lies" behoort ook tot de uitschieters. Ook prettig in het gehoor liggend is "Everyday It's 1989", dat gewoon klinkt zoals platen rond die tijd daadwerkelijk klonken. Wie van dat soort nummers houdt, vindt in "The Stars" nog eens een inferieure kloon.

De productie van dit album klinkt op verschillende nummers nogal gedateerd en sommige tracks, zoals "257.zero" klinken simpelweg inspiratieloos. De eerste single "Alice" mist het meest essentiële onderdeel van muziek: melodie. Het is dan ook de slechtste single die ik ooit van Moby heb gehoord en het is zelfs de slechtste track van dit album.

Al met al is het dus een 'mixed bag' met leuke en minder leuke momenten. Ik kom niet verder dan een 3/5 op dit moment.

wie rapt in het track 6. alice

Aynzli Jones

Matig tot zwak, ik vrees dat ik Moby op een aantal nummers na geen groot artiest vind.

Ik vind dit een goed album omdat de afwisseling en het eclecticisme waar dit album rijk aan is mij aanspreekt. Ik krijg een beetje het gevoel dat moby een onderzoek doet naar vernieuwing. Wat mij beteft een geslaagd onderzoek. Als ik naar deze plaat luister vind ik het knap dat er in sommige nummers -die op het eerste gehoor ontzettend plat klinken- op een subtiele wijze zoveel sfeer/ gevoel laten horen. Het is een cd die ik een paar dagen achterelkaar moest luisteren om de gelaagdheid te ontdekken. Een groeibriljantje?

3,5*

Waarom is het nou Smeuïge kitsch?

Na alle kritiek en de lage cijfers hiervoor misschien een onverwachte mening maar ik vind dit een steengoed album. Met alle moderne retro, electronic/crossover en andere ´kijk mij eens hip doen´ - dance, hoor je hier toch wel weer even hoe het werkelijk moet. Natuurlijk is hier sprake van 'terug naar het begin' bij zekere nummers. Maar Moby kan dit. Er zijn er maar weinig die zo goed wat ik maar noem 'de soul in de dance ' kunnen brengen. En dit album heeft dat meer dan alle voorgangers voor zover ik die ken.

Eigenlijk kan ik het maar nauwelijks verdragen dat deze artiest - met m.i. behoorlijke invloed op de popmuziek, die de dance toch ook wel overstijgt - hier door sommigen een beetje wordt neergezet als zoveelste hitjesmaker.

de noisia remix van alice is wel heel erg lekker trouwens.

http://nl.youtube.com/watch?v=XCkMAKuHT5E

In de hoesinfo staat nog een stukje van Moby zelf met wat meer context voor de titel en de samenhang van de verschillende nummers.

Hij heeft het album gemaakt als een soort samenvatting van 25 jaar uitgaan in de dance scene; iets wat hij nog wekelijks schijnt te doen en hij verontschuldigt zich er bijna voor dat hij het nog steeds ´fantastic´ vind om zich onder te dompelen in een "ocean of other people at 3 a.m." . Hij wenst de luisteraar van harte toe dat ook te doen en dan natuurlijk vooral in New York; ´I´m sure we´ll run into each other´.

Leuk stukje dat allicht van nut kan zijn voor deze user die het dus wel goed had gehoord:

Heb het album dan maar eens vlug beluisterd, en wat mij toch opvalt is dat de meer loungy nummers - die mij het meest wisten te boeien - hier opvallend slecht scoren. Het titelnummer bijvoorbeeld vind ik erg mooi. Beste track is evenwel Everyday It's 1989, lekker old skool house, en die hihats . Verder is Disco Lies wel nog leuke kitsch, maar ook niet meer dan dat. Stem volgt later wel...

disco lies is in ieder geval een heel stevig nummer. I Love to Move in Here en Alice zijn echt totaal andere liedjes en zijn veel te eentonig naar mijn zin. Ik heb ze gewoon doorgespoeld. En ik moet zeggen dat de noisa mix veel beter klinkt:)

Variatie allom op dit album en toch helemaal Moby.

De bovenstaande quote van dVTB klinkt overigens helemaal niet gek. Het is inderdaad zo dat verscheidene nummers geheel in de lijn liggen van een bepaald album en andere weer veel meer weg hebben van eerder of later werk.

'Last Night' is allesinds een album dat eerst nog 'n paar keer zal beluisterd moeten worden, alvorens ik een quotering geef. Maar de eerste indruk is dat het een mengeling is van onweerstaanbare schijven en enkele zenuwslopende tracks die ik met de beste wil van de wereld niet kan waarderen. (zo was ik één van de weinige die 'We are all made of stars' destijds een verschrikkelijk nummer vond)

Als je Play, 18 en Hotel goed vindt, dan valt deze verschrikkelijk tegen en moet je deze niet kopen.

IK ben al nà 18 afgehaakt, ik vond 18 eigenlijk al "Play part 2" en ik denk dat Hotel rotslecht was, tenminste ik heb dat vaak mogen lezen hier, dus ik hou het wat Moby betreft dus voorlopig erg voor bekeken...

Vandaag pas gelezen: Mee eens. Prachtige titel ook.

0814 / MOBY - Disco Lies

Moby scoorde in 2008 zijn grootste hit in Vlaanderen.
Nummer 4, maar lang genoeg genoteerd om de jaareind top 20 te halen.

Disco Lies heeft alle ingrediënten van kwaliteitsvolle dansmuziek.
De kracht van Moby zit in de arrangementen, het spelen met stemmetjes,
het creëren van onaardse sferen en niet in het oppompen van de beats.
Misschien dat menig producer daar een lesje mag van leren.

Moet zelfs, zo zo..
Ik ben dan wel heel erg benieuwd naar jou argument, waarom zou die dan tegenvallen?
Als echte Moby fan vind ik last night een echte moby sound hebben. Valt mij dan ook absoluut niet tegen en vindt het een heerlijk album. Ook al overtreft het Play niet, maar naar mening is dat ook nooit meer mogelijk

Ben een enorme fan van Moby en net als voorgaande albums is ook dit weer een topper!
Degenerates vind ik het mooiste nummer van het album.

Lekkere plaat.
Vooral 257 zero vonden mij buren en de buren ernaast ook vast geweldig.
Moby heeft altijd een beetje z'n up's en down's maar dit is best goed.

Everyday it's 1989. Wat een nummer!

Geen slecht album van Moby, maar ik vind de meeste songs een herhaling van wat hij al gedaan heeft.
Hij kan veel beter dan wat hij hier laat horen, jammer.

Een schromelijk onderschatte plaat van Moby. Wat een heerlijke trancy muziek!