MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich - The Best Of (1995)

mijn stem
3,47 (15)
15 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Spectrum

  1. The Legend of Xanadu (3:34)
  2. Bend It (2:30)
  3. Save Me (2:56)
  4. Hold Tight (2:48)
  5. Touch Me, Touch Me (2:34)
  6. Wreck of the Antoinette (3:05)
  7. Snake in the Grass (3:06)
  8. No Time (2:10)
  9. Dave Dee - My Woman's Man (3:20)
  10. Zabadak! (3:56)
  11. Okay! (2:36)
  12. You Make It Move (2:45)
  13. Mr. President (3:13)
  14. Hideaway (2:22)
  15. Don Juan (3:05)
  16. The Sun Goes Down (2:52)
  17. Is It Love? (2:36)
  18. Last Night in Soho (3:16)
totale tijdsduur: 52:44
zoeken in:
avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
Tja, goede wijn behoeft geen krans : een uitstekende compilatie met alle tien (Engelse) hits van deze band plus twee van hun Nederlandse hits, aangeschaft vanwege mijn goede herinneringen aan mijn vinyl-compilatie van vroeger (DDDBM&T : Greatest hits). En wat leuk dat Dave Dee's solonummer My woman's man hier ook op staat – dat zit al in mijn hoofd sinds ik het in de singles-verzameling van mijn oudere zus ontdekte. Zo is bijna elke hit hierop een oorwurm, met dank aan de heren Howard en Blaikley die, om er helemáál zeker van te zijn dat hun nummers hits werden, er vaak ook nog een even cheesy als effectieve gimmick aan toevoegden (een zweep op The legend of Xanadu, een Zorba de Griek-versnelling op Bend it, pseudo-Afrikaanse percussie op Zabadak, een pseudo-Spaans stierengevecht-sfeertje op Don Juan).
        Het enige minpuntje van deze band vind ik eigenlijk de onpersoonlijke zang : Dave Dee zingt nergens vals en heeft voldoende kracht en stembereik, maar als je zijn stem van de muziek zou isoleren zou ik hem werkelijk niet herkennen, in tegenstelling tot contemporaine collega's als Alan Clarke en Peter Noone. Als compensatie mag gelden dat de band (zeker in de lekkere remastering van deze CD) opmerkelijk hard en fel klinkt; drummer Mick Wilson houdt zich duidelijk nergens in, en op nummers als Bend it, Hideaway en Don Juan lijkt Trevor Davies wel een fuzz-bas te gebruiken, zó knetterend komt zijn instrument op mijn koptelefoon door. Niet erg gangbaar in die jaren, zeker niet op commerciële popsingles uit die jaren, en dat geeft de muziek een lekker rafelig randje.
        Absoluut hoogtepunt voor mij is het openingsnummer, maar bijna net zo goed vind ik eigenlijk het slotnummer, met die drone-gitaar, dat enge orgeltje, die "soaring" violen, de leuke tekst, het slimme koortje, de rijke produktie en, jawel, de uitstekende zangpartij van Dave Dee, die ook op My woman's man laat zien dat hij bij het juiste nummer eigenlijk best een karakteristieke stem heeft. Blij dat ik deze band weer in mijn kast heb staan.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 06:30 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 06:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.