The Black Keys - Attack & Release (2008)

Eerste single " Strange Times" klink in ieder geval erg lekker.
Hier kijk ik wel naar uit.

Zo op het eerste gehoor kan deze plaat me niet zo veel boeien als de vorige platen...ik mis in veel nummers de pit die echter wel in bijvoorbeeld strange times zit.

Produced by Danger Mouse

Wat overigens ook wel goed te horen is op de plaat...het zorgt ervoor dat dit album anders is dan de vorige albums. Ik sta er nu al wat positiever tegenover dan een dikke week geleden.

Ben geen liefhebber van hun muziek maar vind deze plaat toch echt wel hun beste en een topper, thanx to Danger Mouse denk ik dan.

Danger Mouse heeft, zoals wel vaker, prima werkt verricht. De plaat is inderdaad minder rauw dan neem een Rubber Factory. Het wat meer 'geproduceerde' geluid stoort echter geen moment, klinkt goed!

Nummer 11 zegt het allemaal...
Toch wel duidelijke neerwaartse spiraal sind Magic Potion.

Ik vind het weer een vet album. Je hoort wel echt dat deze geproduceerd is, mis wel een beetje het rauwe één-gitaar-één-drumstel-en-een-zanger-is-genoeg geluid... opeens een piano er doorheen en een banjo ben benieuwd wat ze gaan doen in de melkweg

Ik blijf er moeite voor doen maar ook na drie beluisteringen vind ik het een tegenvaller.
Betrap mezelf er telkens op dat mijn aandacht na nummer 7 volledig weg is.
Produced by Danger Mouse ? Meer by Minnie Mouse me dunkt.
Geef mij maar het typische geluid van bvb 'Rubber Factory' !
Op enkele uitzonderingen na zijn dit The Black Keys niet meer.

Wel aardige americana, sixteen horsepower zonder bezetenheid zoiets, is me net allemaal net te traag waardoor ik snel afhaak

Het wisselt tussen prettig, prachtig en toch wat saai. Een nummer als Psychotic Girl of Things Ain't Like They Used To Be is toch wel iets bijzonders en de rest zorgt zeker voor een hele prettige sfeer, maar uiteindelijk mist het grotendeels iets dat je als luisteraar volledig weet onder te dompelen.

Wordt toch beter na een paar beluisteringen.
Eenmaal men er zich overzet dat dit een heel andere plaat is dan bvb 'Thickfreakness' of 'Rubber Factory' wordt het toch genieten..
Wordt voorlopig toch een 4..

Eerste maal dat ik dit album opzette was het eerst dat bij me opkwam
"Black Box Revelation".
Niet dat direct hetzelfde is maar de combinatie van rock & blues wel.
En "Black ..." klinkt toch wel iets rauwer.
Favorieten zijn "Psychotic Girl", "Lies" en "Same Old Thing".
Alleen eerste nummer weet me maar niet te boeien, vind dat het eigenlijk niet past op dit album.

Best een lekker plaatje. Het lekkerste geluid op dit album komt van de orgel die zo nu en dan ingezet wordt. Die zouden ze vaker moeten gebruiken.

Het beste album van The Black Keys wat mij betreft. Het rockt toch net wat meer. En daar hou ik van! Als ze deze lijn blijven voortzetten zul je mij niet horen klagen.

4*

Mijn mening is bijgesteld: heerlijk album. Veel nummers zijn op z'n minst erg prettig om naar te luisteren en het kent z'n briljante momenten. Het knalt niet, maar lokt je juist steeds dieper in een eigen fantastisch sfeertje.

Ik vind het een heerlijk album, komt al dagen mijn speler niet uit. Prachtig authentiek sfeertje. Ik kan het helaas (nog) niet vergelijken met voorgaand werk, maar dat komt wel.

Goed album, met een mysterieus sfeertje wat in elk nummer terugkeert. De nummers hebben wel stuk voor stuk een eigen sound, maar daardoor is het ook als geheel zeer te pruimen. 4*

Het enige werk dat ik tot nu toe ken van The Black Keys. Hoorde dit album tijdens potjes need for speeden op de ps2 bij een vriend. Wist het wel te waarderen en doe dat nog steeds, al is lang niet elk nummer interessant. 'Strange days' (ouderwets en ongecompliceerd rock & rollen) en 'Remember when (side B) (idem dito) ' zijn mijn persoonlijke favorieten.

Is dan niemand even in Tivoli gaan kijken afgelopen vrijdag?

Ze waren vast en zeker erg goed, maar ik heb toch niet veel van de band meegekregen... Dat verdomde bier altijd.

Ja, ik was er afgelopen vrijdag bij en vond het een sterk concert. Gewoon een snoeiharde, vette bluesrock sound. Doffe drumklappen, heerlijk gitaarspel. Alleen niet de meest memorabele toegift ooit...

geweldig album!

Ik verlies soms een beetje m'n aandacht, maar wat een lekkere blues is dit zeg.

Ja, Echt een lekkere cd,
deluxe editie is trouwens ook echt een aanrader!

mmm lekker ouderwets

De eerste 5 nummers vind ik stuk voor stuk top, nadien wordt het wel iets minder. Vooral het 1ste nummer vind ik heel erg goed, de combinatie van de akoestische gitaar met daarbovenop de zweverige en fuzz-doordrenkte (gitaar?)klanken zorgen ervoor een erg geslaagde uitkomst. Eén keer horen en het blijft nazinderen in je hoofd!

Voor mij een geslaagde kennismaking met The Black Keys, hier ga ik nog wel eens iets van kopen.

Heerlijke cd.. bevat geen slechte nummers en gaat ook niet vervelen.. Ik draai hem wekelijks in de auto om ff lekker te relaxen en tegelijkertijd wat energie kwijt te raken door lekker mee te bleren.. super album!

Dit vind ik dus echt wel een knap album. Heerlijk om in de avond van te genieten met een goed trappistenbiertje. Voor mij steekt vooral de eerste helft er boven uit. Ik ga nu eens het oudere werk beluisteren en dat mag van mij wat minder gepolijst klinken maar daar twijfel ik niet aan.

Gek genoeg ligt het zwaartepunt voor deze heerlijke plaat bij mij in de tweede helft. Sterker nog, de 2 afsluiters behoren tot mijn favorieten. Dat neemt niet weg dat dat biertje geen slecht idee is.

Was vantevoren absoluut niet bekend met The Black Keys maar deze stond op mijn lijstje van albums geproduceerd door Danger Mouse dus ik ging het maar eens beluisteren. En het was zeer aangenaam, dit is uiterst lekkere blues rock. Laat het voorlopig nog maar op een 3.5 maar kan gerust zo maar naar een 4 schieten.