Testament - The Formation of Damnation (2008)

Probeer ook eens hun eerste albums: die zijn pas de moeite waard

Over the wall, Trial by fire, The legacy

Ik hoop dat Metallica goed naar dit album luistert.

Maar of ze er iets van op steken........ Metallica heeft inmiddels meer bagger uitgebracht dan goede platen.

Sterk comeback-album van de mannen. Iets teveel midtempo nummers naar mijn smaak, zeker omdat de snellere tracks tot mijn favorieten behoren, maar alle songs zijn de moeite waard. Heerlijke riffs, te gekke solo's en zanger Chuck Billy is erg op dreef. Tekstueel vind ik The Evil Has Landed (over 9/11) wat aan de knullige kant, maar verder valt er gelukkig weinig te klagen. Vette produktie ook.

Ja idd die 9/11 nummers mogen ze toch stilaan mee gaan ophouden. We hebben het wel gehad daarmee nu. Met alle respect.

En goeie comeback plaat dus. Henchmen Ride vind ik heel leuk.

Laatste plaat is uit 1999, vandaar waarschijnlijk.

Ik vind dit alvast de beste trashmetal plaat van 2008, al kwam Grief Of War met A mounting crisis as their fury got unleashed dicht bij.

Die van Grief of War komt uit 2005 Misschien reissue ofzo?
Voor beste thrash-release ga ik nog steeds voor Death Angel.

Killing Season was inderdaad ook een erg goed album, maar ik vind dat the formation of damnation het dubbel en dwars overstijgd. Sowieso ben ik niet echt een fan van de Death Angel stijl.

Het album van Grief of War is inderdaad een re-release, waarschijnlijk heeft dat iets te maken met het overstappen naar Prosthetic Records.

bedankt!

ik luister dit album vaker dan de "klassieker" The Gathering. maar mischien is dat juist een min punt. omdat goede platen altijd groeien.

Ik heb lang uitgekeken naar dit album. Super gaaf. Het doet mijn een beetje denken aan een hardere versie van Souls of black. De in vloed van Alex Skolnick is erg groot. Een plus punt wat mij betref. Geweldige gitarist. Into the pit!!!!!

The Gathering is niet zozeer de klassieker.
Vooral het eerste album is echt Thrash zoals het bedoeld is te zijn.

Erg eentonig album, na 1 nummer ken je de hele plaat, beukt er maar op los zonder echt boeiend te worden.

Toch wel een rare uitspraak, trebremmit.
Testament is nu éénmaal thrash metal en thrash metal is gelijk aan beuken.

En dit album is nu juist niet ééntonig maar heeft goede melodie in vergelijking met de voorganger The Gathering.

Ik kan me wel in trebremmits reactie vinden. Thrash is misschien niet per sé afwisselend, maar ik heb toch graag dat de nummers er tussen uitspringen, door bijvoorbeeld verschillende toffe riffs en goede melodieën. Die kan ik op dit album weinig terugvinden, middelmaat troef heerst, wat er voor zorgt dat ik weinig verschil merk op vooral de eerste helft van de cd. De tweede helft is wel iets beter met het vette Henchmen Ride en de twee afsluiters F.E.A.R. en Leave Me Forever. Het album beukt wel lekker door, maar heeft toch niet genoeg bijzonders om echt te boeien, zoals trebremmit al zei.

Ik ben een zeer groot Thrash metal fan, maar dan toch van de jaren 80 thrash, dus van een potje beuken ben ik niet vies, maar dan wel met originele riffs en toffe melodie lijnen en niet zo'n saaie eenheidsworst als dit.

Waar ik dus enorm van versteld sta, ze hebben sinds The Ritual niet meer zo melodieus en fris geklonken.

Maar al goed dat we niet allen dezelfde oren hebben

Lekkere solo in Afterlife!

Testament zie ik komende Zomer weer eens op Wacken.
Ik heb dit album nog niet in huis maar ga het zo snel mogelijk kopen, ben zeer benieuwd.

Wat kan ik verwachten in vergelijking met de oude albums ?

Testament was heerlijk op wacken. Heeft het publiek plat gespeeld en is naar mijn idee weer helemaal terug van weggeweest.
Beste nummer van dit album is de naam van het Album. Heerlijke Trash!!!
Weinig aan veranderen. En eerlijk gezegd.. zo mogen alle nummers wel gaan kwa bruutheid en snelheid.
Eerste keer dat ik dit nummer luisterde kreeg ik kippenvel. En ja dit nummer moet je hard draaien.
Rest van het album is lekker rauw en ritmisch zit het goed in elkaar.
Geniaal XD
Een 4,5 omdat ik uberhaupt geen 5 geef

Op zich een aardig album. Dat Skolnick terugkeerde schiep wat verwachtingen. Maar de klapper die de band maakte in de vorm van The Gathering blijkt moeilijk te overtreffen. De furieuze uitspattingen zijn bijzonder schaars en de solo's vallen nauwelijks op. In die zin is Skolnick voor Testament even geen echte toegevoegde waarde.
Kortom, ik struikel wat over de vele mid-tempo nummers en had graag wat meer rampestampers zoals het geweldige titelnummer gezien.

Heerlijke boze plaat in het verlengde van The Gathering...

Poepstrakke drum en riff-partijen en waanzinnige solo's.

Chuck Billy neigt soms naar het grunten en dat gaat hem goed af. Lekker hard brullen, heerlijk.

Overigens hoor ik wel een aantal zeer gave (wel korte) gitaarsolo's.

Maar het is voor mij natuurlijk Paul Bostaph waar ik weer eens heerlijk blij van wordt. The Formation of Damnation is zo heerlijk gedrumd...

Prima metal album en het eerste dat ik van deze band hoor sinds The Legacy.Vooral de sterke produktie en spetterende drumwerk zijn een meerwaarde voor The Formation of damnation.Beste songs,Afterlife,The persecuted won't forget en More than meets the eye.Dit smaakt naar meer.

Het titelnummer is ook gelijk één van de bruutste thrashers die ik in jaren heb gehoord.

Ja, met afstand het beste nummer van het album. De rest van het album mist het nodige aan peper in de anus. Die Skolnick laat hier nog niet horen dat hij onmisbaar was binnen het Testamentkamp. Dark Roots Of Earth was al iets beter, maar mist toch ook teveel van die lekkere rampestampers

Goed gitaarwerk van A.scolnick en E.peterson.

Geweldig comeback album van Testament. Bruter dan hun eerste 5-tal platen die ik van hen staan heb. More than Meets the Eye was een prima single, jammer genoeg brengen ze dit nummer niet veel live. Het titelnummer daarentegen spelen ze op deze tournee. De toon met deze plaat werd ook gezet voor de twee opvolgers die ook uitstekend zijn. Vet gitaarwerk en prima zang. Geen standaard thrashmetal, zeker een aanrader.

Skolnick terug en Paul Bostaph op de drums, het kan bijna niet beter! Jawel, want ondanks dat het album klinkt als een return to form (Old Testament) duurt het lang voordat het geheel op gang komt. Intro For The Glory Of... begint sfeervol, maar eindigt uiteindelijk in een openingstrack die niet heel spannend is. Vanaf The Persecuted Won't Forget begint de kwaliteit weer een beetje toe te nemen, maar dan beginnen we toch helaas net aan de tweede helft. Het is allemaal niet slecht in ieder geval: goeie productie, Chuck Billy die ten minste weer zingt ipv brult en erg sterke solo's, maar de klik is er net niet. Helemaal nadat The Gathering zo ongelooflijk sterk bleek te zijn.

Voorlopige tussenstand:
1. The New Order
2. Low
3. The Gathering
4. The Legacy
5. Souls Of Black
6. The Ritual
7. Practice What You Preach
8. The Formation Of Damnation
9. Demonic

Yes, hier hoor ik de Testamen waar ik al een aantal albums op zat te wachten: gemakzuchtig en ongeïnspireerd. Het was in die tijd ook wel een beetje een rare gang van zaken. De halve line up de deur gewezen om met de oude line up een tour te doen. Dat Skolnick is blijven hangen, is zeker niet vervelend, maar James Murphy deed het uitstekend.

Wat het meeste aanspreekt op The Formation Of Damnation is toch wel het gitaarwerk. Paul Bostaphs drums mogen er ook wezen. Die hakken er goed in met de productie van Andy Sneap. Chuck Billy wisselt enorm. Soms is het goed, vaak ook echt niet. De death metaltracks zijn waardeloos. De meeste andere zijn me te makkelijk. Het ligt wel makkelijk in het gehoor, maar negen jaar na The Gathering is dit toch wel een heel magere oogst. Ik krijg bij dit album vooral het gevoel dat de fans gepleased moesten worden.


Tussenstand:
1. The New Order
2. The Legacy
3. The Gathering
4. Low
5. Souls Of Black
6. The Ritual
7. The Formation Of Damnation
8. Practice What You Preach
9. Demonic

Een prima openingsnummer die nieuwsgierig maakt naar meer. More Than Meets the Eye dendert maar op volle snelheid zonder indruk te maken. The Evil Has Landed, de titelsong, het trekt allemaal zouteloos aan mij voorbij. Killing Season is de eerste song die vanwege de vele tempowisselingen, en het iets tragere tempo wat meer indruk maakt. Voor het overige is het songmateriaal veel geschreeuw maar weinig wol. Het is jammer dat een band met zoveel ervaring en redelijk wat talent zoveel wisselvallige platen uitbrengt.
Nu spelen de meeste nummers zich af op volle snelheid maar mis ik de inventieve overgangen, wat subtiliteit of simpelweg wat fraaie rustige stukken tussendoor. Een magere worp wat mij betreft.

Tussenstand:

1. Low
2. The New Order
3. Souls of Black
4. The Legacy
5. The Gathering
6. The Ritual
7. Practice What You Preach
8. The Formation of Damnation
9. Demonic