Testament - The Formation of Damnation (2008)

Het album begint toch langzamerhand te dagen. Hoewel ik het nog steeds (een lichte) tegenvaller vind, staan er toch enkele behoorlijke nummers op. Het intro-nummer For the Glory is nogal nietszeggend, dat is honderde malen beter gedaan, maar het echte openingsnummer More Than Meets the Eye is best een aardig nummer. The Evil Has Landed vind ik dan weer een nietszeggend nummer, het titelnummer kan er mee door, vooral dankzij het lekkere begin. Dangers of the Faithless en Killing Season kan ik weer indezelfde categorie als nummers 1 en 3 plaatsen, maar daartussen zitten de knallers van deze plaat: The Persecuted Won't Forget en Henchman Ride. Na het mindere Killing Season komt het absolute dieptepunt van het album, en wat mij betreft van de hele Testament-disco: Afterlife, saaie riff en een tenenkrommende tekst De eerste keren heb ik de cd na dit nummer afgezet, wat achteraf toch een domme fout was: het catchy F.E.A.R. en het toffe Leave Me Forever sluiten dit album toch op een waardige manier af, vooral de bass tijdens de afsluiter klinkt heerlijk
En ik moet erbij zeggen dat het niveau van het volledige album een tandje omhoog wordt gebracht dankzij Bostaphs drumwerk. Misschien niet het beste wat ik van hem ken, maar desalniettemin erg bruut.

4 toffe nummers, 2 goede nummers, 3 saaie nummers en 1 vreselijke miskleun, doen wat mij betreft de balans toch iets positiever uitslaan: 3,5* Mijn hoogste en laatste bod.

Sterk comeback-album van de mannen. Iets teveel midtempo nummers naar mijn smaak, zeker omdat de snellere tracks tot mijn favorieten behoren, maar alle songs zijn de moeite waard. Heerlijke riffs, te gekke solo's en zanger Chuck Billy is erg op dreef. Tekstueel vind ik The Evil Has Landed (over 9/11) wat aan de knullige kant, maar verder valt er gelukkig weinig te klagen. Vette produktie ook.

Prima metal album en het eerste dat ik van deze band hoor sinds The Legacy.Vooral de sterke produktie en spetterende drumwerk zijn een meerwaarde voor The Formation of damnation.Beste songs,Afterlife,The persecuted won't forget en More than meets the eye.Dit smaakt naar meer.

Skolnick terug en Paul Bostaph op de drums, het kan bijna niet beter! Jawel, want ondanks dat het album klinkt als een return to form (Old Testament) duurt het lang voordat het geheel op gang komt. Intro For The Glory Of... begint sfeervol, maar eindigt uiteindelijk in een openingstrack die niet heel spannend is. Vanaf The Persecuted Won't Forget begint de kwaliteit weer een beetje toe te nemen, maar dan beginnen we toch helaas net aan de tweede helft. Het is allemaal niet slecht in ieder geval: goeie productie, Chuck Billy die ten minste weer zingt ipv brult en erg sterke solo's, maar de klik is er net niet. Helemaal nadat The Gathering zo ongelooflijk sterk bleek te zijn.

Voorlopige tussenstand:
1. The New Order
2. Low
3. The Gathering
4. The Legacy
5. Souls Of Black
6. The Ritual
7. Practice What You Preach
8. The Formation Of Damnation
9. Demonic

Yes, hier hoor ik de Testamen waar ik al een aantal albums op zat te wachten: gemakzuchtig en ongeïnspireerd. Het was in die tijd ook wel een beetje een rare gang van zaken. De halve line up de deur gewezen om met de oude line up een tour te doen. Dat Skolnick is blijven hangen, is zeker niet vervelend, maar James Murphy deed het uitstekend.

Wat het meeste aanspreekt op The Formation Of Damnation is toch wel het gitaarwerk. Paul Bostaphs drums mogen er ook wezen. Die hakken er goed in met de productie van Andy Sneap. Chuck Billy wisselt enorm. Soms is het goed, vaak ook echt niet. De death metaltracks zijn waardeloos. De meeste andere zijn me te makkelijk. Het ligt wel makkelijk in het gehoor, maar negen jaar na The Gathering is dit toch wel een heel magere oogst. Ik krijg bij dit album vooral het gevoel dat de fans gepleased moesten worden.


Tussenstand:
1. The New Order
2. The Legacy
3. The Gathering
4. Low
5. Souls Of Black
6. The Ritual
7. The Formation Of Damnation
8. Practice What You Preach
9. Demonic