Timesbold - Timesbold (2002)

Het Rock Album van de Week

TIMESBOLD - TIMESBOLD
"what have i done that you wouldn't have"

---------------------------------------------------------------------------

Het tedere, aangrijpende en verslavende Timesbold.

Timesbold is moeilijk te classificeren.
Persoonlijk vind ik 'Experimental Folk Roots' een geslaagde poging.
Denk aan een fragiel stemgeluid (zie: Bonnie 'Prince' Billy), tedere en emotievolle composities, en verrassende teksten.

Een verschil met andere Roots bands is de muzikale diversiteit.
Je wordt door hemelse klanken overwelmt, en een klavecimbel / banjo / mandoline zijn instrumenten die meermaals aan bod komen.

Toch slagen de bandleden erin een triestig en melancholisch album ervan te maken.
Tussen sommige nummers heerst meermaals een donkere, en dreigende toon.

De volwassenheid en soms spitsvondigheid van de leden valt op.
De teksten vertellen een verhaal, zijn een protest, zijn sarcastisch,...
De composities hebben soms verrassende wendingen.

Dit album is zeer sfeervol, aangrijpend en bijna verslavend - eens het kwartje gevallen is.

Geniet

The scars are now about under the skin
which is under a wave which is where we begin
the innocent moves and has moved all along
with the water in his blood that sings the song

----------------------------------------------------------------------------

Edit: vreemd dat ik hier nog geen recensie staan had.
Een uitgebreide versie volgt, na het herbeluisteren en wat commentaar van andere nieuwsgierige luisteraars.

Het moet dus een jaar of acht geleden zijn dat ik een eindejaarsuitzending van Radio 3 opnam op een cassettebandje. Voor de jongere lezers: een 'cassettebandje' is een rechthoekig plastic ding met een rolletje tape erin, waar je muziek op kon opnemen . Meestal bleven de opgenomen bandjes ergens in de hoek liggen totdat er iets anders over werd opgenomen, maar nu kwam ik er toe om het nog een paar keer te beluisteren. En zo ontdekte ik een spookachtig, gekweld folknummer dat me nog jaren bleef fascineren. Het was 'Gin I Win' van Timesbold. Prachtig nummer, dat nog uren in je hoofd bleef rondspoken nadat het was afgelopen, met zijn donkere, bijna op zijn eigen frequentie trillende bas en de verwijtende, zwartgallige tekst: 'You can't tell it like it is/ if you can't tell it like it is without drinking...'

De lokale bieb had een exemplaar van dit album, en dus huurde ik het een keer. Het lukte me niet in twee weken leentijd door de melancholische schemerwereld van deze plaat te navigeren, en dus werd hij weer ingeleverd zonder dat ik hem echt had leren kennen, en werd dit een van de vele vergeten platen uit mijn leven.

Totdat Ferre dit een paar weken terug uitriep tot rockalbum van de week, en ik een goede reden had om eindelijk eens voor dit werkje te gaan zitten.

Ondanks het zwartgallige sfeertje, blijkt dit bij nadere beluistering een verrassend rijk en voedzaam album: Een subtiele, maar o zo gevarieerde instrumentkeuze, folkmelodieën die je langzaam in hun web vastspinnen, teksten die alle droefheid van de wereld lijken te voelen en dat ook nog goed weten te verwoorden, en tussen dat alles, gek genoeg, een subtiel maar onmiskenbare straaltje droge humor. Dit is zeker een plaat waarvoor je even moet gaan zitten, maar die je terugbetaalt door je overal te raken waar je door een folkplaat geraakt wilt worden.

Goed mogelijk dat deze plaat nog meer waard is dan de vier sterren die ik zojuist heb toegekend. Ik ga er zeker nog achter komen. Voorlopig houdt het gebrek aan dynamiek op deze plaat me nog bij deze score, maar dat is dan ook het enige denkbare kritiekpunt.

Mijn complimenten aan Ferre voor de keuze.

Dit keer de beurt aan Ferre Clabau om een album voor mij te kiezen in mijn topic, alhoewel ik nu kon kiezen tussen dit album en een triphop-album. Gezien zijn omschrijving (Een soort Experimental Folk Roots) toch maar hier achter aan gegaan gezien ik sowieso wat folk wilde beluisteren. Het is uiteindelijk niet tegengevallen, maar ook geen topper geworden voor mij, eigenlijk net als de voorgaande drie albums die ik checkte n.a.v. mijn topic. Qua muziek zit het vrij goed; vrij warme instrumentatie met af en toe een song in de richting van country. Alleen blijkt weer dat zangers mij zelden echt kunnen boeien, nu ook weer met Timesbold. Goede zanger op zich, maar hij raakt me niet of zo en hij maakt het ook niet specialer. Johnny Cash is tot nu toe de enige zanger die met zijn stem echt een extra instrument toevoegde aan zijn muziek (folk/country-achtig, in zijn geval country). 3,5* dan maar weer.