Le Le - Flage (2008)

Staat op de Luisterpaal.

Ben hier heel benieuwd naar. Ik heb (voor KindaMuzik) Fabergé (telefonisch) kunnen interviewen over Le Le en dit album.

Ik lach me er krom om. Maar hoe lang dit beklijft? Voorlopig 3 sterren.

Muzikaal zit het best goed in elkaar, vind ik. Knap hoe ze steeds het ene na het andere dance-clichés nèt weten te vermijden. Wel veel van hetzelfde en waarschijnlijk geen lange houdbaarheidsdatum, maar voor nu een erg leuk plaatje.

Inderdaad ik lig echt vaak helemaal dubbel om die grapjes van ze.
Verder moet ik nog maar zien of het ook voor de langere termijn wat is, maar dat zie ik dan nog wel.

HARDGAAN!

het is misschien grappig kwa teksten, muzikaal is het alles behalve grappig. funky beats en lekker in elkaar gezette tracks maken dit toch een bijzonder album. wel een album om te willen hebben dit, doet me denken aan tenacious d.

Jamaar wáárom staat Le Bret Easton Ellis hier niet op?

Als in grappig én goed in elkaar gezet? Nou, dan doen deze lui het een stuk beter. Tenacious D was toch vooral grappig met een enkel leuk nummer.

het is natuurlijk ook een ander genre. in electronische muziek is dit idee wat makkelijker uit te werken naar mijn idee. ik heb het album net gekocht, in een erg fraai kartonnetje trouwens.

Zit blaxtar hier nou ook bij?

Blaxtar heeft hier niks mee te maken.

Je hoort hem toch bij hard?

Ik niet, in ieder geval.

ICH CLACK DICH!

Naast Hard zijn International Pants en vooral Breakfast (you're the cheese on my baguette/ the jelly on my bread) enorm leuk, maar overall is het meer pastiche dan parodie, en daarom gevoelsmatig weinig beter dan de muziek waar het de draak mee steekt.

Ik vind Jean Pierre Le Douche echt briljant!
J'ai beaucoup de argent, argent, argent,
et beaucoup les voitures, voitures, voitures!

En als het daarna ook nog over 'femmes' gaat is het pleit helemaal geslecht. Jean Pierre Le Bouche moet echt één van de grootste Franse pimps op aarde zijn. Serge Gainsbourg, eat your heart out!

Wat een bounce! Breakfast is niet normaal.

Flauw plaatje zeg, slap aftreksel van Vive La Fete, sorry, en dan niet eens de hit erop zetten,.... Op de foto hierboven mis ik de sticker die er op geplakt is waar op staat dat je de hit Skinny Jeans gratis kan downloaden, ja, daar koop ik geen cd voor, ik wil juist niet downloaden, goedkope shit is dat zeg

Ik vind het juist allesbehalve goedkoop om de grootste hit waardoor de meeste mensen je kennen níet op je cd te zetten, om te laten zien dat je meer dan dat wil bieden.

Klopt, vind ik ook.

En daarbij vind ik dit ook geen slap aftreksel van Vive La Fete, volgens mij begrijp je dan niet de 'essentie' achter dit project.

Vive La Fête heeft inderdaad een behoorlijk andere insteek, zou ik zeggen.

Ja ik heb em zelf al gecorrigeerd Alleen de sticker ontbreekt idd.

Maar vet album zeg Jean Pierre le Douche en Kickstart le Brommer En niet te vergeten Hard

Ik vind het toch wel een sterk album. Ik betrap me erop dat ik het album best vaak luister. De foutheid, de onzinnige doch geniale teksten en flair en de gelaagde beats doen het album toch zeker een 3,5 toekomen.

Ik kan niet eens zeggen dat er echte slechte nummers opstaan. Integendeel. Alleen Human Garbage doet me vrij weinig. Le brett easton ellis en skinny jeans hadden daarvoor in de plaats mogen komen.

Och, smaken verschillen en heb hem nog eens beluisterd en vind het nog steeds niets, is ook tekenend dat ik hem nu een week in de winkel heb en er nog niemand naar gevraagd heeft, laat staan gekocht heeft.....

Dikke "mwah" voor deze plaat. Toegegeven, er staan een aantal waanzinnige nummers tussen, maar voor elk van deze staan er ook minstens twee fillers op. Bij het horen van Show Monaco dacht ik dat mijn verwachtingen wel zo'n beetje zouden worden ingelost: compleet onzinnig, maar tegelijk erg goed. Jammer genoeg zakken de meeste nummers af naar de categorie 'compleet onzinnig', en niet veel meer dan dat. Opveermomenten zijn Kickstart le Brommer, het hilaaaarische Jean Pierre le Douche en natuurlijk de al bekende Hard, Le Grand Merchant Look en La Bouche. Sommige van de overige nummers zijn grappiger dan andere, maar muzikaal vind ik er niet veel aan, draai Le Bret Easton Ellis hierna en zo'n beetje dit hele album wordt weggevaagd. 2,5* blijft over, want hard lachen doe je zeker. Al lachte ik nog altijd het hardst om het hier onbrekende Skinny Jeans, mahgoed.

Ik zeg: Daft Punk Light meets Kraftwerk Jr.

(en dat bedoel ik complimenteus)

Ecoutez, we komen hard, zo hard... geweldig!! Moet duidelijk rest van het album gaan beluisteren...

Lifestyle...Popmusik...Verschen... und Politik

Keibikkelhard.

Jean Pierre le Douche Geniale plaat!