Autechre - Draft 7.30 (2003)

Een van de zwakste platen in het oeuvre van Autechre. Lastig doordringbaar en lelijke bijna amateuristische geluiden.

Zwakke plaat? Amateuristische geluiden?
Lastig doordringbaar, dat wel inderdaad, maar daarom hoeft 't toch geen zwakke plaat te zijn? Alles vanaf Confield heeft gewoon tijd nodig, maar als je het de tijd gunt wordt het alleen maar interessanter en ontdek je steeds nieuwe dingen. Oudere albums van Autechre gaan alleen maar vervelen na een tijdje in mijn beleving, maar Confield, Untilted en ook deze Draft 7.30 vind ik echt geweldig, ze blijven boeien.

Ieder zijn ding zou ik zeggen , maar 'bijna amateuristisch' zou ik de samples en geluiden in ieder geval niet willen noemen.

Bij deze hetzelfde als bij confield : Geen ziel meer in de tracks, gestript van hun essentie zo lijkt het....

2*

Maar die hoes vind ik wel het geniaalste van al hun hoezen!

In deze ben ik het helemaal eens met Aurum. Draft 7.30 is het meest complexe album van Autechre. Ik ga zelfs nog een stap verder en beweer dat het een meesterwerk is, dat helaas waarschijnlijk altijd onbegrepen zal blijven omdat het pas na vele luisterbeurten haar geheimen prijsgeeft. Ik wil best meegaan met de gangbare opinie dat Tri Repetae ++ (dat ik overigens ook 5 sterren heb gegeven) het magnum opus van Autechre is, maar Draft 7.30 is zo veel avontuurlijker en gevarieerder dat het me in de loop der tijd echt voor zich heeft gewonnen. Daar waar TR++ als een goed geoliede machine klinkt, zo strak gestructureerd en mechanisch, klinkt dit als een surrealistisch organisme waarvan de wortels alle kanten op groeien. In een recensie van Untilted heb ik D730 al eens omschreven als "stijlvol abstract" en zo zie ik het nog steeds. Het zit een beetje ingeklemd tussen Confield en Untilted, twee eveneens geweldige albums die echter een stuk zwaarder en chaotischer zijn, waardoor ik soms moeite heb ze in hun geheel te beluisteren. In vergelijking daarmee vind ik dit (afgezien wellicht van het einde van Surripere) een uitermate relaxed album, heerlijk voor in de auto op weg van mijn werk naar huis. Ik snap Ludo ook niet echt als hij het heeft over lelijke, amateuristische geluiden. Bedoel je de onregelmatige. harde klopgeluiden aan het begin van Xylin Room of zo? Briljante track overigens. Luister eens heel goed naar VL AL 5 en let op het scala aan knerpende, tikkende, knisperende en piepende geluiden dat op de achtergrond voorbijtrekt, te midden van gongen, flarden radio en ambient. Pure perfectie. Ik geef met alle plezier 5 sterren en hoop dat Draft 7.30 ooit de waardering zal krijgen die het verdient.

Mooie recensie Strangeways.

De laatste 3 albums van Autechre zijn heel moeilijk om in te komen. Dit is de eerste van de 3 die ik waardeer. Jammer genoeg zijn de melodieen vaak ondergesneeuwd. Want als de melodieen of flarden enigszins doorkomen is het van hoge kwaliteit.

V-Proc

P.:Ntil is echt prachtig. Echt een nummer waarbij ik dan toch weer overtuigd wordt dat dit in potentie gewoon ijzersterk is. Echter is het voorlopig het enige nummer waar ik voor 100% doorheen kan prikken. Omdat de sound nogal klinisch is, blijft het bij de latere Autechre lastig om de tot de sfeer door te dringen.

Dit album van Autechre ken ik nog niet zo goed. De nummers Reniform Puls en Surripere heb ik al wel geluisterd en daar kan ik dan wel weer 'goed doorprikken'. Komt misschien omdat er wat meer 'melodie' in zit ofzo. Waves zijn dat toch? Goed, dat vind ik nog wel gaan, verder worden die nummers ook wel wat minder sferisch hoor. Dan wordt het ook wat mee gepreuteldereutel. Maar daar wordt je langzaam in getrokken. Bij bijvoorbeeld het openingsnummer is het wel erg moeilijk ja, om door de sfeer heen te prikken. Maar al met al, als je er even de tijd voor en in 'the mood' bent, dan is dit best wel een goed album van Autechre.

steengoed album van autechre, superstrak, verrassend maar nooit vervreemdend of te experimenteel. dikke beats blijven ervoor zorgen dat de ogenschijnlijke chaos zijn structuur behoudt.
Uiteindelijk is het ook gewoon maar een hele abstracte warp-electro-hiphop release.

het meest knappe aan deze plaat is misschien wel dat het een sfeer weet over te brengen, zonder dat die sfeer daadwerkelijk gevoelt wordt. het werkt op geen enkel menselijk sentiment in, wat naar mijn idee de reden is dat het voor veel mensen een lastig te begrijpen plaat is. toch valt dat wel een beetje mee.

Mwjah.. moet ik hierover kwijt? Ik wilde eens wat recenters van de mannen proberen, maar dit ligt me toch niet echt. Een beetje haperende sputter-sputter electronica met weinig dat qua beats of patronen beklijft. Misschien dat dat nog groeit (vind de tweede track bijv. erg vet en ook P:Ntil) bij een aantal tracks, maar het mist toch die magische dimensie die de oudere tracks van Autechre hadden en de pakkende ritmepatronen of vette geluiden. Het is kwalitatief zeker goed, maar ik wordt er maar niet warm of koud van.

Wat jammer, zit ik net lekker weg te dromen op Surripere, krijgt de track een identiteitscrisis waardoor ik achtergelaten word met een niet eens echt boeiende stroom reutel- en sputtergeluidjes die verder ook niet echt meer weet waar het heen moet.
Een smet op een album dat verder prima in elkaar zit, moet het nog een paar keer luisteren om er echt iets zinnigs over te kunnen zeggen.

Grotendeels toch wel geweldige muziek, ook Surripere bevalt nu goed, hoewel de overgang van rustig gepruttel naar glitchy lawaai wat minder abrupt had gemogen. Houd het op een viertje, hoewel er ooit mogelijk 4.5 in zou kunnen zitten.

Desterke lijn die ze met Confield ingezet hebben wordt hier doorgetrokken. Nog complexer maar toch. Als die ontoegankelijke geluidjes eenmaal tot je doorgedrongen wordt dan is dit album erg verslavend.

IV VV IV VV VIII.

Fantastische plaat!