Autechre - Draft 7.30 (2003)

In deze ben ik het helemaal eens met Aurum. Draft 7.30 is het meest complexe album van Autechre. Ik ga zelfs nog een stap verder en beweer dat het een meesterwerk is, dat helaas waarschijnlijk altijd onbegrepen zal blijven omdat het pas na vele luisterbeurten haar geheimen prijsgeeft. Ik wil best meegaan met de gangbare opinie dat Tri Repetae ++ (dat ik overigens ook 5 sterren heb gegeven) het magnum opus van Autechre is, maar Draft 7.30 is zo veel avontuurlijker en gevarieerder dat het me in de loop der tijd echt voor zich heeft gewonnen. Daar waar TR++ als een goed geoliede machine klinkt, zo strak gestructureerd en mechanisch, klinkt dit als een surrealistisch organisme waarvan de wortels alle kanten op groeien. In een recensie van Untilted heb ik D730 al eens omschreven als "stijlvol abstract" en zo zie ik het nog steeds. Het zit een beetje ingeklemd tussen Confield en Untilted, twee eveneens geweldige albums die echter een stuk zwaarder en chaotischer zijn, waardoor ik soms moeite heb ze in hun geheel te beluisteren. In vergelijking daarmee vind ik dit (afgezien wellicht van het einde van Surripere) een uitermate relaxed album, heerlijk voor in de auto op weg van mijn werk naar huis. Ik snap Ludo ook niet echt als hij het heeft over lelijke, amateuristische geluiden. Bedoel je de onregelmatige. harde klopgeluiden aan het begin van Xylin Room of zo? Briljante track overigens. Luister eens heel goed naar VL AL 5 en let op het scala aan knerpende, tikkende, knisperende en piepende geluiden dat op de achtergrond voorbijtrekt, te midden van gongen, flarden radio en ambient. Pure perfectie. Ik geef met alle plezier 5 sterren en hoop dat Draft 7.30 ooit de waardering zal krijgen die het verdient.

Mwjah.. moet ik hierover kwijt? Ik wilde eens wat recenters van de mannen proberen, maar dit ligt me toch niet echt. Een beetje haperende sputter-sputter electronica met weinig dat qua beats of patronen beklijft. Misschien dat dat nog groeit (vind de tweede track bijv. erg vet en ook P:Ntil) bij een aantal tracks, maar het mist toch die magische dimensie die de oudere tracks van Autechre hadden en de pakkende ritmepatronen of vette geluiden. Het is kwalitatief zeker goed, maar ik wordt er maar niet warm of koud van.