Cowboy Junkies - The Caution Horses (1990)

Het origineel van Neil Young's powderfinger ken ik niet, maar het kan toch haast niet beter dan deze versie??

Ondergewaardeerd album. Ik vind dit juist een van hun beste.
"Cause Cheap Is How I Feel" vind ik het beste nummer.
"Powderfinger" en "Where Are You Tonight" komen ook op het ereschavot.

Fijne rustige muziek om heerlijk bij weg te dromen... in tegenstelling tot een live dvd die ik heb met het wat meer hardere gitaarwerk.

Beetje voortkabbelende muziek met een beetje neuzelende zangeres. Not my cup of tea.

De muziek van de Cowboy Junkies lijkt soms wat voort te kabbelen, maar bezit vaak een prachtige melancholische sfeer met ditto teksten. Prettig album als je zin hebt in een beetje blues.

Sfeervolle muziek, al zou ik het zelf geen country noemen. Door gebruik van slide guitar, mondharmonica, accordeon en andere instrumenten heeft het zeker wel een country sound. Goede teksten, veel beschrijvingen van gevoelens in herkenbare, vaak alledaagse ervaringen. Je kan er lekker in weg zinken. Meezingen en meespelen met de gitaar verhoogt de luisterervaring nog meer.

Ik ben een avondmens, nou eigenlijk meer een nachtbraker.
In de ochtend kom ik meestal thuis van mijn werk, en in de loop van de middag sta ik op.
Als de kinderen uit school komen, ben ik net wakker.
Het interesseert mij niks dat men denkt dat ik werkeloos ben, omdat ik overdag altijd thuis ben.
Kortom, ik heb een grote hekel aan de ochtend.
Mensen die fluitend onder de douche vandaan komen, en zin hebben om de dag te beginnen.
Wat is hier nu leuk aan.
Maar hoor ik Cowboy Junkies met The Caution Horses, dan heb ik dat gevoel wel.
Het eerste nummer heet dan ook nog eens Sun Comes Up It's Tuesday Morning.
Pleur alle wekkerradio’s het raam uit, want als je deze in de avond instelt op een tijdstip, dan merk je bij het ontwaken dat je per ongeluk een tikje teveel er tegen aan hebt gegeven, waardoor hij net zoekende is tussen twee zenders.
Ervaar op je vrije dag het Vaderdag gevoel, een gekookt eitje, een vers kopje echte koffie, dus niet van zo’n kunstmatig gevuld wattenschijfje, waar een zeikstraaltje overheen is gelopen van de een of ander automaat met nierproblemen.
En als hoogtepunt Margo Timmins die je liefdevol toezingt, waardoor je geneigd bent om weer in slaap te vallen.
Leuk om op 22:00 uur tot deze conclusie te komen.

Cowboy Junkies klinken hier als Counting Crows; maar dan zonder de depressies.
Toevallig staan ze ook nog broederlijk naast elkaar in de kast.
Oh, ik zie nu dat dat niet eens het geval is; er staat nog een album van Covenant en Cousteau tussen, maar het had in principe zo kunnen zijn.

Dit is hun beste, met een perfecte mix tussen sound- en songkwaliteit. Af en toe willen die nummers van de CJs weleens slepen of neuzelen - te ingetogen willen zijn, maar hier wordt je telkens verrast.

Heerlijk wegdromen bij deze cd. Een tijdje geleden zei iemand op dit forum dat de CJ geen slechte platen maakt ......... . Volkomen Terecht. Ondertussen mijn 3de CJ plaat. Blijft verdomd zeer goed. Toevallig deze cd in een platenzaak in Geel ontdekt.

Heerlijk en dromig album van Cowboy Junkies.
Voor mij de perfecte plaat in de ochtend om mee op te staan.

De dromige en melancholische stem van Margo Timmins maakt de mooie muziek helemaal af.

Hoogtepunten voor mij zijn: "Cause Cheap Is How I Feel", "Powderfinger", "Where Are You Tonight" en "You Will Be Loved Again".
Overigens vind ik "Powderfinger" op dit album mooier dan het origineel van Neil Young.

Ik hoor zojuist Powderfinger en als Neil Young vraag ik mij af "Waarom doe je dit?" Schaamteloos.