Now This Is Music (1984)

Dit is wel een vrij sterke compilatie. Kwalitatief goede popsongs die een kwart eeuw later nog prima te beluisteren valt. Ik noem Thomas Dolby, Blue Nile, FGTH, OMD (nee, niet Locomotion, die is wel heel erg slecht) en Talk Talk natuurlijk. De guilty pleasures zijn duidelijk voor mij: Limahl en Flying Pickets

Eén van mijn allereerste LP’s. Een speciaal plekje in mijn hart én in mijn platenkast. Ik was 10 jaar oud, maar had de muzieksmaak al goed te pakken (al keek ik toen nog niet veel verder dan de Top 40)...

De leukste, de beste en mooiste tracks:

Duran Duran – The Reflex
Op en top eighties. Een fantastische single remix van de slappe albumversie. Niks gedateerd, een onvervalste classic.

Talk Talk – Such A Shame
Ongetwijfeld de mooiste single van Talk Talk. In de UK een flop, hier een bescheiden hit. Voor mij één van de juwelen van de jaren ’80.

John Waite – Missing You
Amerikaanse softrock op z’n best. Zo mooi heeft hij ze met Bad English niet meer gemaakt.

U2 – Pride (In The Name Of Love)
Strijdlust en passie in optima forma. De beste U2 single van toen? Misschien wel…

Mike Oldfield – To France
Na Moonlight Shadow een nieuw juweeltje met Maggie Reilly. En eigenlijk net zo mooi.

Queen – I Want To Break Free en Radio GaGa
Door veel Queen-fans afgeschilderd als een mindere periode. Onzin. IJzersterke nummers met een lekker eighties sausje.

OMD – Talking Loud And Clear en Locomotion
Uiterst dansbare elektropop van deze synthpioniers. Commerciëler dan voorheen, maar wel erg smakelijk.

Ultravox – Dancing With Tears In My Eyes
De angst voor een kernoorlog verpakt in een weergaloze melodie. Nog mooier dan Vienna.

Alan Parson’s Project – Don’t Answer Me
Blinkende symfoballade die je niet té vaak moet horen…een liedje voor zo nu en dan…

Culture Club – The War Song
Eén van de leukere Culture Club liedjes. Vrolijk, catchy en weer eens wat anders dan Karma Chameleon.

Limahl – The Neverending Story
Klinkt behoorlijk fout, niet? Maar de titelsong van één van mijn favoriete jeugdfilms mag natuurlijk niet ontbreken hier.

Frankie Goes To Hollywood – Relax
In alle opzichten legendarisch. Van productie (Trevor Horn) tot video tot verkooprecords. Wat je noemt een klassieker.

Pat Benatar – Love Is A Battelfield
Girlpower van toen, in de stijl van Self Control (Laura Branigan). Rauw, energiek en met een hemelse strot. En die studiomix is echt 100 % eighties.

The Blue Nile – Tinseltown In The Rain
Alsof de herfstbladeren uit je speakers waaien. Zo ontzettend mooi! Eerder alternatief dan mainstream. Iedere keer opnieuw kippenvel.

Tina Turner – Private Dancer
Deze geadopteerde Mark Knopfler song staat Madame Turner bijzonder strak. Met een heerlijke gitaarsolo.

Ooit jaren geleden had je nog geen iTunes, Spotify en MP3-tjes.
Wij moesten het doen met de Top 40 lijstjes, waarbij je de singles aan kruiste, die je wenste te kopen.
Met een rondje er omheen waren van groot belang en kocht je direct, de overige hoopte je uit de 3 voor een tientje bak aan te treffen, als deze de Top 40 hadden verlaten.
Verder ging je met een TDK cassettebandje langs bij je klasgenoten, om daar singles uit te wisselen, en op tape te zetten.
Zo zag mijn lagere schooltijd er op muzikaal gebied grotendeels uit.
Dus wat was je gelukkig toen ze met de Now This Is Music serie op de markt kwamen.
Alle grote hits verzameld op een dubbel elpee.
Niet te vergelijken met de Alle 13 Goed albums, die vooral interessant waren vanwege de schaars geklede meisjes op de albumhoes.
Nu kon je in een keer een grote slag slaan.
Helaas had je ondertussen wel al verschillende singles gekocht, maar het overige werk was zeker ook de moeite waard.
Al snel kwam de illegale markt in actie; via een huisadres kon je aan de voordeur tapes kopen met daarop de verwachtte hits van de komende periode; meestal te koop voor de prijs van een singeltje.
Vervolgens kreeg je al snel de cd’s, die ook op deze manier werden verkocht.
Ik herinner mij de Braun serie, deze werden volgens geruchten ergens in Oost Europa gedrukt.
Kazaa en LimeWire namen toen weer de markt over, en uiteindelijk zijn we beland in de voorbeelden waarmee ik dit stuk begon.
Voor mij is de Now This Is Music serie indirect dus de voorloper van de MP3’s, en is deel 1 voor mij een Hotel Nostalgia, waarbij elk nummer een andere hotelkamer is waar je binnen mag gluren.
De prostitué die haar kamer verhuurt in Love Is A Battlefield, de echtelijke ruzie bij Two Tribes, de stripper van Pivate Dancer, de eenzame zakenman op doorreis bij Missing You, of het romantische stelletje wat een stapje verder gaat bij Modern Love.
Nog steeds de leukste verzamelalbumreeks die er is verschenen.

Klopt.
Ik heb in ieder geval deel 1 t/m 8 als dubbel-LP's.
Gesplitst in Volume 1 en 2 zullen het wel CD's zijn. Ik weet dat dit in het begintijdperk van de CD gebeurde.
Of ze maakten er een enkele CD van met weglating van een hoop nummers.
Is ook gebeurd met de bekende Women In Love dubbel-LP-serie.
Zie ook mijn berichtje bij Volume 5, Deel 1.

Even nog over deze:
Ik heb hier ook 4,5* aan gegeven, omdat er m.i. maar 2 mindere nummers op staan en wel die van Jermaine Jackson en die van UB40 (maar daar heb ik een beetje een aversie tegen, dus kan aan mij liggen).
Voor de rest is de een nog leuker dan de ander.

28 singletjes op deze verzamelaar uit 1984. In deze tijd maakte ook ik mijn eigen actuele top 10 nog...
Van de nummers op deze 2LP had ik er zo'n 14 gekocht, meest op single of 12-inch (een enkele op LP), waarvan sommigen voor 1 gulden nadat ze uit de top 40 verdwenen. Ik vind ze nu bijna alle 14 nog even goed: leuk is dat. Ook staan op dit deel 1 van deze hele aardige reeks Now This Is Music een aantal nummers die ik inmiddels ook best te pruimen vind.

Goede tot echt goede nummers hier van Duran Duran, Talk Talk, John Waite, U2, Queen (2x), OMD (2x), Tina Turner (2x), Ultravox, David Bowie, Alan Parsons, Billy Idol, Frankie, Pat Benatar & Blue Nile.