The House of Love - Babe Rainbow (1992)

Minder dan z'n voorganger, maar bevat weer een paar juweeltjes, zoals "High in Your Face" en "The Girl with the Loneliest Eyes".

4*

Beste Songs zijn voor mij Feel en Crush Me.

Net weer eens opgezet...wat een steengoede band was dit toch.
Gepiekt in een verkeerd tijdperk. Waren nu groot geweest, ben ik van overtuigd!

Als ik de stemgemiddeldes mag geloven, ging het hier al bergaf met HoL. Ik beluister deze plaat echter al drie maanden met regelmaat en ze verdient met gemak haar 4*. Misschien doe ik dan ook maar gewoon door met Audience with the Mind en daarna ook nog de twee platen van de nillies

Net als blur8 vind ik Feel en Crush Me bij de beste songs horen. Maar de absolute uitschieter vind ik The Girl with the Loneliest Eyes. De andere nummers zijn ook wel goed. Enkel Cruel, Burn Down the World en Philly Phile durf ik wel eens te skippen.

Inderdaad blijvend volop genieten van deze 90-ties klassieker.
De enkele skipmomenten wegen niet op tegen hoogtepunten.

Inderdaad, wat een goede band was dit toch.
Ook hier staan weer een aantal van die heerlijke melodieuze zweefBritpopnummers op. Voorlopig vind ik alles nog even goed, dus deze gaat weer eens flink de herkansing in en dan de punten

Na the Butterfly album kwam deze, Babe Rainbow. Kennismaking meteen via You don't understand, wat een gedreven song weer. Prachtig, de sfeer van dat nummer, de melodie, en nog steeds na al die jaren ja. Feel en Crush me mogen er ook zijn. Melancholisch gezongen weer maar o zo mooi ja. Een album wat zelfs in Engeland niet zo aansloeg, geen idee wat en hoe en waarom. The Girl with the loneliest eyes dan helemaal melancholie ten top. Prima degelijke opvolger dus en nog altijd fier overeind, een vinyl uitgave ware wel gerechtvaardigd m.i. Nog steeds maken ze muziek, een bandje om te koesteren dus.

Dit had toch wel de doorbraakplaat naar een breder publiek moeten zijn.
Was eigenlijk al verbijsterd dat dit niet reeds met de vlinderplaat het geval was.
Vooral Cruel, Feel & The Girl With The Loneliest Eyes springen er wat mij betreft uit.
Heerlijk melancholiek album.

Maar goed dat ik deze band en het nummer Feel nu pas ontdek en niet toen al. Ik zou het finaal grijsgedraaid hebben en nog beter hebben gevonden dan bijv. U2.

Deze vanavond weer eens op de draaitafel. Dit heb ik destijds helemaal grijs gedraaid en de magie is nog niet verdwenen. Prachtig album en vooral het subtiele gitaarwerk is prachtig. Zonder Terry Bickers en dat was voor velen al genoeg om het album links te laten liggen. Jammer voor hen want dit is een zeer fraai album wat ook heden ten dage nog een dikke 4,5 ster verdient. Bickers is hier vervangen door Simon Walker die ook bewijst dat Bickers niet onvervangbaar is. De gitaarcombi met Guy Chadwick werkt ook met hem prima en dat is ook al een klasse op zich. Chadwick heeft wel iemand naast hem nodig die weet te prikkelen en dat is hier goed gelukt. Ik heb mij destijds ook het apezuur gezocht naar alle (maxi)singles omdat die allemaal juweeltjes als B-kant hadden. Dit was allemaal pre-internet dus je moest echt fysiek op pad om dingen te vinden.

Wat een fantastische bassist was die Chris Groothuizen toch ook, echt waanzinnig hoe hij door de nummers heen loopt met zijn bas loopjes. Zeer fraai...

Komt er ook weer aan op vinyl. Verplichte aanschaf hier dan ook.