St Germain - Tourist (2000)

Deze cd vroeger helemaal kapot geluisterd. Misschien iets te vaak, want ik kan er nu zeker niet meer zo intens van genieten als toen. Het klinkt me nu allemaal iets te simpel in de oren.
Desalniettemin luisterd het nog wel lekker weg en So Flute blijft geniaal.

4*

Hier kan ik met een goed gevoel naar luisteren. Heerlijke jazz muziek met elektronische invloeden. Je moet het niet te vaak luisteren, dan gaat het misschien wat vervelen, maar zet je het af en toe op dan is het genieten geblazen.

Tourist is een schoolvoorbeeld van NU-Jazz. Deze CD is in zijn soort bijna niet te overtreffen. Het is een album die ik af en toe thuis op een regenachtige dag in de CD-speler druk. Hij blijft tijdloos. Heeft net geen plekje in mijn top tien maar 4,5 ster is hij zeker waard.

En zo is het! (Ook ruim 4 jaar later nog.)

Zeg maar gerust 8 jaar.

Ik wou daarmee zeggen: 4 jaar na de aangehaalde reactie van T.O.

Ik heb deze cd ooit eens cadeau gehad ('Jij houdt toch van jazz?'), maar ik vind het echt zielloze zitzak-muziek. Op zich zijn de live ingespeelde solo's nog wel okee (Ernest Ranglin speelt een aardig stukje gitaar), maar het gaat maar door over dezelfde saaie twee-akkoorden-loopjes en immer aanhoudende *boem*boem*boem*-beat.

Tot overmaat van ramp hoor je tot op de dag van vandaag nog tientallen klonen die het kunstje nog eens dunnetjes overdoen. Ik ben geen snob of diehard bebop-purist, maar ik kan hier weinig mee en vond wat bijv. Cinematic Orchestra of Nils Petter Molvaer destijds deden echt stukken beter.

Ik heb St. Germain ook ooit nog eens live gezien op North Sea Jazz, maar daar was ook al geen barst aan.

Pruimpit, je hebt uiteraard recht op je mening,(zielloze zitzakmuziek, mooie term, maar ik kan niet volgen...) maar ik sluit me hier bij aan, ik kan mateloos genieten van de inventieve cross-over van deze plaat!
En voor mij is dat absoluut niet zielloos, integendeel!

@Pruimpit: met Oud en Nieuw (2001) op Terschelling heb ik ooit een man aan zijn vriendin horen uitleggen wat het concept lounge behelste aan de hand van deze cd - ik wist toen al dat het niet meer goed zou komen - al bewerkstelligde deze plaat wel dat er meer belangstelling kwam voor jazz en kwamen allerlei Blue Note cd's weer volop beschikbaar.

Vijf - zes jaar later kregen we die vreselijke klonen "Gare du Nord" - "Sex & Jazz" - hoe verzin je het; met o.a. Marvin Gaye die sufgesampled wordt. Wat zongen de Korgis ook al weer: Ëverybody's Gotta Learn Sometime".

St Germain - ff niet graag.

Alleen Rose Rouge blijft bij mij nu nog hangen. Maar een prachtige hoes, dat blijft dan weer wel.

Vandaag weer even opgezet! Het blijft een te gekke plaat!
Sure Thing bevat elementen van Miles Davis en natuurlijk John Lee Hooker. Ook Rose Rouge is te gek, met samples van Marlena Shaw. Ook So Flute is erg lekker, wat een funky deuntje is dat zeg!

Zomeravond, lui op het balkon, koel biertje in de hand, sigaartje erbij.. Chillen maar, erg relaxt lounge-plaatje voor de juiste momenten. In de winter komt deze dan ook minder in de speler voor. Toch erg geslaagd hoor!

In de zomer gaat deze het inderdaad weer goed doen denk ik zo.

Tijd niet meer gehoord deze, maar staat nog vers in het geheugen.
Zeer lekkere lome (positief gezien) jazz plaat.
Sure thing vind ik veruit het beste nummer. Veel van de tracks worden trouwens veel gedraaid in spotjes op tv of cafe's. Ik vind het dan ook zo'n typisch album dat je hoort in Starbucks/Coffee Bean etc.
Altijd lekker om te draaien op de achtergrond --> 4*

Precies, niet meer dan achtergrond-muziek, inhoudsloos, maar zeker niet onaangenaam voor buiten op een terras met een glas rosé. Maar dat is het dan ook.

Als ik So Flute hoor, besef ik al dat dit niet iets is om bij te gaan zitten en aandachtig te beluisteren. Zoals al gezegd, is het als achtergrondmuziek nog aardig te pruimen, maar meer is er niet aan.

Dan vind ik dat je St Germain aardig tekort doet. Hoe de nummers in elkaar steken is behoorlijk knap gedaan hoor. Ik vind het eigenlijk wel muziek waar je gewoon met de volle aandacht naar kan gaan luisteren. Uitspraken als "niet meer dan achtergrond muziek" doen deze muziek echt te kort.

Ik zeg dan ook niet dat het slecht is. Ik neem als voorbeeld So Flute; het is wel aanstekelijk, en er zitten zeker leuke piano- en fluitstukjes in, maar ik vind het een beetje te langdradig om acht-en-een-halve minuut goed te vullen. De rest ken ik niet zo goed, met uitzondering van Rose Rouge, dat ik misschien nog een beetje beter vind dan eerder genoemde. Maar als ik bij de rest van de nummers hetzelfde gevoel krijg als bij die twee, heb ik weinig zin om deze helemaal te gaan beluisteren.

Mijn eerste Blue Note en Jazz album, vandaag aan geschaft.
Waarschijnlijk ook mijn laatste, maar deze is wel oke.

Veel succes - dit heeft net zoveel met jazz te maken als "Eenvoudig rekenen" met "Technical Calculus with Analytic Geometry ". En dan kan je betogen dat het één uit het ander voortkomt.

Ik heb 'em nog steeds staan maar sinds oud en nieuw 2001 (zie mijn post hierboven) niet meer gedraaid

Door "Eenvoudig rekenen" kom je uiteindelijk wel tot "Technical Calculus with Analytic Geometry.

Moet je wel steeds overgaan, lang studeren en al je diploma's halen! Ik reken erop dat je niet teveel ervoor hebt betaald.

Nee, 4 Euro bij de Blokker.

Wow.. al weer bijna 10 jaar oud.. Heb de cd destijds stuk gedraaid, toen ik nog in een cd winkel werkte.. En geheid, als je 'm speelde werd ie verkocht door toevallige bezoekers die dit helemaal niet kende.

Blijft nog steeds een lekkere cd, maar speel m niet zo vaak meer als toen...

Zo, dus jij werktte in een cd winkel?

En jij bent leraar NL?

Allemaal typische reacties bij deze plaat als "lekker om op te chillen", "lekker relaxed" en opzich ben ik het daar ook wel mee eens. Maar ergens is dat ook wel een beetje het saaie van de plaat. De nummers hebben allemaal wel een lekkere beat maar het begint zo eentonig te worden na een tijdje want die nummers duren gemiddeld wel iets van zes minuten. Over de beats wat jazz gepingel (en daar heb ik ook weer niet echt veel mee) met de ene keer een xylofoon, dan weer een panfluit...Wel leuk voor als je lekker op bed ligt of als achtergrondmuziekje waar dan ook maar voor de rest niet echt hele boeiende muziek. Goed voor 2,5 ster in mijn ogen. Ik moet trouwens wel zeggen dat ik Land Of... met kop en schouders boven de andere nummers uitsteekt!

idd, als je lekker op de bank ligt prima te doen

meer zit er nie in, en daar is niks mis mee

Nou, om deze fout te zien hoef je geen leraar Nederlands te zijn hoor, maar het is je vergeven

Blijft trouwens een puik album dit en inderdaad om lekker bij te relaxen.