The Flaming Lips - The Soft Bulletin (1999)

Raar dat die remixen erop staan, zijn de laatste drie nummers misschien bonusnummers?

Ik heb Yoshimi Battles the Pink Robots in mijn top 10 staan, maar tot mijn grote schaamte moet ik bekennen dat ik dit album niet ken En ik word razend enthousiast als ik de berichten hier allemaal lees. Gevalletje van blindelings aanschaffen?

Zeker weten, dit album is zelfs nog beter! Verplichte aanschaf dus

in die tijd gekocht op basis van reviews en sinds toen ben ik verknocht aan deze ongelofelijke 'doorbraakplaat' van de lips
van de eerste seconde tot en met de laatste galmen van buggin' ervaar ik(toch) een geluidstrip vanuit de hogere sferen (zonder me daar zelf te moeten bevinden)
beluisterde ik toen elke dag een jaar lang en nu nog steeds om de paar weken besteed ik er speciaal aandacht aan
alle nummers bevinden zich ver boven het niveau van de gemiddelde pop-song , vormen een coherent geheel en zijn , als je ze afzonderlijk beluistert toch die parels die ze op het album zijn
als ik er toch 2 moet uitkiezen, beschouw het als suggestie op de menukaart van de comme chez soi
feeling yourself disintegrate, met subliem gitaargeriedel en the gash, ietwat pompeus maar toch majesteus, een hymne, een bravourestuk van wayne en zijn maten
inderdaad verplicht.....

helemaal met je eens jellorum

tijdloze klassieker dit

wat is 'feeling yourself disintegrate' toch een goed nummer!
aan het eind hoor je een galmende bass even, ik geloof een seconde of 4 , dat is het mooiste stukje muziek ever!

Erg mooi album dit, heerlijke eigen sound, ik start met 4 sterren. Vind Yoshimi toch nog wat beter, vind ik wat 'magischer' klinken. Maar dit is absoluut een aanrader.

Deze plaat kan makkelijk in de top 25 van 'beste' albums in de 20e eeuw.

Die twee remixes zijn van de hand van een andere producer... ik weet ook niet precies waarom ze erop staan.
Ik denk dat de Lips gewoonweg niet wisten wat ze ermee aan moesten en toen hebben ze die tracks er maar impulsief bij gegooid. Zo zijn ze dan ook weer.

En Buggin' stond al op de soundtrack van Austin Powers, geloof ik... en die hebben ze toen ook maar meegenomen.

Klaarblijkelijk snap ik deze plaat niet (heb deze reeds sinds het uitkomen in 1999 in mijn bezit omdat hij zo opgehemeld werd)...maar nog steeds vind ik dit eigenlijk een ferme kutplaat.

Als we consequent zijn zit erniets anders op dan een 1.5 te geven...

Vreemd inderdaad. Als ik zo naar je top 10 kijk lijkt het alsof the soft bulletin er prima bij zou passen. maar ja, zo niet, dan niet he

Geweldige plaat inderdaad.

Slechts weinig liedjes hebben de kracht dat als je ze hoort, je denkt: "Dit MOET ik hebben." Race for the music shop.

Race for the Prize. Ik zal vast niet de enige zijn die dit nummer na 1 a 2 keer horen al geweldig vond. De rest van het album kan mij nog niet heel erg bekoren. Over het algemeen vind ik de drum erg goed op dit album. Ook A Spoonful Weighs a Ton vind ik goed.

Ik start met 3.5

Geweldig album

2* omdat ik Race for the Prize een erg fijn nummer vind.. voor de rest neit doorheen te komen, in 3 delen afgeluisterd.

Yoshimi vind ik dan wel weer erg cool

Niet doorheen te komen? Dat gevoel had ik ook in eerste instantie nadat ik voor het eerste de cd beluisterde. Ik kende Race for the Prize en Waiting for a Superman (wat mij betreft de twee toegankelijkste nummers van de cd), waarna ik de rest van de cd ben gaan beluisteren; dit viel in eerste instantie tegen.

Vage melodielijnen, een ietwat irritante stem en niet echt pakkend was dan ook mijn eerste oordeel.

Maar nadat ik deze cd nog een kans gaf en afspeelde, en opnieuw afspeelde, en nogmaals afspeelde was ik voor het zelf helemaal door had het Flaming Lips universum binnen gezogen.

Fantastisch. Briljant. Superlatieven schieten tekorten. Als je eenmaal door de 'brei' (beetje oneerbiedig) heen kunt luisteren, dan is dit echt een geweldige luisterervaring. Glorieus is het eerste woord dat in mij opkomt als ik deze ervaring zou moeten beschrijven. Erg verfijnde baspartijen en innemende teksten. Ik heb het Flaming Lips virus in ieder geval nu helemaal te pakken. Nu The Scientist nog

oeff, wel erg tegengevallen dan scientist.
persoonlijk vind ik dit het beste album van the flaming lips.
enige punt van kritiek zou nog kunnen zijn dat ''race for the prize'' en ''waitin' for a superman'' er niet dubbel op hoefden te staan want die remixen zijn bijna exact hetzelfde.

maar mischien kan je voor mij eens een keer ''feeling yourself disintegrate'' (het beste nummer) nog een keer op je gemak beluisteren.
er kan op z'n minst nog een halfje bovenop..

Justement, die remixen hadden van mij ook niet per se gehoeven; voor het overige echt niets af te dingen op deze plaat

Hmm, volgens mij staan die remixen er bij mij helemaal niet op. Zijn het geen bonustracks?

nee, ze horen echt op het album.
meestal is het geval bij bonustracks dat ze aan het eind van de plaat op de tracklist staan.
dat is bij die remixen van de 2 nummers waar we het over hadden niet het geval want de plaat eindigt met het nummer ''buggin''

Ok. Heb het album in geen jaren gedraaid, dus ik zou het ook niet meer precies weten eigenlijk.

Nee, deze tracks stonden al gelijk op de eerste uitgave op de cd...

Zonde. Wat mij betreft is dit niet echt een plaat die je 'zomaar' eventjes, of vluchtig opzet. Het is een plaat waar je echt geconcentreerd naar moet luisteren om hem helemaal tot zijn recht te laten komen (al die riedeltjes). Deze plaat is in ieder geval absoluut de moeite waard om eens in de zoveel tijd uit je cd-verzameling te pakken en goed voor te gaan zitten.

Deze band zet een prestatie van formaat neer, want ik ga na Yoshimi ook deze in mijn top 10 zetten. Wat een plaaaaaaaaaaaaat

Ik leerde pas later de Flaming Lips kennen nadat ze op Pinkpop gestaan hadden, met name het nummer "Race for the Prize". Omdat ik naar een popfestival zou gaan in Spanje, waar ze ook zouden optreden, ben ik me verder gaan verdiepen in de band en onder andere in dit album. Aan het begin denk je, waar gaat dit over. Je moet inderdaad wel een paar keer het album beluisteren, voordat het kwartje valt, maar daarna is het een blijvertje. Overigens het optreden in Spanje van de Flaming Lips was fantastisch!!!

Verrassende wending in de muzikale carrière van The Flaming Lips, al was Zaireeka - achteraf bezien - toch wel een beetje een voorbode.

Veel meer emotie, iets minder gekte, en ook een dun kitschlaagje, dat op latere platen nog iets dikker wordt. Daar blijft het dan toch een Amerikaanse band voor.

Neemt niet weg dat Race For The Prize een fantastische single is. Verder wil ik het koppel tranentrekkers "Feeling Yourself Disintegrate" / "Sleeping On The Roof" nog noemen. Wie het daarbij droog houdt, moet wel een hart van steen hebben, toch?

Herinner me nog levendig hoe de band "Feeling Yourself Disintegrate" speelde op Lowlands, destijds en hoe de tranen we over de wangen liepen. Wanhoop uniek verklankt.

Van "Sleeping On The Roof" bestaat overigens ook een zeer indrukwekkende, ellenlange parkeergarageversie. Zie de documentaire "The Fearless Freaks" en de soundtrack daarbij.

Na een tweetal luisterbeurten doet dit album me vooral denken aan 'Yo La Tengo'. Mijn probleem met Yo La Tengo was altijd dat ze briljante nummers afwisselden met een heleboel mindere nummers, waardoor ik slechts twee albums van de band ken.

Mijn persoonlijke favoriet, 'A spoonful weights a ton', doet erg denken aan 'Stockholm syndrome' of nog meer aan 'Black flowers'. Een compliment, vind ik.

Momenteel heb ik bij The Flaming Lips nog een beetje hetzelfde gevoel. Het uitermate hoge niveau van de twee openingsnummers wordt nergens meer gehaald. Toch heb ik het gevoel dat dit album na meerdere luisterbeurten nog kan stijgen in mijn achting.

Met het optreden op Pukkelpop in het achterhoofd, ga ik deze plaat dus zeker nog wat kansen gunnen. Ik ben benieuwd.

vooral de drums en het aparte geluid en opbouw van de nummers houden mijn aandacht bij deze plaat en groep, verder stuit de Neil Young-stem mij een beetje tegen de borst

Goed, maar teveel pieken en dalen. Het lijkt een beetje op Grandaddy vind ik, maar die CD's luister ik wel van A tot Z, bij deze zakt de interesse rap in, na het 4e nummer ongeveer. Drum is inderdaad top, zit ook lekker vet in de mix
3.5

Prfff, staat dit nu nog niet in de top 250?
Mooie boel.