menu

Mal Waldron & Steve Lacy - Sempre Amore (1987)

mijn stem
4,17 (3)
3 stemmen

Verenigde Staten
Jazz
Label: Soul Note

  1. Johnny Come Lately (6:47)
  2. Prelude to a Kiss (5:36)
  3. Stars Crossed Lovers (4:36)
  4. To the Bitter (5:21)
  5. Azure (4:22)
  6. Sempre Amore (4:44)
  7. A Flower Is a Lovesome Thing (5:18)
  8. Smada (7:05)
totale tijdsduur: 43:49
zoeken in:
avatar van Sandokan-veld
Ben nooit zo'n vinyl-liefhebber geweest (ja, sorry, heilig huisje in de jazz, ik weet het), maar een paar weken geleden kwam ik bij het opruimen van de rommelkamer wat oud vinyl tegen, dus besloot ik dit weekend maar weer eens een platenspeler op de kop te tikken.
Voordeel was dat ik ook eens kon gaan graaien in de vinylbakken van de paar platenzaken die Eindhoven nog rijk is, en daar kwam ik deze dan weer tegen voor slechts enkele euro's. Ik voelde de spreekwoordelijke boze blik van Soledad al in mijn nek als ik een plaat met Waldron niet zou meenemen voor dat geld, dus enfin, nu, tijdens de avondmaaltijd, staat deze door mijn woonkamer te klingelen.

Bijzonder lieflijke, rijke plaat, waarop Waldron (piano) en Lacy (sopraansax) een ode brengen aan een ander duo, jazzlegende Duke Ellington en zijn co-componist/arrangeur Billy Strayhorn (als je je nog nooit hebt verdiept in het werk en levensverhaal van Strayhorn: aanrader).

En het is een fraaie ode geworden! Opvallend is dat me het ontbreken van een drummer en een bassist eigenlijk helemaal niet opvalt, net zomin als het ontbreken van een Ellingtoneske big band. Die unieke, dromerige romantiek die Ellingtons muziek kenmerkt, komt hier zelfs harder bij me binnen dan op de meeste Ellington-platen die ik heb beluisterd. Dat alles zegt veel over de kwaliteiten van beide heren, en over hun onderlinge chemie. Na zoveel jaar samenwerking voelden ze elkaar perfect aan.

Misschien laat ik me te veel meeslepen door de idylle van het moment. Ondergaand zonnetje, etensgeur in het huis, luie avond, vinyl op de platenspeler. Misschien wordt ik een sentimentele dwaas, op mijn oude dag. Ik zal mijn stem pas geven als hij een paar draaibeurten meer heeft kunnen maken. Voor nu heeft deze plaat me in ieder geval een zeer fijne vooravond bezorgd. Life is good, sometimes.

avatar van Soledad
4,5
Haha nee niks geen idylle deze is prachtig Sander, dat heb je heel goed gehoord hoor! Weer heel anders dan hun vertolking van Monk maar oh zo mooi. Het is die bijna buitenaardse chemie van deze twee die ze zo goed maakt.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:23 uur

geplaatst: vandaag om 23:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.