Mariah Carey - E=MC² (2008)

mensen de titel wil zeggen dat het album 2x zo goed is als de vorige!!! kap nou is!!

musicman13 houdt vast in dat jij 13 jaar oud bent?

De officiële SI-eenheden voor lichtsnelheid en massa zijn met kleine letters, dus E = mc²

De formule E=mc² is een formule waarbij energie die vrijkomt bij bijvoorbeeld een atoomsplitsing kunt berekenen.

Gegeven:
- 1 gram Uranium (0,001kg)
- C = 299.792.458 m/s (lichtsnelheid)

Als we dan toepassen:

E = 0,001 kg * (299.792.458 m/s)²
E = 0,001 kg * 89.875.517.873.681.764
E = 89.875.517.873.681,764 J

1 gram Uranium238 kan dus rap een heel deel van de kaart vegen.

(tot zover de les Fysica)

Dat heb je van Mariah!

Vandaag legde onze Leerkracht Nederlands die het tijdskader van de jaren 50 schetste ons het geheel uit van de atoombommen en de werking enzo.
Die man heeft het allemaal meegemaakt (ie wil niet op pensieon) en is er nog steeds zeer in geïntereseerd. (alles ivm Astronomie, qwantumfysica, ...). Als ie er over begint kan ie niet meer stoppen.

Ik zag toevallig de gebruikte formule staan dus...

De energie van dit album is gewoon die van de gemiddelde master of ceremony in het kwadraat.

Ik heb "Bye Bye" eens beluisterd. Wel mooi opzich maar er is iets wat ik gewoon niet snap:

"Bye Bye" gaat toch wel over een vrij serieus onderwerp.. waarom gooit die producer (geloof dat het StarGate is) dan een hip-hop beat eronder met een paar negers die EY.. EY.. EY lopen te roepen?
Dat haalt de hele magie uit het nummer.. het gaat over een dierbaar persoon die ze verloren heeft . en dan lopen een paar negers EY.. EY.. EY te roepen.. ontzettend jammer dit.

Uranium-238 is juist een stabiele kern en en is dan ook niet gevaarlijk, zelfs niet bij beschieting met neutronen(Uranium-235 daarentegen wel). En ook al zou de kern splijten dan ontstaat er niet zó veel energie, hij valt namelijk uiteen in twee lichtere kernen, en het massaverschil tussen uranium en deze ontstane lichtere kernen moet je invoeren in de formule E=m*c² . (Dat massaverschil is in orde van grootte van 10^-27 kg, dus komt er vele malen minder energie vrij dan dat ellenlange cijfer wat je geeft)
Volgens mijn natuurkundeleraar tenminste, en ik neem aan dat die er meer van weet dan een Nederlands-leraar .

Dees cd ken ik overigens niet, en daar heb ik ook geen behoefte aan, de nieuwe single en Mariah Carey zelf vind ik maar niks, overgeproduceerde muziek en overgeforceerde stem. De titel vind ik wel geinig maar ik vraag me af hoeveel inbreng zij daar bij heeft gehad.

Die titel komt op mij heel fout over, beetje jammer. Maar goed nu maar is het album gaan luisteren

Ik heb het album helemaal beluisterd *waarom* Ik vind het allemaal leuk en aardig, maar niet echt om vaak te luisteren. Touch My Body verreweg het leukste nummer. De rest van de nummers gaan eigenlijk alleen maar over liefde, beetje jammer. Ik miste dus een beetje wat iets meer up-tempo nummers, maar goed ik weet niet of dat iets geholpen zou hebben. Al met al leuk en aardig voor haar genre en voor de mensen die ervan houden, maar ik vind het niks en ik snap eerlijk gezegd ook niet wat mensen hier echt goed aan kunnen vinden

4 topnummers!:
- Side Effects
- Cruise Control
- Migrate
- O.O.C.

de rest is wel OK.
dus wel lkkr albumpje

Je zit te hele tijd te zeuren over Mariah Carey, en dan geef je 5*??

Wacht nog maar een week, dan geeft ie een 0,5. Was bij Madonna ook al het geval

hoho je kan wel even dimme met je een paar negers! ik vind dat Ey...Ey...Ey... ook jammer maar als je er naar luisterd dan is het nummer juist mooi,

Hij beargumenteerd ook zo goed waarom hij 5* geeft!

Bye bye is echt een geweldig nummer, hier laat ze weer horen dat ze echt kan zingen!

Een matige cd niet goed niet slecht, touch my body is wel een lekker nummer, zoals al haar nummers. een 2.5

Bleh, zoiets is helemaal niet aan mij besteed, tot zover mijn interesse naar dit album toe

Ik kan me niet voorstellen hoe je dan voor zoiets 5 sterren kan geven. En dan heb je Madonna - Hard Candy laatst weer 0.5 ster gegeven...isn't it ironic?

Emancipation = (of) Mariah Carey²
dat betekent de titel, voor de mensen die het nog niet snappen

tuurlijk, hoe zou iemand kunnen denken dat ze een formule zou kunnen gebruiken als titel.... Als de enige formule die ze zelf kent "succesformule" is, kun je haar fans natuurlijk al helemaaaal niet belasten met nadenken.

Jammer dat de album is geflopt (als je het vergelijkt met The Emancipation of Mimi) want er staan wel een aantal goede nummers op.

Migrate, Touch My Body, I Stay In Love, Side Effects, Love Story, Thanx 4 Nothin' en For The Record zijn echte MIMI klassiekers. De productie en haar stem zijn op deze nummers echt super. Het hoeft voor mij niet altijd, zoals op haar eerdere albums, heel hoog gezongen te worden zoals tegen het eind van For The Record (op de achtergrond).

Jammer dat ze dan weer haar album omlaag haalt met saaie en monotone nummers als I'm That Chick (ik kan geen oowiee meer horen) en O.O.C.!

Ben al lang fan van Mariah carey maar het word er niet beter op als je het mij vraagt!:S

nee hij is best wel 17 jaar bijna 18, hij is me broertje

Heb deze vorig jaar in huis gehaald, goede cd.
Behalve de nummers Touch my body en I'm that chick. Wat vind ik haar verwaand en sletterig geworden, toch kan ik niet ontkennen dat haar ballads het doen bij mij..

Verrassend goed album! Ik heb lang gewacht met de aanschaf tot ik 'm ergens in de uitverkoopbakken zou zien liggen, en dat was afgelopen weekend het geval. Afgaande op de hoes, de pretentieuze titel, de verdeelde reviews en de eerste single die het vooral van de ultra-lekkere videoclip moest hebben, waren mijn verwachtingen niet zo hoog gespannen. Het voorgaande Emancipation Of Mimi-album werd veel geprezen, maar was wat mij betreft toch een wisselvallig product waarop E=MC2 (getuige de titel?) zou voortborduren.

Maar neen! Om te beginnen zijn de vooroordelen betreffende hoes en titel te relativeren (pun intended): er staat een mooie vrouw op de cover in stijlvol zwart-wit (waar zeuren we over, om maar te zwijgen over de foto op de achterkant - al is stijlvol daarvoor wellicht niet het juiste woord) en de titel is weer eens wat anders dan glazuurtartende glijwoorden als Butterfly, Glitter en Rainbow.

Dan waar het om gaat: de muziek. Het album is een stuk minder hijgerig dan haar voorgangers, wat je even niet zou verwachten na de eerste seconden van de sterke opener Migrate, waarin Mariah met zelfspot het riffje even voorpiept in de hoge registers. Maar de hese zang die ze zich de laatste jaren om onbegrijpelijke redenen had aangemeten, heeft grotendeels plaatsgemaakt voor haar vollere zangstem zoals we die kenden van haar vroegere albums. Dikke plus!

Daarnaast zijn de composities over de linie sterk te noemen. Op momenten doet het wat denken aan de disco-stijl van Glitter (I'm that Chick, met Off The Wall-sample). Daarnaast zijn er de onvermijdelijke rap-samenwerkingen, maar die komen hier prima uit de verf (in tegenstelling tot bijvoorbeeld het wanstaltige Cry Baby met Snoop Dogg, snel vergeten). Sterker nog, Migrate en Side Effects behoren tot het beste uit Mariah's carriere. Daarnaast vinden we meer R&B en ballads, waarbij mij opvalt dat de speelduur van de tracks compact maar prima in verhouding is (gemiddeld rond de 3:30), waardoor je niet de neiging hebt om het einde te skippen zoals eerder wel eens het geval wilde zijn door oeverloos gegil en gepiep over monotone beats.

Grootste minpunt is de afronding van het album. Na de prima track For The Record volgen twee ballads die het voor mij niet doen. Tweede single Bye Bye is een slowtempo-nummer met een gevoelige tekst, maar waar bijvoorbeeld (zoals eerder opgemerkt) totaal nutteloos enkele donkere stemmen 'ey ey' doorheen roepen. Het totaalplaatje klopt niet. En dan de afsluiter I Wish You Well. Een nummer vol met religieuze verwijzingen, maar als gospel is dat natuurlijk prima. Wat mij tegenstaat is dat ze muzikaal een soort tweede Vanishing lijkt te willen maken met alleen een piano als begeleiding, maar deze opzet faalt in een spanningsloze herhaling van akkoorden en een zangpartij die je niet grijpt zoals Vanishing dat wel deed. Het lijkt bovendien zowel qua thematiek als sfeer niet op dit album te passen.

Afgezien hiervan laat deze worp van Carey de indruk achter dat ze na haar 'comeback' album er weer helemaal zin in had. Het stempel van Jermaine 'JD' Dupri staat er af en toe iets te vet op als hij in een intro weer zijn mond opendoet, maar als geheel mag dit werk wat mij betreft tot een van de betere albums van MC gerekend worden. Waarbij op te merken is dat de hiervan verschenen singles voor de verandering zeker niet de beste tracks zijn, en dat dit album het goedkope imago dat ze zich met zorg heeft aangemeten overstijgt (behalve in de niet altijd even briljante teksten). Ook zonder die topless foto op de achterkant was dit een lekker album geweest.

Prima album. Niet haar beste, maar zeker ook niet haar slechtste. Live was ze in 2008 niet altijd even constant (lees: de andere jaren beter), maar dit album is gewoon erg lekker. Met name de nummers Touch My Body, I'm That Chick, de prachtige ballad I Stay In Love, Bye Bye en I'll Be Loving You Long Time doen het bij mij. Jammer dat soms die gladde R&B-beat er weer onder door komt, maar over het geheel is het een prima album dat voor mij hoger scoort dan Glitter, Charmbracelet.

Ik ga stuk om dit bericht. Mag je dit anno 2023 nog zeggen? Hilarisch.
Thanks!!

Euh, nee. Schaamteloos dit.

Touch my body, over jeugdsentiment gesproken. Die videoclip alleen al.

En uiteraard draai ik deze op tweede kerstdag.