Pete Townshend - Empty Glass (1980)

Inderdaad een sterke plaat, waarbij het ook opvalt dat Townshends weliswaar enigszins dunne maar ook sympathieke en "persoonlijke" stem ook een heel album lang boeiend blijft. Mijn persoonlijke favorieten : het aangrijpende I am an animal en dat pianootje op And I moved dat maar in mijn hoofd blijft doorzeuren.

In Amerika ook een groot commercieel succes: Let my love open the door werd nummer 9, het album zelf zelfs nummer 5 in de single- resp. albumlijsten. Toch kleefde er volgens Townshend zelf ook een nadeel aan deze plaat : "I think the only thing that really went wrong was that I realized, as soon as Empty glass was finished, Hey, this is it. I'm not able to achieve with the band what I've achieved here."

Wat ik me zelf altijd heb afgevraagd : de speelduur van de eerste vijf nummers (vinylkant 1) wordt zonder uitzondering steeds korter, en de speelduur van de laatste vijf nummers (vinylkant 2) wordt dan juist weer zonder uitzondering lánger. Zo weerspiegelt de plaat qua speelduur van de nummers in feite een zandloper, een "hourglass"...
 

het 2e solo album van rock-icoon Pete Townshend. ben nooit een Who fan geweest, dus voor mij is dit het beste Who album, dat de Who nooit gemaakt heeft (no offense Who fans). was geen liefhebber van "Tommy", maar heb wel altijd een zwak gehad voor hun live album "Live at Leeds".

ten tijde van dit album, werkte Pete Townshend eveneens aan de songs van het Who album "Face Dances". Roger Daltrey had achteraf graag een aantal tracks van dit solo album, o.a. Rough Boys en de titeltrack met The Who willen opnemen.

op dit album 10 sterke songs van de man zelf met een flink aantal rockers, maar ook rustigere, melodieuze songs als "I Am an Animal", "And I Moved" inderdaad met die heerlijke piano BoyOnHeavenHill, "Keep On Working"en "Let My Love Open The Door", een radiovriendelijk nummer dat met zijn pakkende melodie een Top 10 hit werd in de U.S.

van de rocksongs bevallen "Rough Boys", "A Little is Enough" en "Empty Glass" mij het beste, hoewel "Cats in the Cupboard" en "Gonna Get Ya" er nauwelijks voor onder doen. "Jools and Jim" heb ik altijd een mindere track gevonden.

op "Empty Glass" speelden o.a. de bekende sessiemuzikant John "Rabbit" Bundrick mee, Peter Hope-Evans die lid was van het duo Medicine Head die ooit een grote hit scoorden met het nummer "One and One is One", en bassist Tony Butler en drummer Mark Brzezicki, die een paar jaar later de ritme sectie zouden vormen van de Schotse band "Big Country" die in 1983 geweldig debuteerden met het album "The Crossing". de overige drumpartijen werden o.a. ingespeeld door Kenney Jones (ex Small Faces, Faces, Who) en Simon Phillips, die lange tijd de vaste drummer was van de groep Toto.

jammer dat die typische eighties synthesizers dit album enigszins ontsieren. anders had dit album een 4,5 gescoord. vandaar een 4.

het toeval wil dat "living legend" Pete Townshend vandaag 79 is geworden dus "Happy Birthday Pete". de man schijnt inmiddels steeds dover te worden en aan tinnitus te lijden. dat lijkt mij een spookbeeld voor iedere muzikant.

Album werd geproduceerd door de vermaarde Chris Thomas
Recorded at Wessex Studios, London
Additional recording at Eel Pie Studios and Air Studios

Pete Townshend: guitars, synths, vocals
John "Rabbit" Bundrick: keyboards
Tony Butler: bass (except tracks 3 & 6)
Kenney Jones, Simon Phillips, Mark Brzezicki, James Asher: drums
Pete Hope-Evans: harmonica