Talking Heads - Naked (1988)

Eigenlijk een heel bijzonder album van Talking Heads: ze gaan hier echt nieuwe wegen in en weken zich helemaal los van hun oude sound, een sound die weliswaar steeds toegankelijker werd maar toch zeer herkenbaar.
Die herkenbaarheid neemt hier flink af (daar is het Braziliaanse sausje uiteraard verantwoordelijk voor)..
Ik weet nog goed dat ik Blind voor het eerst hoorde en even het gevoel had dat het niet klopte. Het is dat je Byrne's stem al snel herkent maar anders had ik hier niet het bandje van Slippery People of Psycho Killer achter gezocht.
Ondanks de durf is het toch het album waar ik het minst mee heb. Het zit goed in elkaar het wordt onterecht negatief neergezet, maar de richting die ze hier ingingen deed me toch allemaal iets minder. Desondanks een prima album en helaas de zwanenzang van deze voortreffelijke band.

De minste van de Heads. Ze maken op mij een uitgebluste indruk. Het vorige album klonk trouwens ook al commerciëler en voorspelbaarder. Hier weten ze mij wederom niet te boeien. Omdat het ook weer niet slecht is maak ik er een afgeronde 3* van.