Talking Heads - Naked (1988)

ja, hierbij stelde ik mij vragen , zijn dit de echte heads maar de magie was weg, enkele leuke nummers, maar de hoogdagen zijn veraf, voor meer zie mijn besprekingen van oudere heads platen

TH sloeg wat andere wegen in met dit album als resultaat. De kritieken waren niet mals (hoezo zijn critici en fans vaak aardsconservatief) maar toch kan dit album mij prima bekoren. Vooral de tegenstelling tussen de vaak vrolijke ritmes en de rauwe, verontrustende teksten spreekt mij erg aan. (Nothing but) flowers is mijn favoriete track. Een 4.0

Op deze cd worden nieuwe (Braziliaanse) paden bewandeld. Later zou David Byrne zowel solo danwel als muzieksamensteller zich verder ontwikkelen. Ik heb nooit begrepen dat deze cd geflopt is. Er staan echt topnummers op en is zeer consistent. Bill en Cool Water zijn 2 meesterwerken.

Inderdaad hier al verwijzingen naar Rei Momo en Uh Oh.
Goed album, maar is toch het het Heads album wat ik het minst draai. Misschien te veel Byrne en te weinig inbreng van de anderen?

Hij krijgt van een paar sterren vanwege 'Blind'. Ge-wel-dig nummer!!

Blind, Mr Jones en Nothing but Flowers zijn de prijsbeesten op deze toch wat andere TH plaat.
Toch geen slechte plaat, en inderdaad, David Byrne is later dan solo ook richting Braziliaanse ritmes gegaan.
Is voor mij toch 3 en halve ster waard.

Eigenlijk een heel bijzonder album van Talking Heads: ze gaan hier echt nieuwe wegen in en weken zich helemaal los van hun oude sound, een sound die weliswaar steeds toegankelijker werd maar toch zeer herkenbaar.
Die herkenbaarheid neemt hier flink af (daar is het Braziliaanse sausje uiteraard verantwoordelijk voor)..
Ik weet nog goed dat ik Blind voor het eerst hoorde en even het gevoel had dat het niet klopte. Het is dat je Byrne's stem al snel herkent maar anders had ik hier niet het bandje van Slippery People of Psycho Killer achter gezocht.
Ondanks de durf is het toch het album waar ik het minst mee heb. Het zit goed in elkaar het wordt onterecht negatief neergezet, maar de richting die ze hier ingingen deed me toch allemaal iets minder. Desondanks een prima album en helaas de zwanenzang van deze voortreffelijke band.

Ik dacht eerst aan 3.5 ster, maar herzie mening en verhoog toch naar 4.
Beslist geen album om je voor te schamen, lekkere zuiderse ritmes, sterke songs (Mr Jones, Blind, Nothing But Fowers).

Er zijn beslist slechtere albums te bedenken om een grandioze muziekcarriëre mee af te sluiten, toch ?

****

Idd weer een heel aardig album: m.n. de eerste 3 nrs. zijn weer prijs!

Ik heb de video van Flowers even toegevoegd. Heerlijk nummer. Ik was benieuwd naar de inbreng van Johnny Marr, en die is goed te horen, maar ook Byrne is weer in topvorm.

Gewoon 5 sterren en in mijn top 10 lijst!
luister maar eens naar 'the facts of life'.

Hier staan inderdaad heerlijke lange 'experimentele' nummers op, terwijl op bijvoorbeeld Remain In Light het echt popsongs blijven (zover je Talking Heads pop mag noemen), heb ik het idee. Op die manier is er veel plaats voor gastmuzikanten als bijvoorbeeld Johnny Marr. Anderen die hier van de partij zijn Yves N'Djock, Mory Kanté en Kirsty MacColl

Talking Heads laatste album en beslist één van de betere; Pop vermengd met wereldmuziek, véél Braziliaanse en andere zuiderse ritmes. Goede gestructureerde songs ook. Jammer dat deze schitterende plaat hun zwanenzang bleek.

En daarom haak ik bij deze Talking heads volledig af. Eén van de betere? Ik geloof niet dat je dit echt meent, Father, als je deze vergelijkt met het imposante oeuvre van de Talking Heads

Nou, nou. Zo imposant is het nu ook weer niet. Remain in Light is wat mij betreft het enige echte toppertje van deze band. Naked kan goed meedoen, ook wat mij betreft.

Ja, wat is imposant. Ik vind aantallen cd's daarin niet zo belangrijk. The Smiths hebben geloof ik maar 4 reguliere studio cd's gemaakt, ik vind hun werk imposant, ze hebben werkelijk hun stempel op de geschiedenis van de rockmuziek prachtig neergezet.

De Talking heads hebben ook een geweldige bijdrage geleverd aan een unieke sound, ontwikkeling in de rockmuziek. Een twaalftal prima cd's, de één wat beter dan de andere, zoals we hier bij Naked kunnen constateren.

Ik denk dat je 77, Fear of music en More songs ............ en waarschijnllijk ook Remain in Light tot de hoge school van de rock muziek mag rekenen. Omdat de cd's een belangrijke bijdrage hebben geleverd aan de muzikale ontwikkeling van andere bands in de business.

Het staat je natuurlijk vrij om daar denigrerend over te doen; in het geval van de Talking heads ten onrechte, denk ik.

Ik zie niet waar ik denigrerend doe over de kwaliteit van The Talking Heads: ik verdedig min of meer 'Naked' (die jij kennelijk niets vind). Goede plaat die mee kan op het niveau van het andere werk van de band. Sterker: ik vind het 1 van de betere van de band. Alleen Remain in Light is wat mij betreft echt beter.

Ik vind "The name of This Band" ook een heel boeiende plaat - vanwege het feit dat je kan zien dat de band een behoorlijke ontwikkeling doormaakt.

Deze vond ik matig (op een paar nummers na).

Ik schreef dat de Talking heads een imposant oeuvre hadden; dat bestreed je door te schrijven: "zo imposant is dat nu ook weer niet". Ik weet niet hoe ik dat anders moet opvatten.

Ik wel. Zoek denigrerend maar eens op in het woordenboek, jongeman (deze opmerking zou je wel als enigszins denigrerend kunnen omschrijven . . . .).

Nou, dat hoef ik niet te doen. Het woord is namelijk goed gekozen als jij blijft volhouden dat het totale werk van de Talking heads niet zo imposant is.

bla bla bla....
geneer je niet.....

Ik heb niks met Talking Heads eigenlijk, maar (Nothing But ) Flowers is al een tijden een favoriet van me. Wanneer je dan hoort dat Marr de gitaar doet valt er veel op zijn plaats

Wel grappig dat er over Braziliaans sausje wordt gesproken terwijl er juist veel afrikaanse muzikanten meespelen.....
( Dit wist ik niet zelf hoor, lees het ook maar op het hoesje ).
Niet het beste, zeker niet het slechtste album van de TH's

De minste van de Heads. Ze maken op mij een uitgebluste indruk. Het vorige album klonk trouwens ook al commerciëler en voorspelbaarder. Hier weten ze mij wederom niet te boeien. Omdat het ook weer niet slecht is maak ik er een afgeronde 3* van.

Toch geen Stevie Wonder cover?

Nope. All lyrics by David Byrne, music by David Byrne, Chris Frantz, Jerry Harrison, Tina Weymouth.

Opvallend trouwens dat ook één van de topbands van de eind jaren '70 en jaren '80 al weer in de vergetelheid lijkt te raken. 26 berichten waarvan vier uit de afgelopen twee jaren.

(Nothing But) Flowers!

De eerste platen van de Talking heads waren altijd spannend en verrassend, bij Naked is de spanning en de verrassing er een beetje af. Blijft er gewoon een verzameling aardige songs over.

Waarbij die aardige songs dan worden aangevuld met tenenkrommend saai werk.... Big Daddy zzzzzzzzz

Ondanks de Afrikaanse invloeden op al hun albums klinkt deze echt zomers.
Beetje het gevoel wat Byrne ook wilde over brengen tijdens zijn Pinkpop optreden begin jaren 90.
Helaas wel in de regen......
En waarom vind ik deze niet geheel geslaagd?
Ik krijg hier net te vaak het Graceland gevoel van Paul Simon bij.
Misschien sluiten de andere albums meer aan bij de afrikaans getinte sound van bepaalde Police en Peter Gabriel nummers.
Ik weet het niet, ik probeer ook maar een verklaring te vinden.