David Sylvian and Robert Fripp - The First Day (1993)

Toen hij uitkwam in 1993 was ik een beetje teleurgesteld, omdat ik hoopte dat het zou voortgaan waar Gone To Earth was gestopt. Dat kan van deze plaat niet gezegd worden. Ik vond de songs nodeloos langdurig voortborduren op relatief lullige deuntjes...maar toch...in de loop van die jaren ben ik juist dat repetatieve gaan waarderen. Vooral 20th century vind ik geweldig. Het is natuurlijk al eerder gezegd hier, maar dat hypnotiserende effect heeft het op mij ook. Eigenlijk zijn er maar weinig platen zoals deze. Boeiend!
Toch vind ik Darshan nog steeds een miskleun van jewelste. Gewoon niet subtiel, gespeend van enige inspiratie - en het klinkt niet eens bedoeld als pretentieloos.
Programmeer dus 20th century en Bringing Down The Light achter elkaar en je hebt een serieuze trip zonder (andere) verdovende middelen.
Dergelijke sfeer wisten ze indertijd in Carré ook te verwezenlijken. Toen stond - om even op de discussie hierboven in te haken - Fripp volledig buiten de spotlights, en Sylvian deed zijn set, zei tot slot 'Thank You' en verdween. Nou ja, we heten niet allemaal Brugman, nietwaar?
Zou mooi zijn wanneer deze twee heren weer eens iets steekhoudends zouden ondernemen.

Eerst twee korte, redelijk toegankelijke maar ook niet echt orthodoxe nummers met allebei een prachtige gitaarbreak, een soort dubbele schijnbeweging om de plaat om gang te brengen, en dan begint het : Firepower met die prachtige tweede helft, Brightness falls dat met een perfect drumgeluid opent, en 20th century dreaming met ook weer een geweldige tweede helft. Darshan duurt wat te lang (hoewel ik ook iemand ken van wie het rustig een half uur had mogen duren) maar verveelt eigenlijk nergens, en dan verzorgt Fripp nog een prachtige sfeervolle coda... Een geweldige trip, waarvan de spacy instrumentale passages nog sterker worden doordat ze zo effectief door intrigerende songstructuren worden omlijst. Na al die jaren ben ik hier nog steeds niet op uitgeluisterd.
        Vraagje: ik zie in bovenstaande tracklisting achter Brightness falls "Live" staan, maar daar heb ik op mijn exemplaar (gekocht in 1994) nooit iets van gemerkt. Is dat op nieuwere persingen zo? Vervangen door de live-versie van Damage ? (De hierboven vermelde tijd van 6:06 is nochtans die van de studioversie, de liveversie duurt 23 seconden langer.)