Cut Copy - In Ghost Colours (2008)

Lekkere jaren '80 revival plaat. Leuk voor het draaien op feestjes.

Klinkt inderdaad wel lekker. Typische 80's synthpop/wave. Doet me ook wel denken aan Blancmange en Fad Gadget.

En daar moet ik nou net niet zoveel van hebben. had hier net iets anders van verwacht, meer dance en minder disco. Een 3*.

nu een maand later ligt ie dus normaal in de winkels hier, heb er voorzichtig maar 1 besteld voor mijn winkel als ik jullie lovende reacties allemaal lees, de vorige cd heb ik namelijk nog nóóit verkocht hier....

Ondertss ligt hij idd in sommige winkels maar ze zijn zeldzaam. In de fnac (één van de betere cdwinkels van België, ruim aanbod, degelijke importservice enzo) hadden ze 2 exampleren liggen sinds maandag. Eentje daarvan is ondertss dus de deur uit

Hmmz. sommige rapliefhebbers zeggen wel eens dat ik in de jaren '80/90 ben blijven hangen, maar dit is pas echt voor mensen die nog in de jaren'80 leven.

Geweldige plaat, synthy psychedelica pop met Beatles en House of love invloeden. Zit al een week onafgebroken in mijn cd speler.

Lol, ik ben pas in 87 geboren, hoe kan ik daar blijven hangen zijn? Ik ben pas eind de jaren 90 actief naar muziek beginnen luisteren

Lekker tussendoortje, back 2 the 80's.
Maar wel geen blijvertje.

Voor de liefhebbers van dit retro 80's synth sound.
Zootwoman komt ook met nieuw album eraan "Hope in the Mirror".
Hun vorige albums vind ik persoonlijk beter.
Blijven bij mij langer hangen.

In eerste instantie was ik iets te enthousiast misschien. Ondanks dat ik het op zijn tijd nog steeds een fijne plaat vind, begint de gewenning nu wel enigszins op te treden. Een echt blijvertje za het, op enkele nummers na, waarschijnlijk niet zijn. Althans niet voor mij. Ik ga 1 sterretje omlaag.

De meeste rapliefhebbers zijn zowiezo in de jaren '80/'90 blijven hangen, dus dat is een aardig pleonasme. Verder raakt jouw kritiek kant noch wal. Ik zou absoluut niet weten wat er mis is met het gebruiken van elementen uit het verleden.

50 jaar popmuziek, alles ligt voor het rapen voor nieuwe generaties, zij kunnen tegenwoordig kennis maken met wat dan ook. Voor sommigen zullen de seventies een bron van inspiratie zijn, voor anderen de eighties. Dat is het leuke aan popmuziek vandaag, men kan stijlen van vroeger en nu combineren.

En Cut Copy? Die hebben hiervan gebruik gemaakt, en een aardig danceplaatje in elkaar geflanst. Is het een meesterwerk? Nee dat niet. Maar het is wel aardig en vooral te consumeren op warme dagen als vandaag. Al is het me soms wat te lichtvoetig, het moet gezegd worden dat de nummers netjes verzorgd zijn en zeker en vast te onderscheiden zijn van vele goedkope 'dance' shit van tegenwoordig. Haunted is wel erg M83, en bijgevolg ook mijn favoriet op dit album.

12 euro! dat zijn nog eens goede prijzen.
ik heb hem nog steeds niet officeel.

Ben ondertussen een beetje moe aan het worden van die rammelende jaren '80 plaatjes die maar uit blijven komen. Het doet me verlangen naar een scheurende gitaar en een puntige rock-plaat met ballen.

Met alle respect maar u zit bij de verkeerde artiest. Dit heeft veeleer elektronische invloeden dan rock invloeden. Cut Copy hebben niet voor niets een fabricLive (mix) CD op hun palmares staan. Ze speelden ooit nog in het voorprogramma van Daft Punk! Beetje jammer dat bands vaak uit hun context gezien worden...

Dat ik bij de verkeerde artiest zit mag duidelijk zijn Maar ik bedoelde dat ik van dit soort muziek ga "verlangen naar" een gruizige gitaar. En klonken ze maar als daft punk...

ik zag ze gisteravond live op noorderzon, voor wie denkt dat ze blijven steken zijn in de jaren 80, live wordt die gedachte wel ontnomen. helaas vond ik het geluid matig, maar ik herkende er toch wel heel veel tofs in. het electronische was daar ik meen een beetje semi live, wat dan wel weer jammer was. ook wat nummers van het oude album kwamen voorbij, de tracks van dit nieuwe album sprongen daar echter wel flink bovenuit.

Op Noorderzon? Anders wist ik dat even, ik was gewoon in Groningen gisteren... Maar ja.

Maar eens gaan kijken wat ze er vanavond in Rotown van gaan bakken. Mijn verwachtingen zijn redelijk hoog.

verrekt lekkere electropopplaat. wordt er steeds weer vrolijk van. en voorlopig verveelt ie ook niet en dat is in dit lichtvoetige genre toch maar mooi meegenomen.

LIVE

Ik vond ze gisteravond in Rotterdam buitengewoon strak spelen en de zanger was goed bij stem. Opmerkingen over rammelende jaren 80 plaatjes kan ik nu nog slechter plaatsen.

Wat een lekker album is dit zeg. Heerlijke electro/wave/dance achtige muziek waar ik nooit genoeg van krijg. Voor dit soort muziek kun je me altijd wakker maken. Ik vind die nieuwe single Hearts On Fire ook onweerstaanbaar. Zojuist nog ff 5 keer achter elkaar gedraaid.

Lekker plaatje, beetje New Order achtig, één van mijn favourite bands. En zo komen er mee weg.

Heerlijk is het zeker en vast! Als we blijven vergelijken klinkt dit nog het meest als M83 die even door Tiga in de mix is genomen.

Perfecte moderne popplaat

Geraffineerde combi van rock en electro

Het is net geen electropop dat het Australische driemanschap Cut Copy maakt. De meeste liedjes zitten er dicht tegenaan, maar In ghost colours overstijgt het kauwgumballengehalte. De rockinvloeden en de mysterieuze, korte intermezzo's maken dat deze plaat toch minder makkelijker in een hokje te plaatsen is.

Gewone electropop kan heel lekker zijn. Sterke deuntjes, eightiessynthesizers, dansbare ritmes, het glijdt zo je oren binnen. Maar vaak is dergelijke muziek zeer tijdelijk houdbaar. Op den duur gaat het toch vervelen. Als Hubba Bubba-kauwgum is de mierzoete smaak aanvankelijk overweldigend, maar na een paar kauwen zit je met een smakeloze bal plastic in je bek. Uitspugen en een nieuwe nemen, is dan het devies.

Cut Copy valt gelukkig niet in die categorie, hoewel het er in eerste instantie misschien wel op lijkt. Vanaf opener Feel the love luistert het meteen lekker weg. Aanstekelijk ritme - bijna ELO-achtig -, fijne geluidjes en riedeltjes, prima nietsaandehand-zang. En dat gevoel blijft ook wel als je de plaat enkele keren gehoord hebt. Maar bij betere beluistering valt er meer op.

Bijvoorbeeld: So haunted eindigt dan wel aanstekelijk als discodamper, heeft eigenlijk een heel atpyisch begin. De eerste minuut doet meer denken aan de donkere rock van Interpol of Editors. Op een vanzelfsprekende manier weet Cut Copy deze verschillende invloeden te combineren. Moeiteloos wordt binnen één nummer geswitcht van Editors naar ELO naar synthipop.

Hearts on fire combineert dan weer op een heerlijke manier jaren negentig dance met jaren tachtig disco. Dat is al een iets natuurlijker combi dan wat in So haunted gebeurt. Maar op Unforgettable season schippert Cut Copy weer net zo makkelijk tussen gitaarbandje en electronicatrio. In die aanpak doet Cut Copy dan ook nog het meest aan Infadels denken, die ook een synthese tussen rock en electro bereikten op We are not The Infadels.

Cut Copy glorieert echter meer in de afwisseling, de variatie. Ze halen hun inspiratie overal vandaan en springen op de plaat en binnen nummers van de hak op de tak. En toch is het een samenhangend geheel geworden. Het maakt hun muziek ingrijpbaarder dan die van een doorsnee eightiesretrobandje. Cut Copy daarmee vergelijken doet de band dan ook geen recht. Al moet gezegd: hoe creatief en vindingrijk gemaakt ook, zodra er vette keyboards worden ingezet en de disco begint en de plaat een hoog Daft Punks Discovery-gehalte krijgt, dan is Cut Copy op zijn lekkerst.

Mooi stukje, waarmee ik aardig akkoord ga. De meeste electropop ben je inderdaad nogal vlug zat, dan is dit andere koek. De kracht zit hem in de details, de fraaie arrangementen, de intermezzo's die goed uitpakken, en het verrassend laten opduiken van instrumenten op bepaalde ogenblikken waardoor het allemaal gevoelsmatiger en afwisselend wordt.

Ik weet dat de meesten Daft Punk boven Cut Copy verkiezen, ikzelf vind de reguliere albums van DP te éénzijdig en monotoon en luister liever hier naar. Het heeft ook iets lieflijks over zich, waardoor het mij ook doet denken aan de 80's band The Lotus Eaters. Monotoon is dit allesbehalve, en éénvoudig is ook een relatief begrip, de songs bevatten voldoende verrassende elementen waardoor het volledige album niet gaat vervelen. Ik stond in het begin vrij sceptisch tegenover In Ghost Colours, terwijl ik er nu niet genoeg kan van krijgen.

die 2 singles zijn verdorie heerlijk...het nodigt stilaan uit voor meer.

Besteld op LP, De sound van de eerste plaat van Cut Copy is volgens de band zelf, een stuk verder geperfectioneerd en daar ben ik het mee eens. Meer gevarieerde zang en teksten, de beats zijn wat minder eentonig en er zitten duidelijk meer lagen in.

4.5*

Deze komt helemaal bovenaan mijn jaarlijstje. Haast een perfecte popplaat die enerzijds knipoogt naar het verleden, en anderzijds een futuristisch laagje om zich heen heeft.