Cut Copy - In Ghost Colours (2008)

Zo, even de toon zetten.... Mijn heeeeemel, wat een plaat. Waren de drie eerder uitgebrachte singles ("Hearts On Fire", "So Haunted" en "Lights & Music") al van onwaarschijnlijke kwaliteit, dit wordt met de rest nog even simpeltjes over gedaan. Dat is allicht nog de grootste prestatie, dat ondanks de hooggespannen verwachtingen deze ook volledig ingelost worden. Lijstjesmateriaal voor mij in ieder geval.

Ten opzichte van "Bright Like Neon Love" is het allemaal wat meer song-based en komt dus New Order in plaats van Daft Punk wat meer bovendrijven.

Prachtige plaat! Heb deze zomaar gedownload zonder ook maar iets over de band te weten, maar hij is super. Inderdaad, associaties met bands als New Order komen direct naar boven, hoewel ik dit eerlijk gezegd zelfs bij vlagen nog beter vind.

Wat een heerlijk plaatje is dit zeg. Verdient wel een wat groter publiek.

Ben zeer benieuwd. 'Tis dat ik 2 tentamens moet leren, en daarom helemaal niet op deze site mag zijn. Electronic / Pop / 'Best New Music' op de welbekende site, het maakt me allemaal curieus.

Als je van elektronische muziek met rock/pop invloeden met een (melancholische) diepgang houdt, dan kan deze plaat absoluut niet tegenvallen. Ook hun vorige plaat Bright Like Neon Lights is minstens zo goed. Aanraders. Zeker gaan luisteren!

Alles klopt ook gewoon, vrijwel alle songs zijn fantastisch en je hoort er aan af dat het met alle liefde in elkaar gezet is. Mocht je de kans nog krijgen, ga ze ook live bekijken, het dak gaat er af bij Cut Copy

Ik ga hier achter aan.

de zon straalt uit je speakers.
Mijn eerste gedachte was New Order maar dan met een wat vettere sound en met een vleugje meer rock. lekker spul.

Zodra ik weer kan draaien ga ik Lights & Music ten gehore brengen. Wat een fijn disko nummer. Legt zich helemaal weg voor een hype

New Order Meets OMD.

En wat een prachtig openingsnummer trouwens...ik ga deze cd alleen maar mooier vinden, hoe vaker ik 'em draai.

Oh man, ik krijg geen genoeg van Feel the Love. Volumeknop moet helemaal omhoog wanneer die voorbij komt in m'n playlist. Mijn versie daarvan duurt ook langer dan hier staat vermeld, vier en een halve minuut ofzo.

Ik heb maanden naar dit album uitgekeken maar m'n verwachtingen zijn bij deze meer dan ingelost. Wat een perfectie! Er zijn bijna geen synoniemen/vergelijkingen/woorden voor... Nog zo'n nieuwe australische plaat die de moeite is: "Apocalypso" van "The Presets". Wel iets ruiger maar daarom niet minder!

ook lang uitgekeken naar dit album.
en of dat het waard was.

ben het met de new order meets OMD wel eens.
vraag me af of deze cd al in de shops ligt trouwens.

en vergeet de lettelijke kopieen uit ELO hits niet.
Ook menig ritaalrif en baslijn van New Order wordt precies nagespeeld.
Origineel is anders, maar er wordt slechter gejat.

Ik hoor dus ook Madonna (beginjaren; Jellybean) en Pet Shop Boys er door heen; en weet niet helemaal wat ik hier mee aan moet.
Geweldig, of te weinig orgineel?
Blijft in ieder geval wel hangen in mijn hoofd.

Ik schaf hem nog niet aan; doe het wel zo lang met zo'n kut copie.

Ik weet evenzeer niet wat ik hier mee aan moet, behalve dat ik de lovende commentaren van hierboven fel overdreven vind. Ik ben erg into retro 80's en dit is toch wel één van de minste acts van wat ik in dat genre al ben tegengekomen tot nog toe. Vrij simplistisch allemaal zowel qua muziek als qua lyrics, absoluut inferieur aan pakweg Dragons of 120 Days. Ik geef het wel nog eens een kans maar vrees voor de zaak.
Als OMD hier New Order ontmoet is het een combinatie van deze twee bands in hun mindere jaren.

Juist de gelaagde songstructuren (althans, ik denk ze toch echt te horen), maken dit album zo geslaagd. Echt, afgezien van de teksten, die eerder 'eenvoudig' of 'direct' dan 'simplistisch' zijn te noemen hoor ik in de muziek niets simplistisch. En dan nog: als we dan toch over simplistisch spreken, kan ik alleen maar zeggen dat dit niet per definitie slecht is, of op artistieke leegte hoeft te duiden. Denk aan het dadaisme, ik noem maar iets.

En het grappige is, om terug te komen op de het tekstuele aspect, dat ik, als tekstenmens in hart en ziel, bij deze band totaal geen moeite heb met die eenvoud. Ze weten het over te brengen en er zit iets puurs in, dat vind zo knap. Ook ben ik geen fan van al te vrolijke muziek, maar Cut Copy weet muzikaal een perfecte middenweg tussen opbeurend en melancholiek te vinden. Nummers als Unforgettable Season doen me zelfs in de verte aan The Cure denken.

Het genre zelf heeft me altijd geintrigeerd maar nooit echt kunnen boeien, afgezien van Ladytron , New Order, en bands als The Presets. Bij Cut Copy heb ik eindelijk het gevoel dat het niet zo snel verveeld, dat er wel genoeg afwisseling en diepgang in de muziek te vinden is.

De positieve bevindingen in het achterhoofd zal ik dit nog enkele kansen geven.

@Lost Highway: Goed om te horen. Ik heb op jouw aanraden ook vanmiddag Dragons en 120 days gedownload. Beide albums heb ik nu een keertje beluisterd en het klinkt inderdaad zeer goed. Moet er nog wel even echt inkomen, dus er zullen nog wel wat luisterbeuren volgen. Heb ze op mn i-pod staan (die is ondertussen een beetje vergroeid met mijn eigen lijf), dus dat komt helemaal goed.

Ik hoor nu weer flarden Modern Talking & Minny Vanilly (de ergste disco ooit gemaakt). Onze ausi's noemen zich niet voor niets Cut&paste-Copy. Maar er zijn grenzen.
IK moet wel toegeven: in de auto luisterd het lekker weg.

Toch maar weer verhoogd. Heerlijke cd, zeker met weer

Precies hetzelfde! Laatst nog in Zandvoort aan zee gedraaid, en met een grote sennheiser koptelefoon leverde dat spontane strand dansjes op. Fijne plaat!

Wanneer komt deze plaat nu eigenlijk in europa uit? Mijn CD-rek wordt ongeduldig....

Ik heb 'm al een tijdje via import. Europese release lijkt onwaarschijnlijk. Besteld bij de Plato in Groningen voor slechts 12 euro.

In the UK ligt hij al in de rekken! (In Londen dan toch) Met bonustrack!

Damn, ik heb de mijne in laten vliegen vanuit de VS, dus geen "Cold Youth" voor mij helaas. Maar het blijft een geweldige plaat, elke dag staat ie nog wel een keer of 3 a 4 keer aan (en dat na twee maanden), zit simpelweg perfect in elkaar.

toch wel een heerlijk plaatje, het jatwerk komt eigenlijk niet storend op mij over. dit album is alweer afgelopen voor je het door hebt, zonder dus ergens saai te worden. ondanks de invloeden uit het verleden klinkt dit album toch fris en nieuw.

Voor de fans van CutCopy: luister ook naar The Presets. Ze hebben een vergelijkbare groepsnaam, komen ook uit Australie, en putten uit dezelfde pophistorie.

Een kruising van electronic en pop kan leuke dingen opleveren en daar is dit album absoluut een goed voorbeeld van. Het geheel is ook nog eens overduidelijk voorzien van een jaren '80-sausje en er zijn duidelijke verwijzingen naar New Order (en zeker ook Electronic), OMD, Daft Punk en de Pet Shop Boys. Voorts is er zelfs ruimte voor een snufje shoegaze en de zonnige sixtiesreferenties doen dan weer aan Caribou denken.

Vrijwel alle liedjes zijn superaanstekelijk zonder ook maar een seconde plat te worden en zelfs de grootste zuurpruim moet hier wel een goed humeur van krijgen. Wat Hot Chip met een enigszins vergelijkbare formule niet helemaal lukt krijgt Cut Copy wel voor elkaar: een zeer geslaagd hedendaags klinkend electronicalbum maken dat teruggrijpt op de begintijd van de electronische (hit)muziek van twee decennia geleden. Chapeau!