Aphex Twin - Richard D. James Album (1996)

Staat toch gewoon op het album? Ik heb hem verder ook nog op de soundtrack van Morvern Callar.

Ja, maar ik heb het album niet.

Ok. Hier kun je hem streamen: Grooveshark - Listen to Free Music Online - Internet Radio - Free MP3 Streaming - listen.grooveshark.com

zijn die cd's met 15 tracks niet gewoon gekke import?
ik heb warp43 en die is toch gewoon 10 tracks.

gekke import? Ik heb ze allebei. Was het niet zo dat de 15 track versie in USA was uitgebracht, en de 10 track versie in UK?

in japan bv hebben ze altijd van die vage bonusversies van elk album, beetje jammer vind ik dat persoonlijk.

Heerlijk kinderlijk album van mijn favoriete artiest. Lekkere drukke beats en een paar mooie deuntjes. Voor als ik vrolijk ben!

Die extra nummers zijn zó slecht. Bah. Voor de rest is het wel een redelijk sterk album (met deze lengte eigenlijk EP)

5 sterren voor fingerbib
de rest 1 of 1,5 ster.

Slaat nergens op inderdaad. Alsof er zoveel verschil is met de rest.

Wat is er zo verkeerd aan de rest?

Heerlijk album! Heb maandag deze bij de Fame in Amsterdam gekocht. Samen met I Care Because You Do. Geen bonustracks....dus ik oordeel alleen op de eerste 10.

Het album begint met ´4´ gelijk al goed...Heerlijk samenkomend geheel in melodieen in combinatie met een ratelend ritme.....1 van mijn favorieten op dit album....´Cornish Acid´ is een leuk vervolg erop....klinkt wat donkerder, hoewel geen keihard klapper...´Peek´ heeft het voor mij niet helemaal....iets te schelle geluiden, het is een knap staaltje werk....maar niet een nummer wat ik vaak opzet....een stuk rustiger vervolg is ´Fingerbib´....dit nummer geeft een aardig nostalgisch tintje weer....vergelijkbaar met nintendo-muziekjes....een vrij sfeervol nummertje....een wat opzwependere plaat is ´Cornish Mouth´ (gezien de titel, Richard D. James schuift zijn afkomst niet onder stoelen of banken).....een ratelend geheel wat eindigt met een klap! Leuk nummer....en nu toch wel een nummertje wat de meesten hier wel aanspreken...hoe kinderlijk het ook allemaal is met die kinderstemmetjes.....mooie vervormingen die je erin voelt....lekker complex geratel wat een prima toevoeging is....met een heftig tussendoortje erin.....maar verliest zijn identiteit niet.....´Goon Gampus´ is een heerlijk middenstukje...een op klassieke muziek bouwend nummertje....en nu komt voor mij persoonlijk toch een topper aangeschoven: ´Yellow Calx´....veel complex geratel wat met gevoel erin is gegooid...en ja....die waves geven toch echt wel een gevoel van.....ja niet te omschrijven eigenlijk....´Girl/Boy Song´ is een heerlijk gevolgd...druk en rustig tegelijk....en het past allemaal goed bij mekaar.....aparte omslagen in de percussie maken het toch wel compleet....´Logan Rock Witch´ klinkt grappig....een kerkorgel op de achtergrond.....een mooi melodietje erbij....geen bovenuitstekend nummertje.....maar leuke afsluiter.

Mijn conclusie is duidelijk dat ik geen miskoop het gedaan....een mooi album wat ik zeker vaker op ga zetten....enige kleine smetjes zijn het nummer ´Peek´ en de korte tijdsduur van het album (Al schijnt dhr. James daar een goed verklaarbare reden voor te hebben).

4,5 sterretje

Leuk album, maar niet zijn beste. Ik vind 4 en Fingerbib de twee beste nummers van deze plaat

Daar ben ik het helemaal mee eens!

Heb mijn stem toch moeten verhogen. Ik vind SAW I zijn beste album, maar deze plaat en I Care Because You Do staan op een gedeelde tweede plek. SAW I is gewoon heel toegankelijk en de nummers als geheel kloppen gewoon (ook is het mijn kennismaking met Aphex Twin). Bij deze plaat en I Care Because You Do is dat iets minder vind ik. Sommige nummers vallen gewoon nogal uit de toon waardoor de samenhang op de albums niet echt aanwezig is. Maar ja, dat is natuurlijk ook weer gewoon Aphex Twin

De albums Drukqs en SAW II vind ik wat lastiger puur door de lengte en grootte van die albums. Ik zal die albums dan ook (nog) niet beoordelen omdat ik er simpelweg geen goede waardering voor kan vinden. Daar zijn het vaak voor mij de losse nummers die opvallen maar het geheel kan ik nog niet ontdekken.

Maar goed, dit is allemaal niet ten nadele van de beste man want dit maakt hem voor mij alleen maar interessanter om naar te luisteren

Verrassende plaat van Richard D. James met een gelijknamig album. Het is toch wonderlijk hoe veel verschillende snaren hij weet te raken met zijn ontzettend diverse muziek. Niet alles wat hij maakt is goed, maar Aphex Twin heeft zo ontzettend veel te bieden dat hij zijn missertjes ruimschoots goedmaakt. Ook op dit album. Niet elk nummer is goed, ik ben zelf een wat minder grote fan van de prutteltrackjes Carn Mouth en Rok bijvoorbeeld, op dit album lijken ze niet echt op hun plaats tussen al de mierzoete nummers. Fingerbib en Goon Gumpas zijn voor mij tracks die de sfeer van dit album perfect weergeven, lief, maar het wordt nergens te sentimenteel en dus vervelend.

4*

Wat bedoel je met Rok? Logan Rock Witch?

Oh, het moet 'Peek 824545201' zijn, op mijn tracklist stond het nummer als 'Rok 824545201' vermeld. Logan Rock Witch vind ik daarentegen een erg leuk nummer, al kan ik ook goed snappen dat velen het allemaal wat te veel vinden met al die rare komische geluiden/instrumenten.

Je hebt het waarschijnlijk verkeerd gelezen. Is logisch, het is amper leesbaar.

.......
ik zit nog naar een rechtvaardige stem te zoeken

Ik vraag me altijd af, met name bij dit album, wat er in die gast z'n kop omgaat. Maar het is zeker briljant!

mooi album. een combinatie tussen lieflijke melodietjes en chaotische ritmes. Mr. James vindt hier een perfect evenwicht.

Niet iedere track is even boeiend maar de hoogtepunten zijn geweldig

ICCT Hedral zou een veel grotere classic moeten zijn.

MIjn indruk is toch wat minder geworden. Girl/Boy song blijf ik het hoogtepunt vinden.

Niet akkoord, voor mij loopt het genie dat je hoort in de eerste 10 tracks gewoon door tot het eind van het album. Milkman is trouwens het grappigste nummer dat ik ooit beluisterd heb, het is een hilarisch stukje muziek waarin 's mans heerlijk absurde gevoel voor humor tevoorschijn komt. Zelfs muzikale humor: wanneer de beats enthousiast komen aanrollen op de zacht en onschuldig gezongen lyrics "I would like some milk from the milk man's wife's tits" moet ik altijd glimlachen
De overige nummers zijn kort maar prachtig.
Inkey$ bulkt vooruit met donkere klanken die over mekaar lijken te struikelen. 18 snare is in het begin erg dansbaar en komt dan wat tot rust met zachte ambient-klanken (ik weet niet hoe ik ze anders moet noemen ) en grappige beats. Genialiteit is er ook te horen op Beetles, waar de compositie bij het begin van elke maat lijkt te aarzelen, alsof ze steeds met veel emotie in de wereld geworpen worden. Redruth geeft ten slotte nog een energiestoot en eindigt met nog eens heerlijk absurde lyrics.

Dit is wel heel anders dan Selected Ambient Works, maar ik hou hier ook wel van. Goed dat ik eindelijk eens wat meer opgezocht heb van deze man

Besteld op de vinyl. Warp heeft deze en I Care Because You Do opnieuw uitgebracht op 180 gram platen

4 is schitterend!! Misschien wel mijn lievelingsnummer van Aphex Twin. Jammer genoeg haalt de rest van het album dit niveau niet, maar het blijft zeer goed, al vind ik SAW wel veel beter

3.5*

Mijn eerste Aphex Twin album (buiten hier en daar een nummer nog geen enkel album helemaal beluisterd) en moet zeggen dat dit me enorm bevalt. Ga in de toekomst toch in ieder geval op zoek naar meer van deze man!

Wat een mindfuck dit bericht. Duurde even voordat ik doorhad dat ik het niet zelf heb geschreven.

Imo het beste IDM album ooit. Goon Gumpas is een prachtig nummer zeg. Veel variatie ook qua gekkigheid en rust met Logan rock witch als aparte, logische afsluiter.
Pracht plaatje man

Dit album valt meteen op door de nogal bijzondere hoes. Op de foto zie je de maker van dit album, Richard D. James (beter bekend als Aphex Twin) lachend naar de camera staren. De sinistere, grappige en absurde foto past perfect bij het album.

Dit album doet mij denken aan een sprookjesboek. De lezer van een sprookje weet nooit wat hij kan verwachten omdat alles mogelijk is in een sprookjeswereld. Van pratende wolven tot vliegende tapijten, het kan allemaal. De eigenzinnigheid van sprookjes wordt door Aphex Twin perfect gevangen op het album. De muziek klinkt als een surrealistische, andere wereld waarin elke vorm van logica slechts een suggestie is. Net als sprookjes voelt de muziek op dit album daarbij avontuurlijk. Dit is bijvoorbeeld goed te horen op de levendige openingstrack 4. Verder staan sprookjes erom bekend dat ze vaak een duister randje hebben. Dit is ook terug te horen op sommige tracks. Cornish Acid klinkt voor mij bijvoorbeeld als een onheilspellend bos waar je vooral niet van het pad wil afdwalen.

Het belangrijkste instrument voor de creatie van dit album was geen snaar-, strijk- of blaasinstrument maar een Macintosh. De computer heeft Aphex Twin in staat gesteld om heel creatief te zijn. hij heeft de computers potentie maximaal gebruikt. Dit is vooral te horen in de percussie op het album. Bijvoorbeeld op de track To Cure A Weakling Child, waar de drums klinken alsof iemand met zijn tong klakt. De ritmes op de meeste tracks zijn onmenselijk snel en er zit vaak een effectje overeen die de drums even net die extra kick geeft. De drum-‘n-bass achtige breakbeats liggen helemaal in mijn straatje en dragen bij aan het eerder genoemde avontuurlijke gevoel.

Richard D. James Album bestaat echter niet alleen uit digitale samples. Aphex Twin heeft juist ook veel gebruik gemaakt van andere klassiekere instrumenten. Hierbij zijn vooral strijkinstrumenten terugkerende elementen. De dynamiek tussen deze instrumenten en de digitale wereld van de drums is heel vet. Aphex Twin heeft voor het album zelf vioolgespeeld. Met de viool nam hij verschillende noten los op die hij daarna met zijn Macintosh heeft vervormd en aan elkaar heeft geplakt. Deze viool is goed te horen op Girl/Boy Song, een track waarbij klassieke instrumenten bijna lijken te vechten met de digitale drumritmes.

Naast al deze positieve punten heeft het album helaas ook een negatief aspect. Ik merk dat dit album bij herhaaldelijk luisteren steeds minder sterk wordt. Wat dat betreft lijkt het album helaas ook op een sprookjesboek. Als je een sprookje eenmaal kan dromen valt de magie een beetje weg.

Al met al is Richard D. James Album een erg leuk album, al denk ik zeker niet dat het voor iedereen toegankelijk is. Als je van drum- ‘n-bass houdt is dit echter zeker een aanrader.