Kristin Hersh - Hips and Makers (1994)

Deze cd begint op den duur toch wel wat te vervelen, op 1 song na: het prachtige "Your ghost", een duet met R.E.M.'s Michael Stipe.
Stipe zorgt ook echt voor een meerwaarde op dit nummer.

De nieuwe band van Kristin schijnt er goed te zijn, maar ik ben de naam alweer vergeten.

nieuwe band Kristin Hersh: 50 Foot Wave

Heerlijke plaat

Aardige plaat. 'Your ghost' vind ik één van de ontroerendste liedjes ooit. PRACHTIG nummer!

Echte luisterplaat, een overigens nergens nader geformuleerd verschijnsel maar waarvan je de betekenis direct weet als je naar deze plaat luistert. Beetje moeilijk, beetje vervelend hier en daar, met Your Ghost als haar klassieker. Prachtige song.

Dit album opent fantastisch met een nummer als Your Ghost een duet met Michael Stipe. De stemmen passen enorm goed bij elkaar. De lage tonen van Kristin en daarop de hoge uithalen van Michael, I think I like .

Voor de rest heeft deze dame een arachtige stem. Ze doet mij denken aan een mengeling van Patti Smith en Marianne Faithfull maar vooral Pj Harvey.

PJ Havey heeft hier deze dame duidelijk gevolgt tijdens haar Throwing Muses periode. Want de muziek de sfeer lijken sprekend op deze van Harvey. Deze dame gaat op dit album dan wel eerder de acoustische tour op.

Verder staan er nog enkele toppers op laten we maar kijkn naar bijvoorbeeld Hips and Makers en The Letter.

Slotsom is dus duidelijk 4 sterren, met groeipotentieel. Van deze dame ga ik zeker nog enkele andere platen gaan opzoeken...

Zeker een 4.5 .... een paar mindere nummers, maar rest allemaal top ... mooie liedjes ...

Deze cd gekocht op het moment dat ie uitkwam vanwege, inderdaad, your ghost. De rest is wel aardig maar niet meer dan dat. Kom 'm af en toe eens tegen in de platenkast maar loop er altijd toch weer voorbij. Weet eigenlijk helemaal niet wat mevrouw Hersh voor de rest gepresteerd heeft, zal eens gaan snuffelen maar vrees toch dat het de middelmaat niet ontstijgt

Soms is het (de naam van) de producer die eigenlijk net expliciteert wat je al aan het vermoeden was, maar nog niet helemaal zo kon benoemen. Zo is het debuutalbum van Kristin Hersh, bekend (of is dat in dit geval een groot woord?) van Throwing Muses, geproduceerd door Lenny Kaye, die we natuurlijk kennen als de gitarist van Patti Smith. Daarnaast heeft de beste man gewerkt met R.E.M., dat gastzanger Michael Stipe uitleent om van het trieste "Your Ghost" een kippenvelmoment te maken.

Meneer Kaye heeft ook het debuutalbum van Suzanne Vega geproduceerd; een elpee waar ik al eerder de loftrompet over stak. Zie hier de formule "Hips and Makers" in het kort: een kruising tussen Patti Smith en Suzanne Vega. Patti's stem klinkt erg door in de wat "hardere" nummers als "Me and My Charms". Suzanne's metaforengerichte, bij vlagen erg tedere, maar wel wat excentrieke poëzie met licht-verontrustend ondertoontje, komt dan weer om het hoekje kijken bij liefelijke, maar wel wat verontrustende liedjes als "Houdini Blues" (oh love, don't you put me in a box) en mijn favoriete liedje op deze cd, het werkelijk waar prachtige "Beestung", het enige pianonummer op het album. De tekst waaiert uit en blijft tegelijkertijd compact, met een enorme beeldende kracht.

Vanwege het vrij kale karakter van de meeste liedjes (meestal alleen één stem, akoestische gitaar en cello, soms aangevuld met lichte percussie of subtiele orgeltoetsen) is het soms even doorbijten, want vijftig minuten is zeker in het begin een wat lange zit. Langzaam ontvouwt zich echter een bij vlagen echt prachtig album, waarbij ik de wat mindere momenten graag door de vingers zie.

En hopla meteen maar in de dames thema top 10.

die overigens alleen maar is gemaakt om * op 1 te krijgen


* =

Dat riekt naar speculatie, Rudi. Mijn top 10 is ter bevordering van de populariteit van zingende dames op de site. En ook een beetje om te laten zien hoe vrouwvriendelijk ik wel niet ben.

Mooie top 10, het kan dus wel

zo mooi zo mooi...
breekbaar en hartverscheurend. na al die jaren nog steeds 1 van mijn favoriete platen.

Alleen al voor de opener met Michael Stipe - Your Ghost. Met de prachtige lage dreun. Mooi album van een artieste waar ik sinds de 90's niets meer van vernomen heb.

Nou, Broem... Mw. Hersh is aardig actief hoor. Throwing Muses en 50 Foot Wave om maar wat te noemen. En je kunt je hart ophalen, want Throwing Muses heeft net een nieuw album uit. Steengoed ook nog eens! Throwing Muses to Release Art Book & CD in November @ARTISTdirect

Beste plaat voor mij, zowel solo als met de Muses. Toen ik hem kocht (en toen hij uitkwam) was ik zestien, e ik had mij deze plaat laten aanpraten door Humo. Ik was daar toen niet echt klaar voor, maar met de jaren is deze plaat erg beginnen groeien...

Prachtige plaat..een mooi geheel..de volle 5*..perfect voor een regenachtige dag en als je n beetje in een depressieve pijnlijke stemming verkeert..dan helpt deze muziek toch op n bepaalde manier..

Leuke luisterplaat, met een paar mooie uitschieters. Vooral Me And My Charms vind ik heerlijk om naar te luisteren, word er eigenlijk best wel vrolijk van.

Heel mooi album, Kristin heeft een prettige stem , wel echt andere koek dan Throwing Muses.
Met als bonus ook nog een stukje Michael Stipe.
Eigenlijk zijn al heer solo albums wel de moeite waard.

Geniaal album. Haar beste!
You brought this, you dipshit

Hu, word ik geroepen.

What the hell

Mijn kennismaking met Kristin, prachtige plaat!

De single Your ghost, met Michael Stipe, is natuurlijk prachtig en was destijds voor mij de belangrijkste reden voor aanschaf van dit schijfje. Als losstaand album, want ik ken verder niets van haar, noch van Throwing Muses, de band waar ze kennelijk deel van uitmaakt.

Maar het heeft lang geduurd voordat ik het hele album echt kon waarderen. Heeft natuurlijk alles te maken met de akoestische aanpak, die op den duur wat eenvormig wordt, waardoor ik moeite had (en heb) om het einde van het album in 1x te halen. Ik denk regelmatig dat het afwisselender had gekund als sommige nummers met een band waren opgenomen.

Het helpt ook niet dat het enige nummer waarbij ze zichzelf op de piano begeleidt, als tweede gerangschikt staat. Daarna is het uitsluitend 'acoustic guitar strumming' wat de klok slaat, af en toe ondersteund door een cello, die gelukkig wel wat toevoegt. Heel erg in de lijn van Suzanne Vega's debuut, al sla ik die plaat net iets hoger aan.
Haar stem klinkt beurtelings krachtig en kwetsbaar. Ze zingt overwegend mooie liedjes, waarvan de beste (Beestung, Houdini blues, Velvet days, Tuesday night, The letter) goed zijn verdeeld over het album.

Naast genoemde voorbeelden als PJ Harvey, Suzanne Vega en Patti Smith vind ik haar stem af en toe een beetje klinken als Stevie Nicks. En toch vind ik het nog steeds moeilijk om dit album in 1x af te luisteren. Het werkt bij mij beter als ik hem in twee delen verdeel. Als ik een nieuwe luistersessie start met het achtste nummer, kom ik er prima doorheen. Dan blijkt ook dat het een mooi afgewogen album is met prima, tijdloze liedjes.

Your Ghost vind ik ook een prachtig nummer, reden waarom ik dit album kocht. Hier staan allemaal mooie akoestische, breekbare songs maar de eenvormigheid ligt inderdaad op de loer. Dit album moet je op een late avond beluisteren.

Your Ghost blijft inderdaad fantastisch.

Prachtig en aangrijpend album van Hersh, knap dat ze alleen met een gitaar zo kan boeien. Gister naar Luka Bloom geluisterd en die doet het ook alleen met een gitaar, ook mooi, maar Hersh raakt me toch meer.

Heb ergens 20 jaar geleden de cd-single van 'Your Ghost' uit een uitverkoopbak gevist, daar staat zo'n geweldig nummer op: uncle June and aunt Ryoti'. Wow!