Ellen Allien - Sool (2008)

Brand new & zeer benieuwd!
In pindakaasland reeds verschenen.

Gaaaaaaaaaaaaaaaaf! Ik neem aan dat-ie bij jou al aan het downloaden is, of niet?

Heeee, een nieuwe Ellen? Errug benieuwd naar!

Oeh hij schijnt heel anders te zijn dan dat we van haar gewend zijn. Ga hem zo luisteren, ben benieuwd

Hmm, ik had dit beter morgenochtend kunnen lezen. Daar gaat mijn nachtrust.

Een twee-en-een-half, Zwammer?

Ja ik vind het na 3 luisterbeurten nog helemaal niets. Ellen Allien slaat een nieuwe weg in en gaat nu helemaal op de minimal tour. Maar ik vind het nergens spannend en soms ook vrij saai.
Met mijn 2.5* ben ik nog vrij mild, stiekem hoop ik dat ik de smaak nog te pakken krijg.

Juist aan eerste luisterbeurt bezig.
En merk dat ik zoals bij haar vorige album "Thrills" (die de meeste een niet zo een geslaagd album vonden), ik dit weer schitterend ga vinden.
Is weer iets minder toegankelijk geworden, wat ik juist goed vind.
Voor dit album heeft ze samengewerkt met "AGF" waar ik ondertussen
al veel heb van gehoord maar zelf nog niets van in huis heb.
Buiten dan de intro van "Boogy Bytes".
Tot nu toe is me "Zauber" en "Ondu" vooral bijgebleven.
Zit juist nu aan "Ondu
Ik zou zeggen doe zo verder Ellen, mijn interesse in jou blijft gelden.


puntjes volgen later

Met spijt moet ik terugkomen op men eerdere comentaar.
Dacht dat dit een groeierdje ging worden.
Maar na meerdere luisterbeurten wil het toch niet lukken buiten een paar uitzonderingen
En moet ik "zwammer" gelijkgeven dat dit niet echt spannend wordt.
Ik ga dit album opzij leggen en hoop ook stiekem dat dit later toch nog zijn vruchten gaat afwerpen.

Tja, dit is dan een minimalistisch experimentje in de negatieve zin.

Matigheid troef, vond de kennismaking in Club Weekend met oud & nieuw een stuk aangenamer

Ellen klinkt alsof ze een Villalobosje doet. En net als bij vaak bij Villalobos vind ik het moeilijk om hier al snel wat zinnigs over te zeggen. Beklijft nog niet, fascineert wel, op de een of andere manier wil ik dit steeds weer aanzetten. Maar of ik het goed vind? Ellen doet in ieder geval waar ze zin in heeft, de hitgevoeligheid van Thrills en de warmte van Orchestra Of Bubbles is helemaal verdwenen. Eens kijken hoe positief/negatief ik in mijn volgende post zal zijn. Ik ben benieuwd....

Behoorlijk gestoord cd´tje; Ik hoor Villalobos, Plastikman en Burial in een uberminimaal, sfeervol en stads onderonsje. Industriele kille klanken, machinale ritmes en af en toe een melancholische synth. Vage shit zoals ik nog niet kende van mevrouw Allien, ze trekt zich nergens een zak van aan zo te horen. Fascinerend en moeilijk plaatje dat een zeer verslavende werking op mij heeft.

Inderdaad een wat moeilijke plaat, ik kan me voorstellen dat sommigen dit niet trekken. Het is ook meer iets om 's nachts op de koptelefoon te luisteren en al helemaal niet iets waar je op zou moeten dansen. De vergelijkingen die Gherdt hierboven aanhaalt vind ik ook zeer treffend. Het is ook de muziek die mij tegenwoordig het meest doet eigenlijk.

Ik was erg benieuwd welke kant dit album op zou gaan. Stadtkind was een prachtig debuut, Berlinette kon er ook prima mee door (mede door de input van SmashTV), maar Thrills, haar laatste soloplaat was dan weer vrij matig. Orchestra of Bubbles, de plaat met Apparat was erg mooi, maar met zo'n samenwerking is het moeilijk te zeggen hoe groot het aandeel van een ieder was.

Het lijkt erop dat de samenwerking met AGF op dit album haar erg veel goed doet. Dit album gaat veel dieper dan haar vorige platen, is veel donkerder ook. Knap is ook hoe sommige nummers een beetje zonder bestemming door lijken te meanderen, terwijl er toch een straffe vierkwartsmaat onder zit. Geeft een beetje unheimisch gevoel soms. Dit maakt me ook wel nieuwsgierig naar AGF's nieuwe plaat trouwens. Ik ben nooit echt weg van haar geweest, zelfs al is de wederhelft van Vladislav Delay en werkte ze o.a. samen met Craig Armstrong (en heb ik een paar platen van haar).

Al met al een erg fascinerende plaat met voor mij veel bloedstollende momenten. Alleen Frieda wil er niet echt bij me in...

Mmmmmm, laag gemiddelde! Ik hoor nu Caress en dat vind ik eigenlijk wel een enorm mooi nummer. Toch zeker maar wel op zoek naar de rest.

hmm nou ik hoor hier echt geen milliseconde burial in, en vaag vind ik het al evenmin.
je hoort wel meteen dat het duits is. de minimalsound is nu wel aan het doorbreken en het is vrij duidelijk dat ellen allien een graantje mee probeert te pikken van deze hype. het is allemaal redelijk makkelijk geproduceerd, en er vallen eigenlijk geen verrassingen te ontdekkingen op dit album. rare bliepjes zijn er volop, maar vaag wordt het nergens. het lijken meer standaardgeluiden en standaard presets vanuit een willekeurig muziekmaakprogramma. alleen its kan me dan nog wel bekoren. doe mij maar villalobos of onur özer. of polder, dat is dan nog nederlands ook.

Qua sfeer doet dit me toch zeker aan Burial denken, grotestadsmuziek!

Verder was de minimalsound allang doorgebroken en als je cool bent vindt je dat ie lang op z´n retour is (ik niet dus). Verder heeft Ellen deze keer haar plaat niet volgepropt maar veel ruimte overgelaten, klink erg kunstzinnig wat mij betreft en kan me niet voorstellen dat ze even wat standaardgeluiden uit een standaardprogramma heeft gehaald.

Volgens mij is dit de plaat van Ellen waar ze precies doet waar ze zin in heeft en juist helemaal nergens rekening mee houdt, als ze een graantje ergens van had willen mee pikken had ze haar plaat wel 180 graden toegankelijker mogen maken.

Ik sla er niet echt van ondersteboven bij de eerste paar luisterbeurten, maar dit is toch zeker niet slecht hoor.

Beetje boude uitspraak, Ellen Allien maakt al jarenlang deel uit van die "scene"

Ik vraag me ook een beetje af in hoeverre mensen die dit als typisch minimal beschouwen in de minimalscene zitten. De zo populaire minimal van dit moment bestaat vooral uit klinische lege producties die opbouwen naar een climax, effectje erin, bass eruit en knallen. Zoals pakweg een Hawtin, een Ille Bitch of een Dubfire draait.
Dit is toch van een ander laken een pak. Zeker minimaal, maar vol atmosferische geluiden, en onverwachte subtiele beatwendingen.

het vorige studioalbum van ellen was gewoon flauwe electro. en minimal draait ze live al langer, maar dat telt niet als het gaat om dit studioalbum wat pas net uit is. electro en minimal is gewoon niet ellens ding kwa producties. die techno achtige kant ligt haar naar mijn idee altijd veel beter. ik vind haar mixjes altijd wel lekker van het afgelopen jaar, ook veel minimal. bijvoorbeeld boogy bytes 4 laat dan ook een veel interessantere ellen allien zien wat mij betreft. ookal zijn het geen eigen producties en is de opbouw erg matig.

ehm, ik dacht dat de minimalhype allang gestorven was? nieuwste hypes zijn eerder dubstep (alhoewel ook niet meer nieuw) en de crunked house delegatie aangevoerd door crookers en co..

over de plaat zelf ben ik er ng niet uit, het kan één van m'n vreemde favorietjes worden, of het kan zijn dat ik hem binnen 2 weken van me harde schijf knal..

Nee hoor, minimal viert hoogtij in de provincie. Dubstep is meer een hype van de muziekbladen en -sites.

Ik denk dat ik deze nog eens boven ga halen, wist me in begin nog niet
helemaal te boeien.
Maar na de goeie comentaren toch nog eens een paar keer beluisteren.
Wie weet boeit het me nu meer

Bij mij begint het album een beetje te groeien. Schitterende nummers als Caress en Zauber zorgen ervoor dat ik de rest van de plaat ook wat meer ga waarderen.

Het kwartje valt bij mij ook nog niet, maar geef dit plaatje nog zeker niet op. Maar ik heb er het volste vertrouwen in dat dat wel komt. Voorlopig een 3.

Hallo ,

Ik ben nieuw op deze site en was eigenlijk op zoek naar wat recensies over deze nieuwe ellen allien. Dit omdat ik heb zelf zo geweldig vindt en me afvroeg of er een groot aantal mensen die mening delen. Blijkbaar niet.
Allereerst dat eerste nummer: op een of andere manier krijg je het gevoel dat Ellen met ons lacht en denkt ik sta in de metro en neem wat samples op en jullie gaan hier nog geld voor betalen, maar toch weet ze dat allemaal zo uit te kiezen dat er een heel verhaal mee gemoeid is.
Dan die sprung: Een paar simpele geluidjes maken dat gewoon af. Klopt helemaal.
Zauber is de kers: perfecte harmonie. Mooie opbouw om dan rustig verder te dromen. Ik heb al zo vaak geprobeerd het lied in mezelf te zingen, maar dat gaat onmogelijk tot je het opnieuw opzet. Een van de mooiste schijven gemaakt dit jaar voor mij.
Tenslotte is ook Ondu geweldig. Die ademende mensen enz,... Zo subtiel, maar toch zo passend en onopvallend. Schitterend.
Zelfs die Frieda vind ik op zich niet lelijk.

4.5*

Mooi, ben ik niet meer de enige met een hoge stem.

Frieda ben ik inmiddels ook wel gaan waarderen. Het ziet er naar uit dat Allien zich weer hervonden heeft na 2 mindere platen.

Ik vind hem ook goed, al was ik na de eerste vijf luisterbeurten ook niet zo enthousiast: heerlijk subtiele minimal, zo echt een plaat waar je 's avonds mee tot rust kan komen (en dat is wel gewenst in deze examenperiode). Ik hou van de filmische kwaliteit van de muziek, net als de bij momenten Autobahn-achtige texturen die Allien hier presenteert. Favorieten totnutoe: het duo "Zauber-Its" en de mooie pop van "Frieda". Een 4.

De meeste releases uit de minimal scene vindt ik niet zo bijster interessant, maar dit plaatje boeide mij vanaf de eerste minuut. Vol maffe geluidjes en een goeie flow van begin tot eind. Yep, dit soort 'minimal' is zeker aan mij besteed.