Ellen Allien - Sool (2008)

Inderdaad een wat moeilijke plaat, ik kan me voorstellen dat sommigen dit niet trekken. Het is ook meer iets om 's nachts op de koptelefoon te luisteren en al helemaal niet iets waar je op zou moeten dansen. De vergelijkingen die Gherdt hierboven aanhaalt vind ik ook zeer treffend. Het is ook de muziek die mij tegenwoordig het meest doet eigenlijk.

Ik was erg benieuwd welke kant dit album op zou gaan. Stadtkind was een prachtig debuut, Berlinette kon er ook prima mee door (mede door de input van SmashTV), maar Thrills, haar laatste soloplaat was dan weer vrij matig. Orchestra of Bubbles, de plaat met Apparat was erg mooi, maar met zo'n samenwerking is het moeilijk te zeggen hoe groot het aandeel van een ieder was.

Het lijkt erop dat de samenwerking met AGF op dit album haar erg veel goed doet. Dit album gaat veel dieper dan haar vorige platen, is veel donkerder ook. Knap is ook hoe sommige nummers een beetje zonder bestemming door lijken te meanderen, terwijl er toch een straffe vierkwartsmaat onder zit. Geeft een beetje unheimisch gevoel soms. Dit maakt me ook wel nieuwsgierig naar AGF's nieuwe plaat trouwens. Ik ben nooit echt weg van haar geweest, zelfs al is de wederhelft van Vladislav Delay en werkte ze o.a. samen met Craig Armstrong (en heb ik een paar platen van haar).

Al met al een erg fascinerende plaat met voor mij veel bloedstollende momenten. Alleen Frieda wil er niet echt bij me in...