Fear Factory - Archetype (2004)

Het viel me ineens op dat deze FF plaat zich totaal niet met het man vs machine thema bemoeit, misschien dat Archetype daarom beter overeind blijft dan de albums daarna, of eigenlijk sinds Dino terug is. Het krampachtig vasthouden aan wat ze in de jaren 90 zo populair hebben gemaakt werkt nu tegen de integriteit van de band. Archetype klinkt is als muziek de ze zelf willen maken, hetgeen ze nu doen klinkt als muziek wat fans van ze verwachten. Toch ben ik wel benieuwd hoe Genexus zal gaan klinken, FF blijft altijd een band die ik op de achtergrond in de gaten zal blijven houden.

Fear Factory kent niet veel geheimen meer voor mij. Sinds deze plaat uitkwam ben ik volledig in deze band gedoken en het heeft veel moois op me af laten komen. Mijn favourite Fear Factory platen blijven Soul of A New Machine, Demanufacture, Obsolete en (deze) Archetype. Obsolete staat voor mij nog steeds met stip op 1, op de voet gevolgd door Demanufacture, maar deze plaat komt dan nipt hierna.

Dino Cazares is niet meer van de partij en een paar nummers zijn ook een sneer naar hem toen het in die tijd botste tussen hem en Burton. Normaal ben ik niet zo van dat soort ideeën en nog steeds vind ik het soms jammer dat de lyrics over hem gingen, maar de brute sound en productie maakt alles goed.

Nog steeds het meest frisse en originele Fear Factory album na Obsolete! Deze plaat beukt en ramt echt lekker. Lange tijd alweer sinds ik dit kapot draaide, maar sinds kort weer eens zin in en het verveelt nog steeds niet.

Hierna is het teveel gecultiveerde herhaling.

Ik vond juist Mechanize weer heel tof. Transgression vond ik echt niks en veel te flauw. Na Mechanize vind ik het vooral een herhaling van zetten en ben die albums na Mechanize ook meer dan zat.

Ja das waar en vooral de tweede helft is flauw. Zeker die verschrikkelijke cover van U2.

Dikke 5*. Tja het heeft heel lang geduurdt, maar het blijft een beukende plaat voor mij. Nieuwe sound toentertijd en comeback gehalte zijn ongeëvenaard. Bizarre sound productie ook. Wat een harde bas en drumlines. Vooral Slave Labor is bizar gewoon. Onmenselijk.

Ik snap niet dat ze zich niet vast blijven houden aan de formule van Archetype. Er is geen enkele andere FF album dat hier aan kan tippen. Waarschijnlijk is dit album te melodieus en mainstream voor metal begrippen?

Ik wil je niet teleurstellen, maar Fear Factory op dit moment is voor mij echt geen Fear Factory meer.
Burton C. Bell zit al niet meer in de band en het is een komen en gaan van bandleden. Nu is Dino Cazares de enige originele nog over. Maar die was sinds dit album weg.
Echt een puinhoop en heel spijtig.

Neemt niet weg dat ik genoeg albums nog steeds gaaf vind, maar na Machanize is het echt bergafwaarts gegaan (voor mij dan). Helemaal toen Burton C. Bell weg is gegaan. Hij was de stem en het geluid van deze band die zich maakte tot wat dit is! Een landmark van de Industrial metal naar mijn mening!

Ik ben echt blij dat ik deze band nog in de Machanize Tour op Graspop heb gezien.