Leonard Cohen - Live Songs (1973)

De geluidskwaliteit laat (ook op CD) nogal te wensen over, maar dit is voor mij nog altijd Cohen's beste live-plaat. 'Seems So Long Ago Nancy' raakt mij in deze versie nóg meer dan de "Songs From A Room" versie. Ook zijn er enkele nummers die op geen andere Cohen-plaat staan, zoals het prachtige (maar wel erg lange) 'Please Don't Pass Me By'. Intiem, donker en constant meesterlijk.

Jammer idd. van de matige geluidskwaliteit. Maar wat een prachtige uitvoeringen van deze grootmeester.
Apart dat Jennifer Warnes, ook al ten tijde van deze live songs betrokken was bij Leonard Cohen. Wat mij betreft is het ook een ideale match. Haar klank past perfect bij de nummers van Cohen.
Leuk om zo tussendoor Cohen wat te horen vertellen over het nummer wat komt.
Bird on a Wire blijft een klassieker en klinkt hier ook weer als een klok. Story of Isaac blijft boeien en het sterke Please don't pass me by kan mij zeer bekoren.
You know who i am blijft fier overeind en behoud toch ook dat duistere tintje.
Al bij al een sterke verzameling live songs, maar dat ben ik wel gewend van deze man. Goed genoeg om mij zo nu en dan over de geluidskwaliteit heen te zetten. Toch ook maar die Live in London eens gaan halen...ik denk niet dat ik wil wachten totdat die afgeprijsd is.
4,5* voor dit document en als het geluid beter was geweest, had het wat mij betreft de volle mep kunnen zijn.

Ik merk eigenlijk niet veel van een tegenvallende geluidskwaliteit. Nogal een laag gemiddelde voor deze hele mooie live plaat. De nummers van Songs from a Room zijn hier nog iets mooier.

Alleen jammer dat net zoals 'Diamonds in the Mine' de sfeer op Songs of Love and Hate ineens doorbreekt dat hier ook gebeurd met 'Please Don't Pass Me By' (dat op zich nog prima is), en vooral met 'Tonight Will be Fine'.

Alleen die hoes.

Inderdaad jammer dat deze liveplaat ban Cohen wat ondergewaardeerd blijft. Persoonlijke favoriet - vraag me nou eens niet waarom - Queen Victoria!

Kwam deze lp tegen in de 2e hands bak. Kon 'm niet laten liggen. Ken van Leonard alleen zijn latere live albums. Op deze Live Songs staan enkele, voor mij, onbekende nummers. Zeer de moeite waard om zijn werk beter te leren kennen. Opvallend om te horen hoe zijn stem in al die jaren is veranderd. De lp klinkt nog prima (na een grondige schoonmaakbeurt) Mooi.

Leuk live album alhoewel zijn stem op sommige momenten doet denken aan Bob Dylan (bv op Please Don't Pass Me By). Niet dat het erg is, maar de Leonard waar ik inmiddels fan van ben heeft de donkere stem.
Overall ruim voldoende... Hierna worden zijn live albums sterker.

Pluspunten:
– de onvoorspelbare setlist met slechts de helft van de titels al bekend (en dan ook nog allemaal van slechts één album, Songs from a room);
– Cohens manier om met zijn publiek te communiceren, niet alleen via zijn onverwachte extraverte geklets tijdens Please don't pass me by maar ook door de even onverwachte veranderingen in en toevoegingen aan de teksten;
– de arrangementen die subtiele gitaarloopjes toevoegen zonder de kern van de composities aan te tasten;
– het prachtig intieme geluid (ik zou niet weten hoe je opnames met zo'n klein ensemble zou kunnen verpesten, maar dat neemt niet weg dat het allemaal zó goed klinkt dat het soms lijkt alsof Cohen in mijn huiskamer zit te spelen en zingen).
        Minpunten:
– het afschuwelijke want zeer misplaatste dameskoortje dat met bijna elke bijdrage de intimiteit van de live-ambiance verstoort (en mijn favoriete momenten zijn dan ook de nummers waarop het koortje geheel of grotendeels afwezig is, zoals Nancy en Story of Isaac, en natuurlijk het stemmige slotnummer);
– het hopeloos flauwe en eindeloos lang doorgaande Please don't pass me by, echt heel vervelend (ondanks Cohens dappere poging om het publiek bij de zaak te betrekken, resulterend in dat ritmische geklap alsof we bij een Zuidelijke kerkdienst aanwezig zijn) – en dan zie ik tot mijn grote verbazing dat dit misbaksel bij het lijstje favorieten helemaal bovenaan staat!
– en tenslotte de rare montage van het applaus dat soms vlak na een nummer wordt weggedraaid.
        Uiteindelijk winnen de pluspunten het toch van de minpunten omdat dit een uniek live-document van een even unieke artiest is die hier niet bang is om risico's te nemen, en in mijn herinnering is deze plaat ook altijd beter dan wanneer ik hem draai. Maar wat is het toch zonde van dat dameskoortje...