Oceanic is een sterke opvolger op het debuut Celestial, waarop de eigen identiteit van Isis al een stuk beter naar voren komt. Ook het oceanische thema is mooi, met onder meer walvisgeluiden en andere sfeerstukken tussendoor. Dat The Ocean (de band) hierdoor is geïnspireerd tot Fluxion en latere albums is zeer waarschijnlijk.
Toch is mijn score niet veel hoger, dat heeft vooral te maken met het feit dat de plaat een stuk langer duurt dan het debuut, maar Isis op dit punt nog niet helemaal het niveau heeft om de aandacht zo lang vast te houden. En hoe sfeervol The Beginning and the End en Weight ook zijn, die sfeer mis ik in sommige interludes (die hier best lang duren). Ook zijn simpelweg niet alle nummers even sterk.
Hierbij moet ik natuurlijk de kanttekening plaatsen dat ik dit album 16 jaar later beluister. Zelfs al hoor ik de remaster, dit genre was in 2002 volop in ontwikkeling en Isis was een van de meest vooruitstrevende bands die er waren. Dat hoor je zeker op de opvolgende platen, die alleen maar beter gingen worden.