Mercury Rev - All Is Dream (2001)

Prachtige dromerige plaat waarmee Mercury rev boven zichzelf uitstijgt. De zang van Donahue kan een obstakel voor de luisteraar vormen, maar ik vindf het juist goed bij de muziek passen. 4,5*

Die zang is bij mij inderdaad de reden dat het er 4 geworden zijn en niet 4,5.
Maar ondanks dat is dat natuurlijk nog een hoge beoordeling voor een album die het waard is.
Deserter's songs vond ik trouwens net even wat beter en daar stoorde de zang me ook wat minder moet ik zeggen.

Wordt het niet weer eens tijd voor een nieuwe plaat van Mercury Rev? Deze is toch alweer enkele jaartjes oud...

Die komt er aan (ik heb hem al toegevoegd) en je kunt hem al beluisteren op de site van V2 records.
24 Januari 2005 release .

De stem, je moet er van houden... En ik houd er van

De eerste keer dat ik The Dark Is Rising hoorde dacht ik dat het Neil Young was. Dit nummer was zo compleet anders dan Godess on a highway. Deserter songs heb ik nog nooit gehoord (behalve dan Godess) maar van all is dream ben ik hevige fan. Benieuwd wat de nieuwe cd zal brengen...

De nieuwe cd wijkt niet erg af van All Is Dream. En ik vind Deserter's songs net even wat mooier: dus die mag je eigenlijk niet missen

Komt in orde!

schitterend album voor dromers , prachtige arrangementen, 't is alsof er een film in breedbeeld voorbij je trekt, aanrader

Prachtige plaat, voor The Dark Is Rising & Tides of the Moon alleen al.

Oh, en Little Rhymes, en...

Hercules!

Mijn eerste ervaring met deze band. Eindelijk helemaal kunnen beluisteren. Zeer mooie plaat met aparte, maar prima bij de muziek passende, zang. Veel violen die echter nergens zorgen voor een zoetsappig effect maar juist bijdragen aan de vaak wat statige sfeer van de nummers.
Jammer dat t vrolijk klinkende niemendalletje Drop in Time de algehele sfeer van t album een beetje onderuit haalt.

Op naar Deserter's songs nu.

Dan staat je nog een hoop moois te wachten: ik vind dat Mercury Revs mooiste en beste album in elk geval

En als je het recente Mercury Rev allemaal verteerd hebt kun je zo overstappen op The Flaming Lips en dan met name hun albums The Soft Bulletin en Yoshimi Battles The Pink Robots. Beide bands werken in de studio onder leiding van producer / muzikant David Fridemann, die ook nog een tijdje lid is geweest van Mercury Rev. En de zanger van Mercury Rev is een tijdje (voor Soft Bulletin) zanger geweest bij The Flaming Lips.

De beste plaat van Mercury Rev. Nite and Fog is wat mij betreft een van de mooiste nummers ooit.
Kitschy piano-ballades, gruizige rock.. It's all there.

Voor € 6,99 te koop bij cd-wow.nl (gratis verzending).

Het is op deze CD inderdaad vaak nét of zanger Donahue boven z'n bereik zingt en z'n strot dichtknijpt.
Daarnaast is het materiaal hier -afgezet tegen Deserter's songs- wat eenduidiger en daardoor minder pakkend. Luister 'm niet zo vaak meer. Springt er niet echt meer uit.
Hun laatste (Secret Migration?) heb ik niet eens meer gekocht...

sluit ik me bij aan, al moet ik wel zeggen dat ik de eerste 2 het beste vind, maar die zijn een stuk "moeilijker"

Nee, hij was gitarist.

Ik kan er na de eerste beluistering niet echt enthousiast worden over dit album. De muziek boeit me gewoon niet echt. Positieve punten zijn Lincoln's Eyes en Spiders and Flies, maar echt veel kan ik er niet mee. Een krappe 3*.

Lukas toch!

Beluister The Dark is Rising en Nite and Fog nog eens. Dat zijn ware juweeltjes als je het mij vraagt. Gewoon vaker draaien, komt wel...

Wie weet, klinkt wel als iets wat kan groeien. Ik kende alleen het nummer Goddess on a Highway van Mercury Rev, maar dat is wel erg onvergelijkbaar met dit album zeg ... Dat vind ik trouwens wel een geweldig nummer.

Mooie cd hoor maar had dat Drop in Time er niet afgekund. Wat een onwaaschijnlijk skipnummer is dat toch. In het Nederlands zou het niet misstaan in het ouvre van Acda en De Munnik ofzo maar voor MR begrippen echt te lullig.

Ik had ooit het genoegen om "the dark is rising" live te zien. Dit was ongetwijfeld de meest intense live ervzring die ik ooit gehad heb. Ongelofelijk hoe ze dat nummer brachten. Doet de rest van de plaat onder voor het niveau van the dark is rising ?

De rest haalt het niveau van The Dark Is Rising niet, maar is ook erg fijn. Moet je zeker een keer gaan luisteren.

Zal ik zeker doen

Hier ga ik volledig in mee... ik heb liever de vroegere Mercury Rev

Tja, beetje rare, dromerige muziek dit, ik kocht dit omdat het redelijk gehyped was toen, het is absoluut niet slecht, maar het zakt weg naar het eind en is te monotoon om in één ruk uit te luisteren.
De lichtjes irritante stem van de zanger zit hier voor veel tussen.

Beetje middelmatig album, toch.

* * *

drie sterren.

Op dit moment ben ik dit aan het beluisteren, blijft toch een redelijk goede plaat die mij toch wel raakt.
Ideale ik-zit-alleen-thuis-en-heb-nood-aan-wat-liefelijkheid plaatje.

Dit was een van mijn eerste album-downloads (ah, the memories ). Inmiddels heb ik hem ook alweer een tijdje op CD. Als ik dit album luister moet ik vooral denken aan het magische concert dat Mercury Rev indertijd gaf in Paradiso (april 2002 als ik me goed herinner). Het was ook het eerste album van de 'nieuwe' Mercury Rev dat ik leerde kennen.

Vind het een wat wisselende plaat. De algehele sfeer is goed, maar Little Rhymes en het epische Hercules springen er voor mij toch wel flink bovenuit uit. Ik merk ook dat ik minder ontvankelijk ben voor de sprookjesachtige sfeer dan 5, 6 jaar geleden, maar desalniettemin wel een plaat en een band om te koesteren.