Flying Lotus - Los Angeles (2008)

Geweldig Album.
Dit is precies wat je moet verwachten van een electronic/hip hop instrumental album ( op 2/3 tracks na ).
Alhoewel ik dit album redelijk een eigen genre vind hebben.

Pracht van een plaat. Flying Lotus weet met Los Angels een warme atmosfeer te creëren met relaxte en soms ook wat rauwere hiphop beats, die elkaar heerlijk afwisselen in dit prachtig organisch geheel van elektronische klanken. Het lijkt bijna of hij de beats tot leven heeft gewekt, ze lijken soms zelfs te ademen. Knap werk van een toonaangevend producer die terecht veel erkenning krijgt.

Waarom ik hier ooit 2,5 ster voor heb gegeven is mij een raadsel. Misschien trok ik dit toen niet zo. Vandaag gedraaid met een goede koptelefoon en man, dat is echt genieten!

Heb van Flying Lotus eerst cosmogramma geluisterd, trok me nog niet heel erg, dit album daarintegen is gelijk raak, hele volle gelaagde, zwoele/funky (parisian goldfish clip geeft het goed weer ) muziek. Ben me de laatste tijd puur aan het richten op electronische muziek, m'n eerste stappen bevallen erg goed, heb nu amon tobin - foley room en dit album van flying lotus die gelijk 4,5+ scoren bij mij, nog verdere tips?

Probeer Full Circle van Shigeto eens. Of Ardour van Teebs.

Wat een rommelige verzameling geluid dat in de vorm van een beat gegoten is; en dat dan bij 17 nummers! Ik kan hier echt niet goed naar luisteren. Toch 2 keer het album volledig uitgezeten en een paar keer er doorheen geskipt. Dit is te experimenteel en wazig voor mij. De nummers met zang zorgen ook niet voor veel verbetering al lijkt er iets minder geëxperimenteerd te worden op het gebied van de beats. Wat ben ik blij dat het album voornamelijk korte nummers bevat. Degene die ik nog lichtjes kon pruimen, zijn Comet Course, Parisian Goldfish, RobertaFlack en Auntie's Harp.

Zoals Luc hierboven al ergens zegt, klinkt voor een groot deel erg als J Dilla en Madlib die op de experimenteel elektronische toer gaan. Toch denk ik ook hier en daar een Massive Attack-invloed te horen, aannemelijk ook dankzij de hoes.

Die exotische beats zoals in Camel, en verderop nog een paar keer, zijn erg fijn. Swingt enorm met dat geshuffle en vingergeknip

'Melt' had wij mij betreft wel langer mogen duren, heerlijk intermezzo

Naar mijn bescheiden mening is dit de beste van Flying Lotus tot nu toe alhoewel de 2 opvolgers ook al niet van de minste zijn.

Heerlijk album!

Duistere HipHopbeats ontmoeten in een vuil steegje verschillende Electronicgenres

Waar op Until The Quit Comes meer gefocust wordt op de sfeer na de nacht uit zitten we hier in Los Angeles nog midden op de afterparty. Favorieten duid ik nog niet graag aan maar de 2 openingsongs en de prachtige afsluiter komen heel erg lekker binnen.

De beste Flying Lotus durf ik nog niet zeggen maar deze gaat al vlot voorbij Cosmogramma die ik nog niet zo schitterend en te druk vind.

4* voor nu

Flying Lotus is zo'n artiest waar ik om de zoveel tijd weer naar teruggrijp. Door de jaren heen steeds meer fan geworden van zijn sound en zijn muziek die een wat ongrijpbaar karakter heeft. En soms denk je wel eens hoe kan je nog echt vernieuwend zijn in deze tijd, maar deze man laat het horen. Ik ervaar zijn albums ook echt als muzikale schilderijtjes. Zeer kleurrijk ook.

Hoewel zijn sound uit duizenden herkenbaar is gaat hij op elk album toch een wat andere richting uit. Je kunt die evolutie wel horen als je zijn album chronologisch afgaat. Dit album is er een nog een uit zijn begindagen. De muziek leunt hier nog wat meer op wat (experimentele) hiphop-beats. Dit vind ik persoonlijk wel Flying Lotus op zijn best denk ik. Hier zijn ook een partij lekkere grooves terug te vinden en op zijn latere albums zou het geluid toch steeds meer jazzier worden. Het geheel is zoals gezegd zeker kleurrijk en ook wel lekker zompig. Heerlijke sfeer zit erin. Je waant je ergens in de jungle in het bijzijn van een sjamaan onder invloed van het een of het ander. Als ik mijn fantasie zo even de vrije loop mag laten, want dat doet deze muziek wel met me.

Door de opzet die Flying lotus eigenlijk altijd handhaafd – namelijk, veel korte nummers en intermezzo's – weet hij het binnen zijn klankenpalet voldoende afwisselend te houden. In het begin kon dat fragmentarische me nog wel eens op de zenuwen werken. Tegenwoordig is het puur genieten van deze smaakvolle geluidsoep. Mooi om soms bij jezelf te merken hoe je bepaalde artiesten en albums steeds meer weet te waarderen. Daarnaast opent deze man ook weer deuren voor me doordat ik me wat meer in jazz ga interesseren bijvoorbeeld.

4,5 ster