Tangerine Dream - Encore (1977)

Dit is écht een tijdsdocument die de heren uit Berlijn hebben gemaakt. Op de eerste track, Cherokee Lane, zoekend naar wat het worden moet en het uiteindelijk te vinden. Track twee, Monolight, laat je alle hoeken van het elektronisch muziek maken horen. Rustige piano klanken en dan toch later een stevig ritme, waarin van alles langs komt om vervolgens klassiek tot een einde te komen. Track drie, Coldwater Canyon, is het "slechste" werk op het album, want zodra Edgar Froese zijn gitaar ter hand neemt en zich in het zweet werkt weten Chris Franke en Peter Baumann niet wat ze moeten doen. Hierdoor is er geen samenhang tussen de leden van Tangerine Dream. Maar na een kleine negentien minuten volgt, Desert Dream, wat een hele hoop goed maakt. Heerlijke sfeervolle klanken met onverwachte wendingen. Het vreemde slot doet me nog steeds ontwaken uit een diepe zeer diepe droom.

Het jammere van dit album is dat er constant veel ruis is te horen, wat te wijten valt aan dat de originele opnamen zijn gewist, en dat er voor de album uitgave gebruik is gemaakt van een "noodtape". Ondanks dit minpunt is "Encore" het beste live album wat Tangerine Dream gemaakt heeft.

Wordt wel eens een klassieker genoemd. Voor alle duidelijkheid, er staan 2 live tracks op deze CD namelijk Cherokee Lane en Monolight.
Coldwater Canyon is op geen enkele geluidstape iot die periode tereug te vinden. En dan Desert Dream: Is een compilatie van de nummers zoals gemaakt voor Oedipus rex een soundtrack voor een soort toneelspel in 1974, met enkele live momenten er doorheen. Die kans omdat te doen kregen de heren omdat de tour door de US in 1977 door omstandigheden na een aantal concerten moest worden afgebroken.
Ondanks dat alles toch een hoogtepunt in de lange carriere van Tangerine Dream.

Ik heb vandaag getwijfeld of ik deze ook zou moeten kopen, hij lag bij de plaatselijke platenboer in Assen wel te koop, maar ik heb nu al zoveel moois van TD uit de jaren 70, dat ik mij afvraag of dit nog wat extras toevoegd aan platen als Phaedra, Rubycon en Ricochet. Als hier een ruis overheen zit zoals Gerards Dream al heeft gezegd, dan vraag ik mij de meerwaarde af ten opzichte van Ricocet.

Zeker doen. want dit is toch een goed album met 2 ijzersterke livestukken en 2 goede andere tracks.

Is dit wel qua geluidskwaliteit wel te vergelijken met Ricocet dan tangmaster?

Mijn naan is dan wel geen tangmaster, maar de geluidskwaliteit van Ricochet is stukken beter dan Encore. Ondanks dit is voor mij Encore muzikaal een stuk spannender.

Wel moet ik eerlijk toegeven dat ik met de jaren wel een zwak heb gekregen voor de slechte geluidskwaliteit. Het voegd iets toe wat muziek niet kan, maar wel een zekere sfeer geeft.

Dit is een live album die eigenlijk meer voor de fans is, en voor de mensen die TD al veel langer kennen denk ik. Ik ben helemaal ondersteboven van de luistermuziek van TD, als ik thuis ben draai ik op dit moment alleen nog maar deze muziek, maar dan wil ik wel echt goede kwaliteits muziek hebben, waar geen ruis inzit, want daar ga ik me aan storen, en dan blijft dit album in de kast liggen, en dat zou zonde zijn. Muziek als dit moet gewoon perfect uitgevoerd worden wil ik het veelvuldig gaan draaien. Voorlopig heeft TD mij nog niet teleurgesteld, kheb nu 5 albums, maar het klinkt allemaal even goed en mooi. Ik draai die 5 albums allemaal even vaak, maakt niet uit is eigenlijk allemaal even goed. Probeer me maar te overtuigen om ook deze aan te gaan schaffen, en waarom dit buiten de ruis om wel goed is, kan niet alleen de sfeer zijn toch? kheb nog maar een klein zetje nodig om dit in huis te halen, maar ben nog niet helemaal overtuigd.

Laat ik daarom kort en duidelijk zijn:

Muziek: 5 sterren.
Opname tussen 2.0 en 3.0 sterren in.

Daarom denk ik dat dit meer iets is voor de zware fans. Vanuit die visie kan je hem dus gerust links laten liggen, maar hou hem wel in je achterhoofd.

Ok bedankt zal ik doen. Ik ga nu eerst voor Underwater Sunlight en voor Mars Polaris want volgens mij heb ik dan binnen TD ook veel diversiteit denk ik.

Eh, voor de zware fans, gaat wel erg ver. Een album dat je juist moet hebben en om een reden hier staat zoveel goeds op dat je eigenlijk zelfs als beginnend luisteraar iets op je af krijgt wat zo lekker is. Nee deze mag je niet missen.

Dit is een meesterlijk album voor fans, maar voor wie nieuw is in de wereld van Tangerine Dream is dit wellicht een tegenvaller. Daarin porbeer ik eerlijk in te zijn. Vergelijk het maar met een nieuwe collega inwerken in het magazijn. Die laat je niet zoeken naar een doosje met bougie-vonkjes.

Ken zat mensen die met deze begonnen zijn en kompleet plat gingen met Cherokee Lane en Monolight. En dan nog verder uit hun dak als Edgar de gitaar opneemt in Coldwater Canyon, en dan tot rust kwamen met Desert Dream. Nee dan is Stratosfear iets moeilijker omdat juist dat album afwijkt van de andere Froese, Franke, Baumann albums.
Dit is een meesterwerk en best toegankelijk voor de beginner.

Misschien moet ik hem maar nemen ook, hij kost maar 10 euro. Ik heb vakantie en ga ook niet weg, dus moet hem maar nemen ook. Zal mij benieuwen, na de 5 TD albums die ik nu heb, houd ik er wel rekening mee dat deze wat minder dan die 5 die ik al heb zijn.

Zeker doen, Staan gewoon 4 sterke TD tracks op.

Vreemd trouwens dat niet veel mensen bij TD reageren. Ik zou met name de Pink Floyd en Mike Oldfield liefhebbers van harte willen aanbevelen om eens een album van TD te gaan beluisteren. Het zou echt zonde geweest zijn als ik deze muziek gemist zou hebben. Niet nadenken gewoon eens aan beginnen zou ik zo zeggen.

Wijze woorden ricardo, daar kan ik voorlopig niets aan toevoegen.

Goede plaat. De tracks beginnen wat matig, vooral bij de eerste 2 nummers, het 3 de en 4 de nummer beginnen wel gelijk goed, bij de eerste 2 tracks zijn de eerste 2 minuten wat dof en iets minder, maar dan gaat het echt los. misschien komt dat wel wel van het publiek, de eerste 2 slechte minuten van de eerste 2 tracks. Van een ruis waar Gerards Dream het eerder over had hier, heb ik nog niet gehoord op dit album en heb hem nu toch al 2 keer volledig beluisterd nu, misschien wel exemplarisch voor zijn cd. Ik vind dit album niet zo goed als Ricocet, maar dit album valt mij meer mee dan ik in eerste instantie ervan verwacht had. Ook een echte groeiplaat is dit volgens mij. Voorlopig toch 4*

Over je heen laten komen als je de kracht van Cherokee Lane en Monolight echt te pakken hebt laat dit album je niet meer los.

Wat een goed live album eigenlijk, met een heel helder geluid. De eerste 2 traks die jij hier moemt tangmaster zijn inderdaad magistraal. Ook een niet te missen album inderdaad. Ik heb van deze net als de andere al eerder door mij aangeschafte 5 van TD geen moment spijt. Het is zelfs een meer dan welkome aanvulling in mijn muziekcollectie vind ik. Niet te missen gewoon TD, met name niet door de Pink Floyd en Mike Oldfield liefhebbers. Als je deze band nog nooit gehoord hebt, heb je wel iets gemist vind ik (vooral als Pink Floyd en Mike Oldfield liefhebber). Dat ik op 38 jarige leeftijd nog nooit van TD gehoord had, jammer eigenlijk. Gelukkig weet ik nu wel beter.

En nu Stratosfear en Logos nog. Zeker stratosfear is nu een welkome aanvulling en zeker omdat daar een stukje van de titel track te horen zijn in Monolight van dit album. Logos omdat dat een heerlijk livealbum is.

Maar eerst nog genieten van het zeer fraaie einde van Desert Dream. Al weet ik na jaren wat er komen gaat, krijg ik daar nog rillingen van die ik niet goed beschrijven kan. Hemels is wellicht de juiste term.

Eerst maar even Underwater Sunlight en Mars Polaris beluisteren, want ben wel benieuwd of ze in 1986 en 1999 ook nog zo goed waren als op deze plaat uit 1977. Op Stratosfear en Logos zal het wel niet veel anders zijn dan op deze plaat denk ik. Nee eerst maar eens het recente werk horen van TD, want ik heb nu al 6 org albums van TD tussen '74 en '82. Nu is het nieuwere werk eerst aan de beurt. Blijft een goede plaat deze met Cherokee Lane en Monolight als hoogtepunten. Alleen jammer van het doffe begin bij deze beide tracks, de eerste 2 minuten, verder dik ok, en een echte aanrader.

Oh nee, Stratosfear is van een heel andere orde, prachtig album vol melodieen. En logos is een niet te missen livealbum. Als je van White Eagle en Tangram houd is dit een must, evenals Encore natuurlijk.

Als ik weer mag lopen en uit mijn bed mag, zal ik mijn TD collectie even gaan uitbreiden, maar Tangmaster zijn albums als Stratosfear, Force Majeure en Logo's ook beter dan b.v Underwater Sunlight en Mars Polaris? en dan bedoel ik of het wat variatie betreft weer een welkome aanvulling is, TD heeft mij tot nu toe nog altijd positief weten te verassen, maar ik houd wel van veel variatie in mijn collectie. ik hoef echt niet alles te hebben, maar als ik een TD bui heb dat ik iig genoeg keuze heb en geen albums die op elkaar lijken, want als dat zo is hoef ik alleen maar het beste album van de op elkaar lijkende albums in bezit te hebben. met luistergroet ricardo.

Laat ik duidelijk zijn. Stratosfear is compleet anders dan Force Majeure (een van de beste van TD) en die verschilt weer hemels breed van Logos en die weer van Underwater Sunlight en die weer van Mars Polaris. Om kort te zijn TD is een muzikale kameleon, die constant van kleur verschiet.

ok ok er zit zoveel verschil tussen de div albums dat het mij altijd positief zal gaan verassen waarschijnlijk. ik zou ook wel een keer kennis willen maken met TD met vocalen erin, ik heb via you tube al eens wat beluisterd, en ben benieuwd hoe deze band mij zal gaan bevallen met vocalen erin.

Cyclone (mijn persoonlijke Fav) al moet je niet verwachten dat je de beste zanger tegen komt, maar allen al vanwege Madrigal Meridian een aanrader prachtige opvolger van Encore en dat zonder Peter Baumann. Exit heeft 1 track met vocals namelijk Kiew Misssion.

Dan krijg je Tyger vind ik een pracht album al vershillen de meningen hier over.

Shy People wordt ook op gezongen.

De Dante Trilogie Inferno, Purgatorio en Paradiso, maar daar moet je echt van houden.

En dan de blockbuster Mad Cap's Flaming Duty. Die moet je eigenlijk in de uitvoering van Eastgate hebben, het album met DVD.

Cyclone, Tyger en Madcap's Flaming Duty zijn dan aanraders, kompleet anders dan bijv. deze Encore.

Okay, live en toch nieuw materiaal.
Zo zien we het graag.

Hele sterke songs en een killer-sound.

Pas op alleen de eerste 2 tracks zijn echt live gespeeld.

ah, ben ik mis-informed.
Ik zal eens wat aandachtiger luisteren.