Wolf Parade - At Mount Zoomer (2008)

In eerste instantie dacht ik dat het een nep leak was. Het geluid vond ik anders, de stem van de zanger was anders. 'Apologies To The Queen Mary' had een erg rafelig geluid en de stem van de zanger was zo-nu-en-dan erg gekweld.

Op de nieuwe plaat is niet zo. Er is veel minder ruis en de stem is gladder. Toch hoor je na een aantal luisterbeurten duidelijk Wolf Parade erin terug. Op het debuutalbum vond ik de intro van bepaalde nummer erg mooi. Denk aan: 'Dear Sons And Daughters Of Hungry Ghosts', 'Grounds For Divorce' en 'It's A Curse'. Heerlijk gitaarwerk, waarin de drums plotseling invielen. Op 'At Mount Zoomer' zijn zulke nummers gelukkig ook te vinden. Nummers die ik erg goed vind, zijn:

1. 'Language City'
2. 'California Dreamer'
3. 'Fine Young Cannibals'

Dit kan natuurlijk nog veranderen, want ook voor deze plaat gaat het aloude cliché op: het is een groeiplaat. Hij grijpt minder snel naar je keel dan het debuutalbum.

Als ik naar één album uitzie dit jaar is het deze wel .

gooooeeed, waar beginnen we. De CD van het jaar vooraf gezien waar ik het meest van verwachtte. De eerste luisterbeurten vallen dan ook behoorlijk tegen, er blijft nauwelijks iets hangen, geen nummers waar je het echt heel warm van krijgt op Kissing The Beehive na. Ben nog allerminst overtuigd..

Ik luister deze cd nu al een paar dagen, en hij blijft groeien.
Ik weet niet of deze cd hetzelfde niveau haalt als 'apologies to the queen mary' (2005), maar hij doet het tot nu toe erg goed.
Nu schieten Bang your drum, Fine young canibals en Kissing the Beehive eruit, maar dat veranderd (bij alle bands met invloeden van de leden van Wolf Parade) heel erg snel.
Binnenkort zeker meer.

Pfff mijn verwachtingen lagen echt belachelijk (oneerlijk) hoog, maar Spencer en Dan hebben het gewoon helemaal waargemaakt. Sommige nummers moet ik nog wat beter luisteren maar vooral de epische afsluiter is zo belachelijk goed (Ik las al vergelijkingen met Marquee Moon). Verder valt het op dat Dan ontzettend gegroeid is en hier niet meer hoeft onder te doen voor Spencer waardoor het hele album wat coherenter van kwaliteit is. Voor nu 4,5 maar die vijf sterren zitten er wel in.

'Fine Young Cannibals'

Wat een schitterend nummer! De hele plaat wordt overigens stééds beter. 'Call It a Ritual' behoort nu ook tot mijn favorieten. Ik wacht nog even met stemmen, maar de richting die Wolf Parade met deze plaat is opgegaan, is geen verkeerde richting!

Het kwartje begint wat meer te vallen nu, maar ik kan me niet voorstellen dat ik dit beter dan Queen Mary zal gaan vinden.

Queen Mary wist mij niet te raken. Ik vrees dat deze dat wél gaat doen.

hun eerste is een dikke 4,5 waard. die heb ik vorige zomer vakantie helemaal zwart gedraaid. nu maar hopen dat deze die eer ook gaat behalen, en niet blijft haken op -grijs- draaien...

Super toll!

Ganz geil zelfs.

Een sterk album waar geen instrument voortdurend de boventoon voert. Zeer fijn en een typische groeier. Lekker lichte rock voor bij het zware zonnetje. Te beginnen met 4 sterren, dat doe ik niet zo vaak.

Hier ook een 4. In het begin vond ik het een beetje slapjes en er bleef weinig hangen van de plaat. Stukje bij beetje kwam dat toch opzetten, maar een Queen Mary vind ik dit voorlopig nog niet, net iets daaronder.

Tot-nu-toe;

1. Soldier's Grin [3*]
2. Call It a Ritual [4*]
3. Language City [4,5*]
4. Bang Your Drum [3*]
5. California Dreamer [5*]
6. The Grey Estates [3*]
7. Fine Young Cannibals [5*]
8. An Animal in Your Care [3,5*]
9. Kissing the Beehive [4*]

Raar gevoel bij dit album. Het klinkt als een groeier, maar dat is het juist totaal niet :S een dikke 4,5 gelijk al, en dit zou weleens een 5 kunnen worden binnen een aantal weken. heerlijk laatste nummer ook

Hoe "Apologies to the queen mary (2005)" nog binnekwam met een lekker harde drum, komt dit album met een lekker tegendraads melodietje binnen.

'Soldiers Grin' begint met een lekkere 'wals' en bouwt zich op naar een episch einde: Wolf Parade is duidelijk weer terug (4,5)
'Call it a Ritual' is voor mij toch wel de mindere van dit album, misschien komt dat omdat hij eerder gelekt was en ik hem íets te vaak heb geluisterd (3,5)
'Language City' is één van de uitschieters voor mij... All this working just to tear it down.. dat soort momenten onthoud je het meest. Vooral met dat melodietje erachter (5).
'Bang your drum' wijkt van alle nummers het meest af naar het Sunset Rubdown avontuur(They called a vote and said no?). Toch heeft dit nummer nog steeds iets wat weer duidelijk naar Wolf Parade klinkt.(4)
'California Dreamer' een kritiek op de hippie scene? Er komen in ieder geval veel punten en stukken tekst die hetzelfde zijn als 'California dreaming' van de Beach Boys met enige kritiek.De solo's zijn geweldig, en de teksten lopen als Dylan (5)
'The Grey Estates' doet niet met me wat de andere nummers doen, er zitten wat leuke stukjes in, maar het doet me nog even niet zo veel. (3,5)
Wat 'The Grey Estates' niet doet, doet 'Fine young canibals' duidelijk wel! Wat een nummer. Live was het al erg goed, maar nu op cd is opgenomen lijkt écht alles op zijn plaats te vallen, met 5:18 als dat geniale lijntje: het simpele wordt zo mooi. (4,5)
'An Animal In Your Care' is mooi, Spencer in de Sunset Rubdown mood, met Wolf Parade achter het stuur van muziek. Zijn eigen dood? dit nummer is voor mij nog onduidelijk.. maar duidelijk mag zijn dat Wolf Parade hier muzikaal heel wat in huis heeft. Dit nummer is het rustigste nummer van het album. (4,5)
Hierna het magnus opus van deze CD en misschien wel van Spencer Krug zelf: 'Kissing the Beehive'. Misschien een dezentijdse Echoes van Pink Floyd?? Hoe op 4:49 de drukke waas wegvaagt en de Marcherende opkomst van de "piraten-tune" weg baant voor het toppunt van deze cd. FIRE IN THE HOLE!! waarna een aantal fantastische solo's komen.(5)

Tekstueel draait dit album alle kanten op, sommige nummers zijn duidelijker dan de andere, sommigen zeggen voor iedere persoon iets anders, sommige vertellen duidelijk de verhalen/meningen van de leden van Wolf Parade. Hierdoor is het moeilijk iets over de teksten te zeggen.

Deze cd gaat voor mij waarschijnlijk nóg meer doen dan 'Apologies' deedt. Het is de tijd die dit zal zeggen.
Tot nu toe een dikke 4,5 voor een fantastisch album.

De vraag blijft: waar blijven de andere nummers die we live hebben kunnen horen??! Laat ze maar snel naar Nederland komen!

California Dreamer

Wolf Parade heeft inderdaad nog vele andere nummers die ze live hebben gespeeld maar niet op dit album staan. Ze wilden geen Apologies versie 2 maken (als je naar de live-demo's luistert had dat makkelijk gekund) dus ik denk dat die nummers een beetje rond blijven zweven.

Kissing the Beehive is inderdaad het magnus opus van deze cd en eigenlijk ook van Wolf Parade, maar het is een geweldige collaboratie van Dan en Spencer, en de vergelijkingen worden op dit moment vooral getrokken met Marquee Moon (precies dezelfde lengte ook). In ieder geval een briljant einde van een briljant album dat voor mij nu al erg in de buurt van de 5 sterren komt.

Je hebt gelijk. Ik dacht na 1 luisterbeurt dat dit een groeier zou zijn. Echter, 2de luisterbeurt zat ie al in de kruising. En ja dit zou inderdaad wel eens een 5 kunnen gaan worden.

'The Grey Estates' doet me zo vreselijk denken aan '(Antichrist television Blues)' van Arcade Fire ( van album Neon Bible(2007)).
Misschien omdat het hetzelfde akkoordenschema is ofzo.
Het is nog steeds het nummer wat het minst aanslaat bij mij.

Kissing the Beehive

I wish I could believe in who you are
You held your cup in the air and you called it a guitar
You put your face on the glass and you called it good cinema
As if you didn't know that it would sting...

Wow, ik loop erg achter aangezien zoveel comments al. Dit moet ik in me handen zien te krijgen.

Ik kan maar niet wennen aan 'Bang Your Drum'. Het doet me - de zang, de melodie - steeds denken aan de Manic Street Preachers. Erg vreemd...

Na een aantal nummers te hebben gehoord, waaronder het fenomenale Kissing the Beehive, verwacht ik dat dit album hoog zal scoren in mijn jaarlijst...

Wow, wat was Queen Mary (ondanks geweldige nummers hier en daar) eigenlijk een rommelig samenraapsel. Nee, dan dit. Wát een heerlijk fucking heerlijk album. Het staat van begin tot eind als een huis, een kasteel, een rots. Neem nu Kissing the Behieve, ik geef het Maarten Ducrot te doen, ruim tien minuten duurt het, en ik ben al vanaf het intro naar hogere sferen vertrokken.

Deze band zou het nu voor de volle honderd procent verdienen om door te stoten naar een wat groter publiek. Misschien wat wishful thinking, maar in vroegere tijden waren The Talking Heads en dat soort bands ook redelijk bekend . Dit is niet veel alternatievere of moeilijkere muziek dan laatstgenoemde, maar wel net zo fris en rijk aan klasse.

En als ze niet doorbreken in de breedte, laat deze plaat er dan voor zorgen dat Wolf Parade zich definitief vestigt in het rijtje Modest Mouse, Interpol, Arcade Fire en andere indieuithangborden. Deze zoetwaterbron aan kwaliteitsmuziek moet zo weinig mogelijk mensen onthouden blijven.

Ik zet hem op vierenhalf, lang niet slecht om mee te beginnen dunkt me .

Ik ben een blij man. Ik houd van Wolf Parade, ik houd van dit album. Ik zou graag de bijenkorf een kusje willen geven, geen probleem Spencer.

Laat Wolf Parade maar lekker relatief obscuur blijven, dan kunnen ze gewoon in kleine zaaltjes komen optreden hier in Nederland (als ze uberhaupt al komen).

toch maar een halfje erbij hoor.. het verschil tussen AMZ en ATQM is nauwelijks meer in een half punt uit te drukken, het zit hem in hele kleine dingetjes, al vind ik ATQM nog steeds íets beter.

Ik denk dat deze cd meer bij het grote publiek zal aanslaan dan "Apologies to the queen mary". Het geluid op "At mount zoomer" is beter, en de stemmen van de zangers zijn wat minder extravert. Het drukke gehalte van "Apologies of the queen mary" is ook minder terug te zien. Hierdoor zullen meer mensen sneller de neiging hebben tot het verder luisteren van de CD, wat de persoonlijke groei naar het album natuurlijk verhoogd.

Ikzelf hoop stiekem ook op een klein-blijvertje, want een avond Sunset Rubdown of Wolf Parade voor 8 euro is natuurlijk mooi meegenomen.