The Pineapple Thief - Tightly Unwound (2008)

Wederom een nieuw album van de heren, nu bij een ander label, met wie ze een contract hebben getekend voor vier albums. De Ananas-dieven zijn dus nog niet uitgespeeld.

Goed album, trouwens.

bij the thiefs is meestal het langste nummer het beste, en ja hoor -too much to lose- is een klapper.
i don`t wanna hurt you.

In de herfst van 2007 verscheen het uitstekende ’kliekjesalbum’ What We Have Sown. Vervolgens tekende de band een contract bij K-Scope, en nu is er al weer een nieuw album. Als dat maar goed gaat...

...En óf dat goed gaat!

Tightly Unwound opent ingetogen met het schitterende My Debt to You. Vervolgens wordt het tempo opgevoerd met het eveneens zeer sterke Shoot First. De volgende 4 nummers zijn minstens even goed.
The Pineapple Thief heeft een herkenbaar geluid (invloeden van o.a. Muse, Radiohead, Pink Floyd, Porcupine Tree), en op het nieuwe album is dat onveranderd gebleven. Wat opvalt is het constant hoge niveau van vrijwel alle nummers. Alleen Different World kan mij tot op heden niet echt boeien. Maar voor de rest kunnen we dus smullen van prachtige songs. Zo weet de band moeiteloos over te schakelen van gitaarrock naar pure symfo, en zijn de melodieën vaak zeer fraai.

Na zoveel moois komen we bij het laatste en tevens allerlekkerste nummer. Too Much to Lose is zondermeer een van mijn favoriete composities van TPT. Woorden schieten te kort om dit werkje te omschrijven. De opbouw, het spannende middenstuk, het prachtige einde…dit is een kwartier lang pure extase!

Wie bij The Pineapple Thief zoekt naar orginaliteit/vernieuwing, zal misschien teleurgesteld zijn. Maar als het gaat om kwaliteit, is Tightly Unwound zondermeer een van de sterkste producties van deze band, die het meer dan verdient een groter publiek te bereiken. Voortreffelijk album!

een paar keer gedraaid en ik kan wl stellen dat deze plaat nu al een kanshebber is voor mijn 2008 eindlijst.

Een 4 maar er zit nog wel wat potentie in!

Dat zit er zeker in.
Gun het een paar draaibeurten!
Invloeden divers, Radiohead, Porcupine Tree, maar het zou de heren tekort doen om ze daar alleen mee om de oren te slaan.

Voor mij is The Pineapple Thief nieuw, en ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik nu eens heb toegeslagen. De naam was me al eerder opgevallen, maar ja... er staat zoveel op mijn verlanglijstje dat ik het af en toe ook niet meer weet.

IN ieder geval: het eerste wat mij opviel was de grote diversiteit aan stijlen, en alles gaat The Pineapple Thief goed af. Er staat geen minder nummer op, vind ik!
My Debt To You vind ik, gezien het rustige karakter, een gewaagde opener. Maar wel een goeie!
Als je dit vergelijkt met de epic Too Much To Lose (mijn favoriet) zijn het twee werelden...en hoewel te veel verschillende gezichten op één CD soms als een nadeel wordt gezien is dat in het geval The Pineapple Thief een groot pre.

Om te beginnen eens een 4....

Voor mij nieuw ontdekt: heerlijk! sterke gevarieerde plaat met genoeg verrassende traktaties.

Voor liefhebbers van het genre: luister ook eens naar "Gazpacho" en/of "Pideaux"
of gaat dat te ver?

voor mij niet in ieder geval, al zie ik ook weer niet de grootste overeenkomsten tussen deze bands. Dat het opzich wel tips zijn dat lijkt mij duidelijk

en een keurige 11e plaats in de 2008-toplijst!

ik denk dat zo ongeveer iedereen die dit album beluisterd heeft ook wel van de beide bands die je opnoemt gehoord heeft.

Hoezo? Ik heb nog nooit van Pideaux gehoord en heb toch alle albums van The Pineapple Thief.

Nou dan weet je wat je te doen staat

Wow, wat een ontdekking, zeer gevarieerd album! Vooral het laatste nummer is erg goed.

Ik vind geen Pideaux op MuMe.

Omdat het "Phideaux" is.

Album blijft lekker, beste nummers zijn "The Sorry State" en het geweldige "Too Much to Lose".

Voor wat dat waard is, Phideaux staat hier ook in het rijtje "Vergelijkbare artiesten (volgens last.fm)".

Uit dat rijtje ken ik alleen Amplifier niet...

Nou vind ik Amplifier ook niet te vergelijken, want die maken een soort bij vlagen trippende alternatieve rock. Lijkt meer op een wat hardere versie van Oceansize, of zo. Ook knap, daar niet van, maar vergelijkbaar met The Pineapple Thief... nee.
De vraag is hoe zo'n lijstjes tot stand komen?

Volgens mij worden de statistieken van last.fm gebruikt: gebruikers die naar deze band luisteren, luisteren ook vooral naar die tien bands. Bij voldoende grote aantallen levert dat een redelijk beeld van vergelijkbaarheid op, maar bij kleinere aantallen werkt het minder en is het resultaat van een zichzelf versterkende 'meetfout' natuurlijk vrij groot.

Hier bij TPT vond ik het lijstje overigens verder zo gek nog niet.

Eiindelijk weer eens een plaat waar ik verslaafd aan ben geraakt. Het is een plaat met ongelooflijk veel variatie tussen zachte akoestische stukken en ruige scheurende gitaren die altijd aan elkaar gelijmd worden door de prachtige zuivere zang. De plaat is op sommige stukken onheilspellend en duister maar tegelijkertijk op andere stukken juist heel helder en toegankelijk.

Favorieten nummers zijn "The Sorry State", "Tightly Wound" en "Too Much to Lose". In laatst genoemde dendert ergens middenin een zware bastoon voorbij die je werkelijk uit je schoenen blaast, deze zal menig speaker doen oversturen. Tussen mij en "Different World" botert het nog niet zo, maar dat komt misschien nog.

4*

.

Dat van die verslaving is bij mij nog niet ingetreden maar ik hoop er vurig op dat het gebeurt. 't is voor mij tot nu toe nog maar magere kost dit jaar, en dit fijn plaatje zou wel eens een lichtpuntje kunnen worden.

Ik had nog nooit van deze groep gehoord, maar wat een geweldig album zeg.

Vooral "Too Much To Lose" is voor mij het hoogtepunt van deze cd.

Wat een ontzettend saai album zeg, kan er totaal mijn aandacht niet bij houden. De zang vind ik niks en de muziek is monotoon. Nee totaal niet aan mij besteed dit album.

Na deze plaat een aantal maandjes tot mij te hebben laten groeien, moet ik echt zeggen, dat dit een van de mooiste ceedees is, die ik in jaren heb gehoord.

Wat een mooi en emotioneel album.
Nergens wordt het echt langdradig en de zang (samenzzang) is subliem.

De afsluiter bestaat uit meerdere thema's waarvan het midden mij aangenaam verrast. Een op drum&bass geënte drumpartij, opgeluisterd met mellotron en simplistische bas, om dan te ontaarden in een geweldig crescendo van gitaargeweld.

De mellotron wordt daarentegen op het hele album hier en daar gebruikt. Goede keuze om de muziek nog meer (atmo-)sfeer te geven.

Wow, klinkt goed.
Moet toch maar eens achter deze band aan,in Maart speel ik met mijn band samen met deze gentlemen in Leeuwarden.

Geweldig, man.
Dat hebben jullie goed voor elkaar.

Let wel: Pineapple Thief is niet echt heel heftig. Ze hebben een paar mid-tempo rockers. Maar geen metal/heavy rock invloeden.

Ben benieuwd ..hoor al langer goede dingen over deze band.

Fantastisch album van The Pineapple Thief! Klinkt als een avontuurlijke, frisse, light-variant van Porcupine Tree. Stem van deze zanger is wat hoger en akoestische gitaar wordt ook wat vaker van stal gehaald. Zeker wat meet albums van opzoeken, dikke 4.5* voor nu.

Het is voor mij een light uitvoering van het beste werk van Porcupine Tree. Porcupine Tree vind ik vaak zware kost en The Pineapple Thief is gewoon iets gemakkelijker te beluisteren. Blijft onverlet dat beide bands het beluisteren meer dan waard zijn.Een echte aanrader dit album!

Aangezien ik volgende week naar een combi concert van The Pineapple Thief en Riverside ga, heb ik mij toch maar eens weer verdiept in de muziek. Het bevat echt wel mooie momenten, maar ik hoop dat het lampje wat meer gaat branden na een live concert. De magie slaat nu nog steeds niet echt over. Gek wel. .. ......eigenlijk.....

Different World, Too Much To Lose en My Debt To You zijn prachtig. de rest dringt nog niet door.