Nine Inch Nails - The Slip (2008)

Vandaag (5 mei) gratis te downloaden via de nin.com site!

Trent Reznor's tempo blijft verbazen, enkele maanden na Ghosts i-IV, nu al een volledig nieuw album (niet instrumentaal)... en dan nog voor niets....

Ongeloofelijk, het klinkt weer anders dan year zero (mss nog het dichts bij de remix versie ervan, ik weet klinkt raar)

Waar is de tijd dat hij nog 4 à 5 jaar nodig had voor een album... gelukkig dat dat achter ons ligt, want dit is weer kwaliteit...

Vanaf juli ook op cd te verkrijgen deze halo 27...

Wat een verrassing

Wat me nog meer verbaast, is dat tracks als Discipline en Echoplex nog best catchy klinken. Had verwacht dat ie dat nu wel achter zich zou laten, nu ie niet meer labelgebonden is. Verder best een sterk album, met als hoogtepunten voorlopig 1,000,000 en Lights In The Sky en ook Demon Seed denk ik. Qua ballad heeft Trent zelden zo intiem geklonken en hoewel het niet in de buurt komt van Hurt, is die track 7 wel erg sterk.

4* voorlopig. Kan hoger of lager uitvalllen

Eindelijk ook weer een album met een lekker snoeihard nummer!( wat zeg ik, 2!) Dat word dus weer genieten live.

De 2 losse tracks die de afgelopen weken online kwamen krijgen ook beter een plekje zo in het album, en krijgen van mij zo ook een hogere waardering dan eerst los.

Ik ken alleen The Downward Spiral en daar stonden zeker wel een paar aardig nummers op, maar ik vond 'm gewoon véél te lang duren en kon het album daarom nooit uitzitten. Deze heeft voor mij een wat meer acceptabele lengte en is - ook niet onbelangrijk - gratis te downloaden. Ik ga 'm zo maar eens proberen

Als je van hapklare brokken houd moet je With teeth en Year Zero misschien maar eens proberen . Blijf wel uit de buurt van The Fragile en Ghosts ..

Uit de buurt blijven van NIN was ik sowieso al van plan, dit is een moment van zwakte

Prachtcover, trouwens

Meen je dat nou? Dit is een grotere kwantiteit ja, maar ik heb liever dat ze een jaartje of vijf lekker doorprutsen, want van The Downward Spiral maakte ze zo toch de perfecte plaat. Nu klinkt dit allemaal niet zo bijzonder. Best lekker, maar veel te simpele trucjes.

Wat allemaal niet wegneemt dat het verschijnen van dit album inderdaad een erg leuke verrassing was, alleen is het als een geheel niet zo heel geweldig, wel staan er een paar goede tracks op. Ben er nog niet uit of ik het met een 3,5 al te hoog gegeven heb..

Haha, alweer een nieuw album. Ik moest Ghosts nog helemaal afluisteren. Dit klinkt gelukkig al wat interessanter dan z'n ambient werkje, denk ik. Laat ik er maar goed over nadenken, voordat zn nieuwe plaat uitkomt over een week

Trent Reznor is wel hard bezig zeg de laatste tijd, hij brengt in 3 jaar tijd 4 albums uit. Als hij zn werktempo nog had die hij in de jaren 90 had hadden we hier 20 jaar op moeten wachten! Minpunt van die snelheid is wel dat de kwaliteit daardoor wat achteruit gaat, al maakt NIN altijd wel goede muziek. Maar ik mis hierdoor toch wel de dubbele lagen en verstopte geluidjes en noise die hij op Downward Spiral en Fragile had. Deze nieuwe plaat klinkt op het eerste gehoor wel lekker, met ook weer eens wat echt harde tracks. Ik geef eerst een veilige 3 sterren, als ik de echte CD heb beoordeel ik hem wel weer opnieuw.

Voor het eerst hóór ik de creatieve piek waar Trent Reznor in hoort te zitten. Bij Saul Williams breidde hij zijn muzikale pallet wel uit (een richting die ik graag meer van hem had gezien) en Ghosts was een aardig niemendalletje, maar The Slip is een plezier om naar te luisteren, meer nog dan naar Year Zero.

Nu wou ik dat ik een betere geluidsinstallatie had, want in de nummers hier zitten genoeg kleine geluidjes en experimentjes gestopt die de nummers iets los en lekkers geven. Hij is voor mij nog steeds geen hoogvlieger, de indrukwekkende muzikale landschappen kunnen veel indrukwekkender en zijn teksten zijn niet bepaald geniaal. Maar toch, ik geniet eindelijk weer echt van zijn muziek, dat is al heel wat waard.

E: Meteen mijn stem maar wat verhoogd, het is écht een lekker album.

Bezig bijtje die Trent.
Fijn album, lekker beukende nummers zoals Heads Down en 1,000,000.
Aan de andere kant goede combi van die harde nummers met de electronische geluiden die hij liet horen op Year Zero en op Ghosts.

4* Tot nu toe.

Klinkt lekker. Nog geen stem.

Zou er nog een echte cd komen? Want mp3's luister ik vrijwel nooit.

In juli word dit op CD en Vinyl uitgebracht..

Wat een lekker album is dit zeg. Ik denk dat veel fans op zo'n soort album zaten te wachten.
Lekker elektronisch en industrial geluid met catcht refreinen. Head down is echt een lekker nummer, en Lights in the sky, erg mooi nummer met veel duisternis om zich heen.

Voor mij na The Fragile het beste album (tot nu toe)

*4,5

Deze plaat is het kopen waard (in Juli) en zeker het legale downloaden wel waard vanaf de officieele site (gratis)

Arme meneer Reznor, hij lijkt het voor mij maar niet goed te kunnen doen. Daar waar hij de goede nummers op The Downward Spiral ombracht met fillers, heeft deze The Slip de perfecte lengte voor een CD (althans, dat vind ik), maar weten de nummers me net zo weinig te raken als de dikke jongen die het laatst werd gekozen bij trefbal. (Waarbij men zeker niet moet uitsluiten dat die dikke jongen na een tijdje ziekelijk veel trainen terugkomt en me afmaakt met dat spelletje.) Het klinkt allemaal 'wel aardig', de teksten lijken constant over hetzelfde te gaan - voor zover ik zijn gemurmel kan ontcijferen - en ik heb onder het luisteren nooit echt het gevoel dat het echt ergens naartoe gaat. Ondanks dat krijg ik niet de neiging 't album af te zetten of de helft te gaan skippen, zoals bij The Downward Spiral wel het geval was, en dat is toch ook wel wat waard.

Ik begin met een voorzichtige 2,5*, met een klein kansje op verhoging naar 3*.

O ja, het artwork is prachtig. Dankjewel, Trent!

Ik vind de laatste 3 nummers van deze plaat alvast geweldig. Wat een heerlijke basslijntjes heeft Trent er toch in verwerkt. Deze lijken perfect aan te sluiten bij de beats zoals in The Four Of Us Are Dying, heerlijk!


Grappig dat je dit zegt. In een interview gaf hij te kennen dat hij alleen (goede) muziek kan maken als hij niet blij is. Hij moet dus vrij ongelukkig geweest zijn. Cheer up Trent

Dat kan ik wel begrijpen hoor, als je je slecht voelt kun je je gevoelens een stuk makkelijker omzetten in woorden dan als je je gewoon goed voelt. Althans, dat heb ik. Dus ja, alle fans mogen maar blij zijn dat 'ie zo'n depressieveling is

Ik vroeg me af of deze plaat eigenlijk in de 'Year Zero-timeline' past? Aangezien het tekstueel er wel erg op lijkt...

Ik had er nog eerst drie luisterbeurten voor nodig, maar bij de vierde ben ik volledig gegrepen. Lekker album! Zitten nog mooi wat lagen in. Binnenkort beoordeel ik wat uitgebreider.

@Karl: Fillers in TDS? wat heb jij gerookt? _O-

Als je de woorden trouwens niet uit de tekst kan halen moet je eens kijken in de ID3 tags in itunes bv. daar staan de teksten netjes per track in het mp3'tje verwerkt

Conceptueel is het trouwens gewoon een sequel op Year Zero. Dat kan natuurlijk ook helpen bij het feit dat je er maar geen chocola van kan maken

De tweede helft van The Downward Spiral vind ik toch beduidend minder dan de eerste. Van mij had Reznor best een stuk of vijf nummers weg mogen laten, dan had ik zelf TDS een stuk beter gevonden. Maar goed, da's nogal off topic

Vanaf discipline is dit toch wel erg lekker en ook goed, maar daarvoor is het ook niet slecht. In tegenstelling wat ik eerder zei zitten er toch wel genoeg lagen en geluidjes in wat NIN zo kenmerkt. Het hoogtepunt van de plaat is voor mij denk ik wel, The four of us are dying.


Ik vind de tweede helft van The downward spiral juist beter, de opbouw in intensiteit van die nummers is echt geweldig.

Lekkere plaat, moet steeds aan godflesh denken heb ik normaal ook wel bij NINplaten maar nu veel meer.

alleen maar goed natuurlijk

In een wat pissige bui besloot ik zonder een echte reden om The Slip maar weer eens op m'n mp3-spelertje te luisteren. En verrek, het wist me zowaar op te beuren, met die eerste helft aan hele aardige afreageernummertjes. Daartegenover staat de nog wel wat saaie tweede helft (met als dieptepunt Corona Radiata, waarin helemaal niks lijkt te gebeuren), maar toch heb ik de vreemde drang om te zeggen: dankjewel, meneer Reznor.

Halfje erbij: 3,0*

Ik moet toegeven het is redelijk toegankelijk album van trent reznor.
Hier werd al eerder al vermeld dat hij simpele truckjes gebruikt.
Maar die simpele truckjes doen het hier wel voor mij, hoeft voor mij
niet altijd hoogstaand spul zijn.

Mijn favoriet album blijft nog steeds "the downward spiral".
Maar Trent heeft in het verleden al genoeg voor mij bewezen
dat hij schitterende albums kan maken.
En hier bewijst hij dat terug eens maar dat dit ook kan door
het simpel te houden. Dan toch naar mijn mening

Voor mij zijn de 3 opeenvolgende nummers "Discipline", "Echoplex"
en dan "Head down" 1 hoogtepunt.

Lekker opbouwend met bij "Head down" waar je volledig uit de bol gaat.
Om dan na de razernij eventjes aftekoelen met "Lights in the sky" en
met "Corona radiata" dat rustig begint maar tegen einde aan terug voorbereid om je terug voor te bereiden op enkele laatste
stuiptrekkingen.

Waar het laatste nummer "Demon seed" terug in slaagt

Verlopig 4 sterren maar kan wel eens verhoogt worden naar 4,5

Sterker nog: op sommige momenten gewoon exact dezelfde zinnen!

Zo, mijn beloofde recensie. Gemaakt voor een doelgroep die er niet zoveel van kent:

Trent Reznor heeft het niet zo begrepen op de muziekindustrie. Hij maakt er geen geheim van dat hij de cd-prijzen veel te duur vindt. Daarom geeft hij af en toe eens een cadeautje aan zijn fans. Zo kan je totaal onverwacht sinds begin mei het nieuwe album The Slip volledig legaal downloaden van de website van Nine Inch Nails. Een gegeven paard kijk je niet in de bek, maar wij zijn zo vrij geweest dat wel even te doen.

Waar Reznor vroeger nog jaren broedde op een nieuwe verzamelaar, is The Slip al het tweede NIN-album van het jaar. Toch is de kwaliteit er niet minder op. Na de zachte intro 999,999 vlieg je met het agressieve 1,000,000 en Letting You meteen keihard in een typische NIN-trip. De meerdere lagen in de muziek zijn weer niet te tellen en geven net dat beetje extra aan de nummers. Natuurlijk zijn er mensen die de muziek als lawaai omschrijven. De onberekenbare muziekstijl van NIN is nu eenmaal niet zo toegankelijk. Vrolijk gaat het er in de teksten ook niet aan toe (“watching you drown, i’ll follow you down”). Maar dat wil niet zeggen dat het geen mooie muziek is.

Na nog drie stevigere nummers is het even goed geweest. Lights in the sky ruilt de agressie in voor een ingetogen piano en een breekbaar tweede deel van de cd. Corona Radiata en The Four of us are dying gaan zelfs nog een stapje verder. Je kan ze nog het best omschrijven als atmosferische bundelingen van geluiden die perfect in het rustpunt passen. Na deze welgekomen pauze geeft Reznor er met Demon Seed nog een laatste lap op. Om dan de luisteraar weer in de grote leegte te laten.

The Slip is een heel sterk album, maar je moet er wel wat geduld mee hebben. Pas na vier of vijf luisterbeurten grijpt de plaat je bij je nekvel, om je vervolgens niet meer los te laten. Na twintig jaar komt de groep rond Trent Reznor al lang niet meer verrassend uit de hoek, maar dat verwacht je ook niet. De duistere sfeer van eerdere albums is behouden, zij het onder een andere vorm. Het klinkt allemaal wel agressief en somber, maar de plaat is veel toegankelijker dan veel ander werk van de groep. Ondanks het feit dat NIN niet meer gebonden is aan een platenmaatschappij, spreekt deze laatste telg een breder publiek aan. Die hards zijn daar misschien minder mee gediend, maar voor andere muziekfans is de hoge instapdrempel voor de groep daarmee een stuk verlaagd.

Weet je, ik vind dit album eigenlijk ontzettend goed. Ik kan me een nummer herinneren van NIN dat ik helemaal niet goed vond (weet niet meer hoe het heet, maar in de video waren veel lijken enzo te zien en necrofilie etc.). Maar ik moet zeggen dat dit album zeker de moeite waard was om naar te luisteren. Ik zal zeker naar meer van deze artiest luisteren.

Dan ga je zeker nog een aangename tijd tegemoet.
Dan raad ik je aan om "The Downward Spiral " je aan te schaffen.
"Pretty Hate Machine" zijn debuut is ook wel de moeite maar ga je
denk ik iets te gedateerd vinden aangezien je leeftijd.

Ik weet niet hoe je hier een recensie kan toevoegen (ik zag er 1 staan bij de nieuwe van Metallica), maar het zou wel leuk zijn dat mijn vorig bericht onder het tabblad berichten kan. Of is dat niet voor gewone gebruikers bedoeld? Admins mogen dit bericht weghalen als de kwestie van de baan is.