Marillion - A Singles Collection (1992)

Na het afscheid van Fish, volgde ook mijn afscheid.
De samenwerking met Hogarth kon ik totaal niet volgen.
Nu is deze verzamelaar een perfecte instap om het tegendeel te bewijzen.
Er is niet gekozen voor een chronologische volgorde, maar een soort van grabbelton.
Voorheen vond ik de stem van Fish veel weg hebben van die van Peter Gabriel, al hoor ik bij eerlijkheid te zeggen dat dit zeker ook het geval is bij Hogarth.
Toch heeft zijn geluid minder iets eigens, wat Fish wel heeft.
Easter doet mij eerder aan bands als Clannad denken, zou zo tussen hun repertoire passen.
Assassing heeft vrijwel hetzelfde gitaargeluid als Would I Lie To You? Van Eurythmics.
Sterker nog Dave Steward heeft dit letterlijk gejat, en daar een heel nummer op laten leunen.
Zegt wel weer iets van de kwaliteiten van Marillion.
Sympathy lijkt op Pink Floyd jaren 80, toen Gilmour aan het roer stond.
Uiteindelijk blijft mijn conclusie echter wel dat ik meer een Fish man ben, daar kan deze verzamelaar uiteindelijk niets aan veranderen.

Wat mij betreft hield Marillion op te bestaan op het moment dat Fish de band verliet. Deze verzamelaar is daar het bewijs voor......