CocoRosie - La Maison de Mon Rêve (2004)

woohoo, DROOM DROOM DROOM! Gelukkig niet gepolijst en mainstream gericht als hun nieuwste en nog een stukje beter dan Noah's Ark. Hier droom je gewoon bij weg joh en dankzij de rare bijgeluiden maakt het het geheel nog meer bevreemdend en nog minder pop. 4*

Weer een artiest die onterecht het label Avant-Garde krijgt. Zou pop / electronic niet beter staan?

Electronic??

Pop/avant-garde lijkt me wel wat.

meh, echt electronic zie ik er ook niet in hoor. Ik vind dat toch wel een goeie aanduiding. T zou ook nog Pop/Folk Kunnen wezen.

Folk/Avant-Garde?

eerder Folk/Pop lijkt me. Die speelgoedgeluidjes hebben wel iets aparts maar om het nu totaal avantgardistisch te noemen, ik weet niet. Dit zit een beetje in die hele stroming als Joanna Newsom, Animal Collective, Banhart. Ja als daar avantgarde bij staat, dan kan ie hier ook wel blijven staan en dan zou t Fol/Avant wezen ja. Een genre is overigens maar betrekkelijk en zolang je er niet HELEMAAL naast zit met de aanduiding, maakt het niet veel uit

Ik vind dit niet zo zeer pop/avantgarde... ik zou eerder iets met folk doen inderdaad. Folk/Pop.

Ja, dit is wel een treffende post! 3,5* hier nog, maar daar is ook niets mis mee

En zo is het. Rosé-romantiek van een stel 17 jarige quasi spirituele meisjes. Ik vind dit echt helemaal niks.

1,5*

Ik heb hier gewoon nog nooit iets bij neergezet, terwijl hij toch inmiddels op nummer 3 in mijn top10 staat... toch maar eens doen dan.

De eerste keer dat ik hiermee in aanraking kwam was door de vraag 'Goh Jelle, kun je dat eens voor me branden'... Zo gezegd zo gedaan, en zonder het geluisterd te hebben gaf ik het cdtje aan mijn moeder mee.

Een maand of 2 later kwam ik een keer bij mijn moeder de woonkamer binnenlopen waar ik 2 meisjes nogal vage muziek ter ore hoorde brengen. Geinteresseerd vroeg ik wat het was, en hoe ze hier zo bij kwam. Na een uitlegje en een paar nummers gehoord te hebben besloot ik toch ook zelf maar eens te gaan luisteren.

Wat me er vooral in pakt is het rare en vage, overal geluidjes mee maken en er leuk bij zingen, wat niet eens ergens over hoeft te gaan. Hele lieflijke stemmetjes die eigenlijk vrij eenvoudig tot me doordringen. Eigenlijk is dit helemaal niet mijn soort muziek, maar ik kan er niet genoeg van krijgen.

Hoogtepunten voor mij zijn Terrible Angels, Good Friday, Butterscotch en Haitian Love Songs. Vind de teksten vaak leuk gevonden en ze komen prima uit de verf zoals ze gezongen worden, mooie 5*

Wat een geweldig leuk album. Ik kende eerst alleen de nummers By Your Side en Good Friday maar omdat ik die nummers zo goed vond ben ik ook maar opzoek gegaan naar de rest. En ik moet zeggen dat die nummers net zo goed zijn, zoniet beter. De zang is op sommige momenten wel ontzettend vals maar daar kan ik me eigenlijk niet zo aan storen want het klinkt allemaal zó lief. Candyland schiet er voor mij wel bovenuit maar dat betekend niet dat ik de andere nummers er veel voor vind onderdoen. 4,5 sterren!

Wauw! Lyla is toch ook wel een héél erg mooi nummer!

Wat een doodsaai album is dit zeg!
Sluit me helemaal aan bij de woorden van gemaster.
Idd doodnormale ,ongeslaagde, zolderkamer muziek van de één na onderste plank.
1*

Het zit diep blijkbaar....

Wat zit diep?

hee ken ik die zin niet ergens van. Ohja, die staat al elders in het topic. Toch makkelijk, je bij iemand aansluiten, zoals je dat zo mooi verwoord. Dan hoef je niet zelf een uitgebreide mening te formuleren.

De nieuwe trend van MusicMeter, sluit je aan bij een ander!

Zelf vind ik dit nog een heel mooi plaatje steeds. Lekkere weirde geluidjespop/folk met erg mooie zang. Wat kan je nog meer willen.

Tsja, al iemand als gemaster precies verwoord zoals ik het voel/denk kan ik wel heel interessant een uitgebreide mening formuleren maar dan meen ik er geen drol van.
Snap niet wat er mis mee is, met aansluiten.................

Eigen mening, volgen... Dit album is er een die compleet anders is dan 99,99% van de albums die te krijgen zijn. Het doet iets met je, positief danwel negatief. Ik kan mij niet voorstellen dat zo'n album nietszeggend aan je voorbij gaat. Wat het precies bij je doet is moeilijk te omschrijven, dus daarom sluit ik mij aan bij de woorden van Frits

@Music4ever: die doodnormale zolderkamermuziek van de een na onderste plank kan hoedanook behoorlijk aardig klinken

Prachtig ja

deze was leuk, daarna ben ik gauw afgehaakt.

klinkt als alternatief in de soort van bloemetje in het haar, bloemetjes retro jurk, met hartjes op de wang getekend en allstars oid er onderaan. creatief, vrolijk, basic, en een kruising tussen de echte en de sprookjeswereld. leuk.

Prachtige muziek, heerlijk om naar te luisteren. Sinds ze met het Nederlandse concertgebouworkest hebben opgetreden ben ik nog meer fan, wat is dat een mooie combinatie!

Ik geloof dat ze tegenwoordig naar dit soort groepen verwijzen met de term: 'New weird folk'

Weer een labeltje erbij...

Wat mij betreft het beste album van deze dames. De sound op dit album spreekt me het meeste aan. Jesus loves me, good friday. Briljant!

Wat krijg je als je twee schattige meisjes, afwisselend (simpel en avant gardische) deuntjes, melodieen en teksten, plus de halve kinderboerderij samenvoegt. Een heel uniek en dromerig plaatje dus. Ik heb zo'n idee dat het groei gehalte hoog is, er stonden namenlijk wat nummertjes tussen die me niet zo wisten te grijpen en het is (zoals ik al zei) niet bepaald een allerdaags plaatje dus zal ik hem nog maar een paar keer beluisteren. Voor nu geef ik hem alvast een krappe-

4 sterren

Het genre zou Freak Folk heten...

Na deze een tijdje weggelegd te hebben draaide ik deze op de fiets vanmiddag. Was niet in een al te beste bui, maar de wereld werd plots een stukje mooier. Later meer, deze plaat heeft een ongelooflijke aantrekkingskracht op me.

En ondanks je matige cijfer en het laatste gedeelte van je zin, kan ik eigenlijk nauwelijks een betere beschrijving bedenken.

CocoRosie bestaat uit twee zussen die al ruim volwassen zijn. Toch klinkt dit eigenlijk als muziek van 8-jarigen die net de drankkast van papa en mama hebben ontdekt en zich aangeschoten samen hebben verstopt in de kast of in de tuin. Kijkend naar de wereld om zich heen, gefascineerd, naïef en vooral gewoon onvervalst positief. Tekstueel klinkt het ook zo - regels waarin het verschil tussen Sint-Nicolaas en de Kerstman wordt betwist hadden zo geschreven kunnen worden door een zich verwonderend en naïef meisje dat ik zo probeer te beschrijven.

De instrumentatie? Gepast kinderlijk, met boerderijgeluidjes, ontstemde gitaargeluidjes en gefluister of verbaasd gemompel als 'zang'. Niet bijzonder commercieel verantwoord dus, en eigenlijk het perfecte voer voor mensen die apartheid - de andere betekenis - adoreren.

En soms slaat de originaliteit ook wel wat door. Meestal eigenlijk; als dit album in een bui die niet heel hard naar naïviteit en jeugd schreeuwt beluisterd wordt, is het een nogal vervelend samenraapseltje van ondefinieerbare geluiden, speelgoed, gitaartjes en pretenties. Daarom moet dit album niet vaak beluisterd worden; eens in de paar maanden voldoet. Maar dit album maakt eens in een paar maanden de omgeving even een mooie, kleurrijke en wonderlijke plek.

Ik heb de dames van CocoRosie hoog zitten, maar dat kwam vooral vanaf de opvolger van dit debuut. Naar mijn mening slaan ze hier nog iets teveel door in de malle (veelal dieren) geluidjes. Het album begint ontzettend goed met de prachtige nummers Terrible Angels, By Your Side en Jesus Loves Me. Erna vind ik het allemaal iets minder boeiend, behalve Butterscotch dan, ook een parel.

3*

Ik heb precies het tegenovergestelde. Ze hebben nooit het niveau van La Maison meer gehaald ook al staat er nog genoeg moois op de latere albums. Kinderlijke onschuld gemaakt tot een soort warm lappendeken van lo-fi gejank over jezus en liefdesliedjes zo ontwapend als Good Friday worden echt nooit meer gemaakt. Ik snap de opmerkingen over de tuttigheid en dronken meisjes compleet maar het is voor mij toch wel de beste plaat op touch and go ooit gemaakt(als groot fan van het label zegt dat veel).

Erg mooi en sfeervol, wel ietsje psychiatrisch. Maar daar houd ik wel van.
Avant-Garde, absoluut niet. Eerder ambiance.

Het pakt me niet, maar het heeft wel wat. Interessante geluidjes, maar ook een beetje hinderlijk. Wie weet groeit het album nog, voor nu kan ik het niet hoger geven dan 3*